Archief voor 17/01/2011

Glibberig!

Geplaatst: 17/01/2011 in sport

Zaterdagmorgen,

Tempo Baantraining verzorgen. Wat een heerlijk weer was het. De temperatuur heel aangenaam. Goed om te constateren dat er ook weer een aantal uit hun winterslaapje terug zijn. Ze zullen aan de training wel merken dat ze een paar weken niet veel gedaan hebben. Misschien vandaag dan nog wel niet zo maar morgen wel. Spierpijntjes van de rompstabilsatie- en loopscholingsoefeningen. Da's de tol  die je betaald voor onregelmatigheid. Och..met een paar dagen is dat ook wel weer over. Dan naar huis en mijn tas inpakken om met een 6-tal mensen te vertrekken naar Olne in BelgiĆ«. Met nog geen 2 uurtjes rijden zijn we er al.

Startnummers afhalen De afspraak was dat we om 19.00 u bij het "chalet" zouden zijn om ons startnummer op te halen. De startnummers verpakt in een plastic  hoesje en naderhand in te leveren ze zijn dus gewoon te hergebruiken. Simpel toch. Ook de nainschrijfformulieren zijn simpel maar functioneel. Kasteel De overnachting is in een kasteel in de buurt. Een kasteel waar ze een soort van jeugdherberg in gemaakt hebben. Een zacht prijsje voor de overnachting en een ontbijt. Een tijdje geleden dat ik op een stapelbed lag.

Maar voordat het zover is om te gaan slapen moet er nog gegeten worden. En wat doen lopers dan juist… die gaan naar een Italiaan om pasta te eten. Met 16 man/vrouw aan tafel en bijna niemand die Frans beheerst is altijd een hele toer om alle gerechten op de juiste plaats te krijgen. Niettemin heeft iedereen uiteindelijk zijn eten gehad. 

Zondagmorgen,

Stapelbedjes Op een kamer met 6 man is het duidelijk dat de ochtend vroeg daar is. Om 7.00 uur snel even onder de douche. Mijn loopkleren waar ik vandaag van plan ben om in te lopen lagen al klaar. Hoef je daar niet meer over te twijfelen. Na een ontbijt met een paar bakken koffie op naar de start. We kregen het advies om je sporttas in de auto te laten staan en niet in de kleedkamer. Afvoerputjes en modder zijn geen beste vrienden. Je zou niet veel droog houden.

Wat mij opvalt dat iedereen zo rustig is. Geen gedrang, geen geduw. We staan met bijna 800 starters op een klein hoekje bijeen. De starter houdt zijn praatje en het boeit niemand. Ook niet of de start nou om 10.00 of om 10.05 u. is. Met een stevig gepiep van de geluidsinstallatie vertrekken. Ik weet niet wat me te wachten staat. Wat ik wel weet dat er een klaverblad gelopen wordt van vier rondjes. Een rondje van 12 dan 11. Vervolgens nog 10 en 9 km. Over het hoogte verschil wist ik dus niks. Heb ik me ook niet in verdiept. Ik zie wel. Met Geert heb ik afgesproken om heel rustig van start te gaan en eigenlijk het plan heb om 33 km te lopen.

Kiosk Rustig lopen is in het begin wat lastiger omdat het nogal bergaf gaat. Wat ik wel zeker weer dat wat we nu naar beneden gaat moet ook weer naar boven. Een draai naar rechts…pfff..da's andere koek dan bergaf. De paadjes smaller,glibberiger, stenen, stromend water. Op sommige delen kun je geen oog hebben voor de omgeving. Je moet zo verschrikkelijk goed opletten. Een weiland naar beneden. Tempo maken en kijken. Tot hier waren mijn voeten redelijk droog nu dus niet meer. Heel in de verte zie ik al een torenkraan die nabij het "chalet"staat. Een prachtig ijkpunt. Bij de kiosk daar moeten we zijn. 
Even stoppen, goed drinken en rozijntje eten. Flinke bakken staan er klaar. De volgende ronde.

Hoogteverschil Eerst weer het stuk naar beneden. Na een 5-tal km's een drinkpost en krijgen een oranje lintje omgehangen. Het blijkt zo te zijn dat je afhankelijk van het aantal lintjes het bijbehorende shirt krijgt. Ook hier op dit rondje onze portie modder en water en stenen. Tot mijn verbazing zijn mijn natte voeten niet koud.
Op een lange geasfalteerde klim lopen Geert en ik best veel lopers voorbij. Veel zijn er het volgende rondje ingegaan. Dat zal straks anders worden. Linksaf zie ik op grote afstand de kraan al weer staan. Maar ja… zien en er zijn is een wereld van verschil niet alleen in lengte maar ook in hoogte. Weer even stoppen om te drinken en rozijntje te eten. Geert moet zijn suiker even meten wat hij eten mag. Nooit is er de vraag opgekomen of dat we wel of niet de 3de ronde  in zouden gaan. Dat stond gewoon vast.

Bijna naar de start Op weg voor het rondje van 10 km. Het valt mij op dat Geert erg gemakkelijk loopt en samen komen we tot het besluit dat hij maar moet gaan nu hij nog wat over heeft. Het duurt niet lang voordat hij uit zicht is. Dan kom ik bij een nat glibberig pad dat aardig steil naar boven gaat. Schuif regelmatig weg. Mijn kuiten beginnen het minder leuk te vinden even op de wandelpas. Ik weet eigenlijk niet wat sneller gaat, wandelen of proberen naar boven te lopen. Voor mijn kuiten weet ik het wel. Olne1 Met een stukje heuvelaf kan ik wel weer redelijk herstellen en zelfs nog wat tempo maken en enkele lopers passeren. De kraan weer in zicht. Nog 2 km? Je weet het niet. Dan het pad op wat me naar de finish brengt. Ik kom binnen in 3: 14' 29". Een afstand gelopen van 33 km met 750 m hoogteverschil. Iets sneller dan 11km/uur. En wat blijkt bij de finish, Geert is door ook voor het laatste rondje. Zijn langste duurloop ooit zal rond de 2 uur gelegen hebben en nu voor de volle marathon afstand.
Redelijk fris komt hij over de finish. Zijn eerste marathon en wat voor eentje.

Douchen, een hele kunst om je schone kleren ook schoon te houden. Ik zei het al, modder en afvoerputjes niet elkaars vrienden.
Rond een uur of 5 weer terug in Uden. Als mijn lijf het toelaat zien ze mij hier het volgende jaar weer terug. Dit is wel zo gaaf lopen. Nu ik dit schrijf zijn mijn spieren weer redelijk in orde. Nagenoeg geen last.