Archief voor 07/07/2012

Schrikken? Ja…!

Geplaatst: 07/07/2012 in sport
Tags:, , , ,

Zaterdagmorgen,

Soms een geluk!

Vroeg wakker vandaag. Het weer de schuldige? Zou zo maar kunnen. Dus op tijd naar de baan voor de training. Ook de meeste spullen voor mijn collega’s al klaar gezet zodat ze zometeen aan de slag kunnen.

De lopers en loopsters komen binnendruppelen. Ja..de kermiswagens staan weer voor de deur. De parkeerplaatsen bezet met joekels van woonwagens. We gaan inlopen. Best lekker weer om te lopen. Na een uurtje bezig te zijn geweest begint de kern van de training. 10 keer 400 m in 5 series van 2 staat er te doen. De meeste groepjes zijn meer dan halverwege en dan…dan is er gedoe. Ik zie bij de steeplebak iemand onderuitgaan. Er word geroepen om de AED die bij ons onder in de hal hangt. Ik denk dat het apparaat binnen 1 minuut ter plaatse is.
Ook word er snel om de hulpdiensten gebeld.

dat nummer kent iedereen uit zijn hoofd.

De AED wordt aangesloten en onze loper komt weer terug op de wereld zonder dat we het apparaat hebben hoeven te gebruiken. De politie is als eerste en even nadien ook 2 ambulances. Juist twee…dat schrijft het protocol voor bij een melding met hartfalen.

Er wordt meteen een hartfilmpje gemaakt. Onze loper is toch weer zelf in staat om op de brancard te gaan liggen. Ondertussen hebben we ook nog even zijn vrouw kunnen inlichten. Maar vooral ook redelijk gerust kunnen stellen.

Gelukkig liep het vandaag zo af;-)

En voor de groep? Met nagenoeg de hele groep zijn we samen naar boven in de kantine een kop koffie en thee gaan drinken. Even de spanning eraf. We kregen overigens de complimenten van de hulpdiensten voor ons adequate handelen.

Nu een uurtje geleden telefonisch contact gehad met onze loper die inmiddels weer thuis is en het goed maakt, maar waarvoor nog een behoorlijk nabehandeltraject is uitgestippeld.
En zojuist even per mail alle loopsters en lopers van de zaterdaggroep op de hoogte gebracht van de actuele situatie. Zo wordt wat een ogenschijnlijk rustige training gaat worden ineens toch wel erg heel heftig.

Je weet als trainer dat je dit ooit kan overkomen en het is in ieder geval enorm schrikken maar anderzijds ook een geruststellende gedachte dat als er zoiets gebeurt dat er gehandeld wordt zonder dat er onmiddellijk sprake is van grote paniek. Da’s ook de verdienste van een hechte groep.
 

Advertenties