Archief voor oktober, 2012

Lustrum vergeten!

Geplaatst: 30/10/2012 in sport
Tags:, ,

Lopeloze dinsdag,

Ben absoluut geen sneeuwliefhebber maar dit liep toen wel formidabel mooi!

Afgelopen week dacht ik eens even te kijken hoe lang ik nou eigenlijk wat blogjes post. Ik kwam er achter dat mijn eerste berichtje dateerde van 21 oktober 2007. En nu is het bijna de laatste dag van oktober dus ben ik dit lustrum gewoon vergeten.

Destijds maakte ik een account aan bij web-log.nl en schreef wat over mijn trainingen. Het duurde best een tijdje voordat iemand op het idee kwam om eens wat te lezen of te reageren. Gaandeweg kwamen er wat meer bezoekers en lezers. Na een paar jaar had ik er al eens over lopen te denken om over te gaan op iets anders.Maar ja..wat? Ik wist het niet. Wat me ook tegenhield was dat een gratis account geen exportfunctie had. Op zijn minst was die niet geactiveerd. Dus bij overstappen zou ik al mijn verhaaltjes kwijt zijn geweest. Daar had ik nou eigenlijk ook niet zo heel veel zin in.

Totdat web-log liet weten, om welke reden dan ook, dat ze over moesten stappen op wordpress. Ook wilde ze van het streepje af. Toen ik dat las dacht ik bij mezelf laat ik maar eens wat gaan proberen met wordpress dan ben ik straks wat voorbereid als ze over gaan.
Op een bepaald ogenblik kwam ik er bij toeval achter dat de exportfunctie wel actief was geworden. Toen heb ik dus alle verhaaltjes en foto’s geëxporteerd naar wordpress. Zoals bekend is de migratie van web-log naar weblog een grote lijdensweg geworden en was het maar zeer de vraag of niet iedereen alles kwijt was.
Nu schijnt het toch wel weer te werken.
Het laatste berichtje dat ik gepost heb bij web-log is deze geweest.
Op dit moment staan er dus na ruim 5 jaar 862 berichtjes in met bijna 10000 reacties. Nog steeds vind ik het leuk om te doen.

Advertenties

Maandagmiddag,

Wat een super loopweer is dit toch!

Ja…morgen een rustdag. Het zal ook eens tijd worden want het was een aardig intensief weekendje. Woensdag en donderdag behoren dan weliswaar niet tot het weekend maar beide dagen werd er wel gelopen. Woensdagavond een baantraining waarbij het aan het begin van de training met de kou nog wel meeviel. Maar gaandeweg werd het aardig frisser. Goed dat ik mijn muts en een paar dunne handschoenen in mijn tas had.

Onze gewone duurloop op donderdag die begon erg fris en een beetje nattigheid maar viel uiteindelijk alleszins mee. Voor het eerst na de marathon weer eens 90′ gelopen. Los,mul zand en de heuveltjes werden niet overgeslagen. Het liep best lekker.

Vervolgens komt op vrijdagavond de groep die zich heeft aangemeld voor Run to the Start aan bod. Nu met start to run erbij de 8ste week dat ze aan het hardlopen zijn. Ik geloof niet dat ze nog ooit zulk een progressie meemaken in hun hardloopleven. Ik durf bijna te wedden dat als je ze nu een 5 km laat lopen dat ze dat nagenoeg allemaal kunnen. Nog 4 weken en dan mogen ze het laten zien op onze Pnemcross. Nee….het is geen superzwaar parcours. Niet meteen voor de leeuwen gooien.

En toen ik zaterdagmorgen naar De Keien ging zat ik er toch nog een ogenblik over in dat de baan misschien wel eens glad zou kunnen zijn. Het was net onder het vriespunt. Gelukkig was dat niet het geval. Wat was het een schitterende ochtend. De lucht stond strakblauw en in het zonnetje was het lekker warm. Aan de schaduwkant van de baan was het aanmerkelijk minder. Na afloop van de training met een flinke club nog boven in de kantine koffie gedronken en een stukje taart gegeten. Het was weer de laatste zaterdag van de maand. Goeie traditie. Je kunt weer eens wat bijkletsen.

even een korte rust.

Autoruiten schoonkrabben was op zondagmorgen het parool. De thermometer in de auto gaf zomaar even min 5 graden aan. Het belooft wel een mooie dag te worden. Op naar Naat Piek. Een parcours uitgezet in mijn gedachte waar een een drietal blokjes van 10′ tempo gelopen kunnen worden.
En of het nou zo was dat iedereen met nagenoeg de eerste nachtvorst een training mee wilde doen dat weet ik niet maar we gingen inlopen en was de groep bijna 35 man groot. Straks de theekan te klein. Maar bij het inlopen merk ik het al. Er is ergens een MTB-tourtocht uitgezet en wedden dat die over mijn plan heen koersen. Precies ze kruisen het 2 keer en een klein stukje tegemoet.
Improviseren! Een ander rondje was redelijk snel gevonden. Het rondje was dan wel iets minder heftig maar de groep een beetje kennende sparen die zich toch nooit. Hanteren het devies: “we zijn er nu toch, dan ook maar stevig aan de bak” Ik mag die mentaliteit wel. Er vlogen steeds meer jasjes uit. Het gaf nog een extra dimensie aan de herfstkleuren. Wat een fantastisch mooie trainingsochtend.

Voor mij was het meteen na de training de auto in en op naar Velp, waar mijn jongste zoon woont. Er staat(stond) een conifeer in de weg van 20 m hoog en een stam omtrek van 180 cm. Kijk en dat soort werk dat ben je dan niet meer gewend.  Ik zal toch nog eens terug moeten omdat hij nog niet in handzame stukken is. Flink werken maar wel leuk. Nee….hoogtevrees heb ik nog steeds niet.

En nu ik dit stukje aan het maken ben heb ik zojuist voor vanavond de route klaar die we gaan lopen in voorbereiding op de Zevenheuvelenloop. We hebben hier dan wel geen heuvels maar een geleidelijk oplopend viaduct dan weer wel. En niemand die zegt dat je dat viaduct niet een aantal keer kunt op- en aflopen. Vanavond 5 keer.

En dan wordt het morgen dus tijd om er weer eens de rust op te gooien. Woensdag mag ik weer;-)

 

Dinsdag,

Dat gaat lukken!

Behalve dan mijn eigen gezin zijn er binnen onze familie niet veel hardlopers. Mijn verbazing was dan ook niet gering toen ik eind mei een mailtje kreeg van Daniëlle, mijn nichtje. Ze vroeg me: “binnen welke tijd zou ik een HM kunnen lopen?” Beetje stangen mag en ik antwoordde: “Ik schat binnen 2 uur”. Bij de retourmail maakte ze me duidelijk binnen welke termijn ze een halve marathon zou kunnen lopen. Nou is mijn nichtje niet de minste sportieve van de familie want ze voetbalt al jaren. Ik zag het wel zitten om daar een jaar voor uit te trekken. Nog sneller dan snel een antwoord: “da’s te lang”!!

Uiteindelijk kwam er nog een lange mail overheen en ze legde me haar doelstelling uit.

Nu moet je weten dat zij zo maar op gezette tijden haar baan opzegt en voor een periode van 3 maanden of een half jaar gaat werken met weeskinderen en of dat nou in Peru, Columbia of in Guatemala is dat maakt haar niet uit. Als laatste werkte ze in Guatamala voor de stichting http://www.tessunlimited.nl/

Begaan met haar werk als ze is heeft ze dus het plan opgevat om een halve marathon te lopen op 30 december in Winterswijk om wat sponsorgeld te kunnen doneren aan die stichting.

Begonnen in juni met een beginnersschema van 10 weken dat haar naar 5 km zou brengen. Ja hoor een kwart van de afstand en bijna de helft van de tijd al om. Samen hadden we de afspraak dat ze mocht instromen in het schema waar ze zelf van vond: “dit is een watjes niveau!”
Uiteindelijk lukte het begin september met 3 trainingen per week om een uur aaneengesloten te kunnen lopen. En van hieruit gaan werken naar die halve marathon afstand toe. Haar lange langzame duurloop zit nu op 90′. Nu is haar vertrouwen dat de missie zal slagen zo groot dat ze in haar vriendenkring van haar plannen op de hoogte heeft gesteld.
(meer…)