Archief voor oktober, 2012

’n Stapje verder!

Geplaatst: 16/10/2012 in sport
Tags:, ,

Dinsdagavond,

Het was afgelopen zondag wel een mooi supportersdagje daar in Eindhoven. Aardig wat deelnemers van onze club. De meeste overigens op de HM. Tegen het einde was het wel behoorlijk koud.

’n Stapje verder? Dat vroegen zich een 100-tal starters afgelopen zaterdag af na hun testloop op 3 km.  We hadden ze 2 mogelijkheden aangeboden. De mogelijkheid met de minste omwegen gewoon een lidmaatschap aangaan en instromen in een van de recreantgroepen. Het kost wel enige moeite voor zowel de instromer als voor de trainer van de desbetreffend groep. Maar ja…krijg je iemand zo maar van de straat kost dat ook moeite. 20′ hardlopen dat kunnen ze, dat bewezen ze afgelopen zaterdag.

De andere mogelijkheid is jezelf aanmelden op de site www.runtothestart.nl Een landelijk project van de atletiekunie om de start to runners een vervolgtraject te kunnen aanbieden. De locaties die er aan mee doen kunnen hun trainingsmoment zelf kiezen in tegenstelling tot bij start to run. Ook kunnen ze zelf kiezen hoeveel trainingsdagen deze clinic duurt.  Of 6 of 8 of 10 trainingen. De bedoeling is dat je naar een loopevenement toewerkt.  Nu doen wij dit najaar voor het eerst mee. Ons doel is een crossje te lopen op 25 november. De Pnemcross.
We dachten aanvankelijk met 30 plaatsen voldoende ruimte te hebben maar al snel bleek dat we hier te kort aan hadden. Nu is het aantal plekken opgerekt naar 40 en is nu nagenoeg vol.

Vrijdagavond op 19 oktober gaan we voor 6 weken van start.

Zaterdagmorgen,

Goed begin!

Word ik vanmorgen even voor 6 uur wakker en ik hoor het al. De zon zullen we vandaag we niet of weinig zien. Meteen denk ik ook aan afgelopen zaterdag. Uit de verhalen had ik al begrepen dat onze start to runners  wel heel erg nat geworden waren. Het ging er naar uitzien dat het vandaag al niet veel beter zou worden. Tja…het kan niet altijd zomer zijn.

Als ik op de baan kom en samen met mijn collega´s alle materialen in orde heb gemaakt komen de eerste recreanten van de zaterdaggroep binnenlopen. Harrie en ik krijgen nog veel felicitaties voor onze prestatie van afgelopen zaterdag. Zij beginnen aan hun natte karwei. Straks gaan ze met z´n allen supporteren.

Supporteren!

Dan komen ook de eerste start to runners boven in de kantine binnen. Heel onwennig met hun startnummer aan het prutsen.  Voorop of op je rug? Och ja…voor ons zo vanzelfsprekend voor hun nog niet.
Ook hier hoor je de onderlinge gesprekken over wat aan te doen of juist wat niet. In mijn opening ga ik het daar nog even over hebben. Lang moet ik niet kletsen want ze willen beginnen, aan de gang, aan de slag. Nerveus? Nee… helemaal niet! Of toch wel? Ik ken het antwoord.

Na een goeie, weliswaar natte, warming up gaat de groep van start. Nu zijn de zenuwen voorbij. Op weg naar een eerste 3 km ooit. Een clubgenoot Toon maakt altijd de plaatjes. Als ie vandaag zijn lens maar droog houdt.
Nu wordt ook de taak duidelijk van de vaste groep. Zij omzomen het rondje en klappen en supporteren. Trotse kindje die hun moeder aanmoedigen. De lopers groeien. De twijfel van “kan ik dat wel?” die verdwijnt. Laatste ronde en dan weer de baan op. Blik op de klok. Zo snel? Nooit gedacht dat ik dat zou kunnen. High five van de trainers. Heeft het ondertussen geregend? Niks van gemerkt!

Dan nog even naar boven naar de kantine. Veel willen er door met Run to the Start. Ook een groot aantal niet, die nemen maar meteen een inschrijfformulier mee. Onze club groeit weer.

Donderdag,

spinraggen.

Na op een frisse woensdagavond een baantraining te hebben begeleid, ja…hoor, mijn eerste meters hardlopen na de Zeeuwse Kustmarathon was het vanmorgen al niet veel minder fris. Het was kort langs vriezen afgegaan. Mijn korte broek kan weer voor even de kast in. Ook mijn muts en handschoenen moeten weer voor de dag komen.

Maar nog altijd de stelregel huldigend dat ieder soort weer loopweer is voor een kort duurloopje van een uur op pad met mijn vaste loopmaat op donderdag. Vandaag een rondje waar we ook Bedaf in meenemen. Een stukje heide met zijn vochtige spinraggen schitterde in de zon. Alle twee hadden we zoiets van:  “ons jasje dat hadden we eigenlijk wel thuis kunnen laten”. Met de gedachte in ons achterhoofd om het rustig aan te doen lopen we vandaag niet het zwaarste parcours. Ik wil hiermee niet zeggen dat we er de kantjes vanaf liepen maar ook niet dwars door de problemen.

Al een paar jaar is de strategie om bomen die om welke reden dan ook zijn omgevallen of omgezaagd worden niet meer opgeruimd. Ze blijven liggen. Dan kom je exemplaren tegen zoals op de foto die ik er vanmorgen van maakte. Hier is maar één spreekwoord op van toepassing: “de een zijn dood is de ander zijn brood”.

Hier sta je even voor stil!