Het Roparun avontuur!

Geplaatst: 14/06/2011 in sport
Tags:,

Pinksterweekend.

Geen betere waarheid!

Beginnen bij het begin. Een poging daartoe tenminste. Waarschijnlijk zal niet alles in chronologische volgorde staan. Maar ja..dat was het weekend ook niet.

Zaterdagochtend zouden mijn 4 loopmaatjes van ons team bij ons zijn om op tijd te vertrekken naar Spijkenisse naar het bedrijf waar Tante Toos onderdak heeft gevonden. Met een enigszins verlaatte bakker op weg dan naar Parijs. Je kunt geen 120km/u met onze ouwe maar betrouwbare tante. Dat kost wat reistijd. Onze 2 gesponsorde busje blijven achter haar.

Dat liet zich smaken!

Eenmaal in Parijs zal er wat gegeten moeten worden want het eerste subteam moet om 19.35 u voor het eerste blok van ruim 60 km op stap. Wat liet zich de nasi goed smaken. Een bodem om op vooruit te kunnen.

De start. Wat vond ik het een eer en voorrecht om het spits te mogen afbijten. Het eerste kipppenvelmoment. Zo zouden er nog velen volgen. Mijn loopmaatjes volgden mij op de fiets gewoon om het feit dat er in het eerste stuk geen verzorgend verkeer mag zijn. Die komen pas na een km-tje of 8 bij hun lopers. Ook die momenten zouden er nog een aantal volgen. Wat werd er goed gelopen, wat werd er goed kaart gelezen door onze fietsers en wat te denken van van onze chauffeurs en de catering. De avond begon te vallen. Hesjes aan en lampen op. Een stuk van 14 km in het donker zonder verzorgingsverkeer. Met 3 lopers op te lossen. Avontuurlijk.

De aankomst dan. Team 2 in de startblokken maar eerst maar eens ruim de tijd en aandacht geven hoe het was en de tips voor hoe het waarschijnlijk worden zal. Een koude nacht zal het worden. Succes en go…go!!
De bus in. Eerste dilemma.  Eten? Slapen? Of slapen en straks eten? Maar dat is weer kort voor de nieuwe start. Ik zelf eet en drink  wat. Dan mijn slaapzak in. Ik hoor de bus wegrijden naar zijn volgende locatie. Slapen zei je toch?

Die laat ons vandaag niet meer in de steek!

Het is nog donker. Het is koud. Zal net niet onder het vriespunt geweest zijn. Wat een mooie morgen is het. Team 2 binnengehaald en wij weer van start. De eerste blokken van 2 km voor iedereen wat moeizamer. Op gang zien te komen. De zon er bij en en het komt helemaal goed. De tempo’s weer zoals ze waren of nog iets sneller. Kleding gaat voor een deel uit. Ik loop zelf met een korte broek en een hemd. Heerlijk weer. Drinken en eten na iedere aflossing van 2 km . Hier besef je jezelf maar weer eens terdege wat het betekent een gezond lijf te hebben. Aankomst steunpunt Sophia. Worst en muziek!  Rusten voor een blokje van een uur of 5! Rusten zei je toch? Proberen om maar wat te slapen. Maar ja… mijn hele ritme ligt op zijn achtertste.
Niet alleen het ritme dat in de war is. Het gebrek aan slaap doet zich gelden.

Team 2 zwaait ons uit en zal met de km’s van deze etappe ons weer op Nederlandse bodem brengen. Niks geen Franse namen meer maar gewoon Bergen op Zoom. Boulevard,Tante Toos, zwembad, eten, douche, moe!!

ropacarnaval

Wat maken er sommige dorpen een feest van. Geniet er maar van. Jij hebt een lijf dat het kan. De gedachte bij anderen die dat niet meer kunnen. Ondertussen moet team 2 het maar oplossen zonder begeleidende auto. Eten en drinken mee in de fietstassen. Straks in Klaaswaal gaan we ze weer helpen voor het laatste stuk van 34 km. door feestende dorpen. Ieder oogst bewondering. Ieder team oogst bewondering en binnen ieder team groeit de trots wordt de rug weer recht, het tempo weer omhoog en de pijntjes verbijtend.

Dan de finish over op de Coolsingel. Nog een afzakker pakken bij de stalling van onze Tante Toos die ook weer in de belangstelling stond en dan vlug naar huis en wat slapen.

Advertenties
reacties
  1. RunningHans schreef:

    Het blijft een bijzonder evenement en een bijzondere prestatie

  2. Ronald schreef:

    Een geweldig feest!!! Mooi verslag en leuk om te lezen. Ik geloof dat elk team weer genoten heeft

  3. ines schreef:

    avontuurlijk, vermoeiend zonder moeheid te voelen op dat moment. alles was de moeite meer dan waard!!!!
    grtz ines

  4. Marco schreef:

    Mooi verhaal Tiny
    Ik heb ervan genoten !
    groet Marco

  5. Rich@rd schreef:

    Van rusten kwam niet zoveel maar als je dan ook gewoon 2 dagen lang kan genieten van mensen, natuur en hardlopen dan ben ik gewoon blij dat ik zo weinig heb geslapen.
    Het was geweldig Tiny.

  6. jan schreef:

    Wat je verhaal heel mooi uitstraald is de teamgeest en het goede doel, dat je door doet gaan ondanks slaapgebrek en andere ontberingen.

  7. Rinus schreef:

    Prachtig en het is en blijft afzien en genieten met elkaar, erg herkenbaar en rust en geniet na.

  8. Katrien schreef:

    Prachtig verslag , krijg weeral kippevel 🙂 chapeau xxx

  9. ruud schreef:

    Dit jaar heb ik wat meer de gelegenheid gehad (genomen) de RoPaRun wat te volgen vanaf de zijlijn; maar wat een geweldig evenement is het toch, en at een geweldige emoties brengt het met zich mee en dat natuurlijk allemaal voor het geweldige mooie, goede doel!
    Jullie team heeft het er weer netjes vanaf gebracht; nu nog even lekker nagenieten en herstellen (?).
    Toch eens kijken of ik ook eens een keer aan de tocht kan deelnemen; moet het toch een keer mee gemaakt hebben denk ik

  10. Wat was het weer super om erbij te zijn.

  11. John schreef:

    Geweldig wat een prestatie en team spirit er aan de dag gelegd is. Het moet absoluut een voldaan, maar moe gevoel geven om dit te doen.

  12. Twitia27 schreef:

    jij doet bijna alsof dat niet slapen en in de nacht lopen niets voorstelt. volgens mij is het loeizwaar maar ook megamooi. top hoor dat jullie dit helemaal hebben kunnen organiseren en lopen/fietsen/rijden.

    ik ben stiekum jaloers… 🙂

  13. Ron schreef:

    Mooi opgetekend Tiny! Zó herkenbaar dat ik helemaal in het verhaal opga. Een bijzonder avontuur waar ik a;;es van wil horen. Zie ik je donderdag?

  14. Jeannette Arnoldus schreef:

    het is zeker genieten en afzien ,maar uiteidelijk een voldoening,en mooi verhaal neergezet ,top hoor tiny .groetjes Jeannette ofwel vlindertje6 op de twitter.

  15. Jaco schreef:

    Mooi verhaal Tiny.Mooi dat je dat kunt en mag doen voor je zieke medemens.Respect!!!

  16. kit schreef:

    Julie hebben ieder voor zich en als team geweldig gelopen!
    We nemen het wel eens voor lief dat ons lijf het allemaal maar doet, zeker als je hardloopt en training na training afwerkt, ben je geneigd te focussen op die ene training die net niet helemaal lekker liep. Goed om je weer eens bewust te zijn dat er veel mensen zijn die het niet (meer) kunnen!
    Gefeliciteerd met de prestatie! Die staat!

  17. M@urice schreef:

    Inderdaad een geweldig avontuur!!

  18. natalie schreef:

    moet heerlijk zijn om dit te kunnen doen voor het goede doel, en er te kunnen van genieten.

  19. dutchrunner.nl schreef:

    Mooi verslag. Heb het 2 keer gelezen om er langer van te kunnen genieten.

  20. Esther schreef:

    Wat een superavontuur is die Ropa-Run toch. En geweldig van al die lopers dat ze het toch maar mooi weer hebben volbracht, wat een eind!
    En super dat je dit ieder jaar weer doet met zoveel plezier. Al die mooie kippevel momenten maken het vast meer dan de moeite waard!

  21. RunningGerard schreef:

    Wat een belevenis weer Tiny. Wat een verschil met vorig jaar toen het zo bloedheet was. Heb jullie een beetje via internet kunnen volgen tijdens de loop. De binnenkomst van de teams heb ik via een livestream kunnen volgen. Wat was het mooi op ieder team na 520 kilometer op de Coolsingel zien binnenkomen. Geweldig. Zou er graag eens een keer bij zijn.

  22. Peter schreef:

    wat een belevenis!

  23. Wendelien schreef:

    Roparun in een notedop;) maar achter de regels vang ik een glimp op van hoe mooi het geweest is!

  24. onehappyjogger schreef:

    heel knap wat jullie daar gepresteerd hebben, om trots op te zijn. En kan goed geloven dat op zo’n momenten je gedachten inderdaad afglijden naar die mensen die niet het voorrecht hebben om te kunnen lopen en genieten….
    Proficiat!

    • Chris schreef:

      Kippenvelmomenten, die waren er inderdaad meer dan genoeg afgelopen weekend! Heb ik je niet gezien, was toch blij je twee keer telefonisch te horen! Bij onze laatste etappe naar Rotterdam toe had ik mijn gsm helaas bij de bagage in het busje gelaten dus kon ik je aan de coolsingel ook niet bellen wat eigenlijk een beetje mijn plan was. Ik kijk al uit naar de roparun volgend jaar !!

Reageren? Graag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s