Archief voor juni, 2012

Slachtemarathon!

Geplaatst: 17/06/2012 in sport
Tags:,

Zaterdag,

Door allerlei omstandigheden was mijn laatste wedstrijd in de Ardennen half januari. Gelukkig kon de Slachtemarathon op mijn agenda blijven. Maar waar zou ik ergens staan? De voorbereiding lang niet optimaal, het missen van ook maar enig wedstrijdritme. Ik wist het niet.
Een overnachting was ook niet gepland. Vroeg vertrekken dan maar. Rond 1.30 u vertrokken uit Uden. Natuurlijk had ik een poging ondernomen om nog een paar slaap mee te pikken. Niet zo’n geweldig succes!

foto die Gerard onderweg maakte.

Het is nog ruim op tijd als ik in Tzumarum bij de sporthal de parkeerplaats oprijd. Tijd voor een bakkie en een paar krentenbollen. Stap ik in de bus die ons naar de start gaat brengen en zie ik Paul, een clubgenoot, zitten. Even wat kunnen kletsen. Dan begint het te regenen en niet zo’n klein beetje ook. Dat hadden we niet besteld.

In het dorpshuis nog maar even binnen schuilen. Ik tref me daar toch een hoop bekenden. Als ik nu namen ga noemen doe ik er waarschijnlijk een aantal te kort.

Kleding inleveren en het startvak in. Tijd om te starten. Nog even wachten op een bus die in het verkeer wat vast zat. Is niet zo erg. Het geeft me wel even de gelegeneid om met Maaike te kletsen die voor haar eerste marathon gaat. Als Friezin een mooie uitgekozen. Tja..wat nerveus is ze wel. Niks ongewoon.

Bam…het startschot. Maar eens voelen hoe het gaat. Laetitia haalt me in en we lopen samen lekker te kletsen. Het brengt zeker in zo’n eerste gedeelte wat ontspanning. Nagenoeg bij het 5 km punt gaat het voor haar te snel en bij de drinkpost ben ik haar kwijt. 5 km tijd 27’47”. Goed voor een eindtijd van onder 4 uur.

Soms regent het wat, soms is het droog. De volgende 5 km gaan iets sneller. 27’05”. Een stukje grasdijk is erg glibberig. Links het grasrandje is het minst glad zo lijkt het. Vandaag mijn marathon maar eens in stukjes hakken van 5 km. Ik zei al ik weet absoluut niet wat er mogelijk is. Onderweg van alles te zien. Het parcours is mooi aangekleed. Volgende blokje van   5 km in 26’53”. Toch weer iets sneller. Gaat me dat opbreken? Op naar het 20 km punt. Mijn eerste gel naar binnen werken. Door het slingeren van de dijk heb je de wind al eens mee of iets tegen. Het volgende blokje in 26’20”. Ik heb me wel al eens eerder op een marathon in deze fase rijk gerekend.

een foto die Paul van ons maakte (camera Rinus)

Eigenlijk loopt het best lekker nog. Claudia en Richard ben ik inmiddels kwijt. Richard moest een paar keer een dixy opzoeken. Dat loopt niet lekker. Van 20 naar 25 km in 26’09”. Niet rekenen maar gewoon ontspannen naar 30 km zien te lopen. Ja..dat zal wel: “ontspannen naar 30 km lopen”. Weer een stuk grasdijk met wat schuine kantjes. Een paar keer bijna onderuit en op 28 km dus helemaal. Ik maakte me schuiver. Mijn eerst gedachte: “kramp in mijn kuit?” In de eerstvolgende 100 m trekt het nare gevoel weg. Gelukkig. Blokje 5 km in 27’00”. Iets verval met die valpartij dat kan ik hebben.

In het volgende stuk trekken ze de hemelsluizen nog maar eens open. Maar goed nat was ik toch al. Ik kan nog steeds redelijk op mijn tempo blijven zonder te hoeven forceren. Met een voorbereiding die ik had verbaasd me dat  eigenlijk wel. Het is steeds een beetje stuivertje wisselen met een duo in gele shirts. Dan zijn zij wat voor en dan ik weer. De wind hier is in het algemeen niet in het nadeel. Merk het ook aan de volgende 5 km tijd. 26’07”

Nu weer een grasdijk op. Wat minder glad maar wel erg nat. Het sopt. Ik denk dat het een voordeel voor me is dat ik gewend ben om te lopen op zachte ondergrond. In de verte zie ik een steile brug. Oei…die gaat pijn doen denk ik. Er staan wat stewards die bij die waarschuwen om maar te wandelen zowel op als af. Goeie aanbeveling. Met het natte gras en het wandelen op de brug in 28’18”. Logisch eigenlijk.

De laatste 2 km in. In de verte zie ik al het finish gebied. Vlaggen langs de route en het wordt steeds drukker. Leuk om in zo’n laatste fase nog even extra te worden aangemoedigd. Ik klok af in een nettotijd van 3: 47’49”. Wat ben ik hier tevreden mee.

Even na de finish!

In het finish gebied zie ik een jongedame. In het najaar liepen we samen een stuk gelijk op in de Berenloop. Nu liep ze niet mee en vertelde me heel trots dat ze zwanger was van een tweeling. Ook Wendelien zie ik in het finishgebied nog. Onderweg stond ze me al enthousiast aan te moedigen.

Dan hoor ik mijn naam afroepen door de spaeker, de vader van Michel. Ja…die bij onze start to run sessies de schoenen presentatie wel eens doet. Ik zag hem onderweg ook al een paar keer.

Ik mag op het podium plaatsnemen. Winnaar bij de 65+. Daar had ik dus helemaal geen rekening mee gehouden.

De bus weer in en naar de sporthal om lekker te douchen. Vervolgens zal er nog bijna 240 km gereden moeten worden om naar huis te komen. Iets na 3 uur ben ik thuis. Dat was met het dagje wel. Nu na een nachtje slapen voelen mijn spieren eigenlijk best goed aan dat is na een marathon wel eens veel slechter geweest.

Weer terug!

Geplaatst: 14/06/2012 in sport
Tags:, , ,

Woensdagavond,

De groep toen!

Het was bij de eerste start to run sessie, maart 2004, dat er een tweeling instapte en mee ging doen. Het duurde een tijdje voordat ik in de gaten had wie nou wie was. Identiek!! Hun postuur,hun figuur,hun loopstijl. Kortom in alles eender.
Een van de twee ging, samen met een vriendin, bij ons door totdat het organisatorisch (sportende kinderen etc.) te lastig werd om je op een bepaalde tijd vrij te maken.

Rustig aan!

Ik vond dat eigenlijk best jammer het waren niet alleen aardige loopsters maar ook aardig om in de groep te hebben. Maar och… zo is het soms een komen en gaan van recreanten.

Een aantal weken geleden kwam ik één van die dames nog eens tegen en na wat gekletst te hebben maakten we min of meer de afspraak, als het hun eens uit zou komen, dat ze nog eens gewoon een training kwamen meedoen. Zo’n afspraak maak je en vervolgens denk je  daar nog amper aan. En tot mijn verbazing waren ze gisterenavond present en deden gewoon volop mee. Je merkte wel dat ze al die tijd dat ze weg waren geweest gewoon wel steeds hadden getraind. Niet alleen ik maar ze hadden er zelf ook enorm van genoten om weer eens een baantraining mee te doen. Die zie ik volgende week wel weer terug.

Donderdagmorgen,

De Meuwel

Wat een heerlijk weer om vanmorgen een laatste duurloopje te maken voordat ik in Friesland de Slachtemarathon ga lopen. Ik weet het…eigenlijk te weinig km’s in de benen maar als ik het nu dit jaar niet ga doen geloof ik niet dat ik er nog toe in staat ben over 4 jaar.
In 2004 liep mijn oudste zoon deze en zei toen al tegen me: “pa als je nog ooit een marathon loopt moet je deze doen”. In 2008 kwam het er niet van.Waarom? Ik weet het niet meer. Nu moet ik deze waarschijnlijk laatste kans toch wel benutten. 

Destijds!

Geplaatst: 12/06/2012 in sport
Tags:,

Dinsdag,

Van bovenaf.

Vorige week bij de ledenvergadering werden wij met een tiental mensen even in het zonnetjes gezet omdat we 25 jaar bij onze club waren. Een kort praatje met enkele karakteristieken en een prachtige bos bloemen viel ons ten deel.
Meer hoeft dat ook niet te zijn. Het brengt je wel weer even terug hoe het in het begin was.
Zo staat mijn eerste halve marathon me nog helder voor de geest. Het was de Rabomarathon in Helmond in 1987.

De eerste!!

We stonden met een flinke groep van de club aan de start en er werden afspraken gemaakt over het tempo. Wist ik veel! Wat ik wel wist dat de afspraak om voor 1:35′ te gaan heel ambitieus was. Ook was er groepje dat sneller ging en eentje dat voor iets trager ging. Middelste groepje dan maar. Ik kan altijd nog terug dacht ik. Op 5 km klokte ik en riep:  het gaat te snel voor 1:35′  “
Ze keken mij aan en naar elkaar en ze vertelde het niet maar ik voelde wat ze bedoelden: “wat weet jij daar nou van groentje” 
Op 10 km raakten we er een paar kwijt nee… niet naar voor. Op 14 km waren er van ons groepje nog 2 over. Op 16 km was ik alleen en zag in de verte iemand van het snellere groepje voor me. In een klimmetje van een brug liep ik hem voorbij. Hij wandelde. Toch was het op bijna 20 km dat hij weer nagenoeg op mijn hielen zatDacht toen maar aan één ding voorbij komen? ammenooitnie”. Ik kon in die laatste km nog iets versnellen. In de verte de finish en de klok. Onder het finishdoek door en klokte af op 1:29’38”.

Toen ik naderhand thuis aankwam was ik zo stijf en stram dat ik bijna niet meer mijn auto uitkon. Dat was mijn eerste halve ooit. Op de tribune zit wel eens een vader te kijken naar zijn dochtertje die bij de club is. Hij liep destijds ook mee in dat bewuste groepje. We hebben het er nog wel eens over.