Archief voor juni, 2013

Nog een shirt!

Geplaatst: 24/06/2013 in sport
Tags:, ,

Maandag,

ook een gaaf shirt!

ook een gaaf shirt!

Toen mijn jongste zoon nog in Scheveningen woonde was ik daar een weekend eens op bezoek en ik wist dat er in Den Haag op de baan een 12 uurs wedstrijd werd gelopen. Een 12 en een 6 uurs zowel individueel als in estafettevorm. Uiteraard wild ik daar even een kijkje gaan nemen. Een Belgisch en een Nederlands team van webloggers deden ook mee aan de 12 uurs race. Een mooie gelegenheid om eens wat webloggers te leren kennen. Het jaar daarop, in 2008,  liep ik zelf met een team mee.

Ons team in 2009.

Ons team in 2009.

In 2009 werd er ook weer ingeschreven en wel met 3 teams van allemaal webloggers. Een team van hele snelle lopers die voor de prijzen gingen en 2 clubjes die aardig uit de voeten konden maar geen kandidaten voor een podiumplaats. Mij bombardeerde ze maar meteen als teamcoach van Driemtiem1. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Maar ja… het was nu eenmaal zo. Ons team bestond uit Frank, Bjorn, Gert, Ron, Martine en ik. Martine overigens ter elfder ure ingelijfd.
In een estafette is het de kunst om gedurende de hele wedstrijd de concentratie vast te houden. Zeker in een fase waar Gert last krijgt van zijn heup en zijn aflossingsbeurten moet laten schieten.
Ondanks die tegenslag lukte met ons team heel aardig.

Een prachtige wedstrijddag.

Een gaaf ogenblik!

Een prachtige wissel!

Een van de wissels staat mij nog helder voor de geest. Ronald van het snelle team kwam nagenoeg tegelijkertijd met mij de baan op dan was er nog 200 m te doen voor we bij het wisselpunt waren. Wat hij dacht dat weet ik niet maar mijn gedachte was: “die is mij nog niet voorbij”. Koen van het snelle team en Ron van ons team stonden klaar. Wie zou het eerste gewisseld worden? Tegelijk kwamen we op het wisselpunt. Het leverde  nevenstaande foto op.

Wat een wissel destijds!!

Zondagmiddag,

Zelfs de deurstijlen uit de muur.

Zelfs de deurstijlen uit de muur.

Na de uren die het kostte om onze garage deur weer op orde te krijgen is er aansluitend ook weer werk te doen. Op donderdag als we onze duurloop hebben is er op de baan een VMBO-school bezig met hun sportdag. Maar liefst meer dan 250 leerlingen  die hun ding doen. De echte motivatie om iets aan sport te doen zit er in deze categorie niet in. Niet alleen wij maar de ook begeleiding hun handen vol aan.

Dat kost opbouw- maar ook opruimtijd. Bij ons is wel het uitgangspunt dat alle spullen in orde moeten zijn voordat ze worden opgeborgen anders gaan ze niet terug op hun plaats. Iets kapot? Dat kan altijd maar dan gaat het de werkplaats in. Werkplaats? Nou ja ook garagebox dan.
Dan op vrijdag met een klein ploegje alle wedstrijdmaterialen klaar gezet. Onderdeel bij onderdeel. Alle sectorlijnen uitzetten voor de werpnummers. De verspringbakken afvlakken en bijvullen als het nodig is. Dat kan voor zaterdag al maar vast klaar zijn.

Alles kan op zaterdagmorgen dan zo de baan op. Met de juiste voorbereiding ben je met de baan compleet wedstrijdklaar te maken amper een uurtje mee bezig. Kost wat extra aan voorbereidingstijd maar die verdien je weer ruim terug bij de uitvoering. Niks gestress!!
Na de zaterdagtraining snel naar huis wat eten en douchen. Dan mag ik bij de wedstrijd, de laatste kwalificatie competitiewedstrijd voor C/D jeugd, helpen bij het speerwerpen. Om 16.00 u is de laatste start en nog geen uur later zijn alle materialen schoon en droog weer op hun plek. Tijd voor een bakkie.

De laatste activiteit voor de club is vandaag een training verzorgen voor  een klein gezelschap voor een bostraining. Nu schrijf ik dit niet om mezelf op de borst te kloppen maar om een indruk te geven wat voor een werk er bij een atletiekclub allemaal ligt om iets te organiseren of gewoon om de zaak draaiend te houden. De meeste mensen totaal geen idee van. Gelukkig is er bij ons nog steeds een enthousiaste club van medewerkers die eigenlijk dag en nacht klaar staan. Kun je alleen maar enorm blij mee zijn. Onbetaalbaar!!

 

Donderdag,

dorst?

dorst?

Als je de weersvoorspellingen moest geloven dan zou het gisteren een formidabel hete dag worden. Toen wij ’s morgens de inbraak ontdekten was het dat dan ook even. Maar toch moet je als trainer bedacht zijn op zulke extreme situaties. Met mijn collega trainer had ik al afgesproken als de situatie zou zijn zoals beloofd was zouden we in ieder geval de kern van de training skippen en er stond nog een praktische oefening open om al lopend een bekertje drinken aan te pakken bij een drinkpost.
Ook een aantal praktische tips hoe je jezelf het best kunt gedragen bij zo’n drankpost. In elk geval niet zo maar  plotseling stoppen je krijgt dan onmiddellijk 15 man over je heen en je drinken is foetsie.

Maar oké ook deze keer werd de soep minder heet gegeten dan dat ie werd opgediend. Het was dan wel warm maar het viel alleszins mee. We hebben de kern met de helft ingekort en toch de drankpostoefening gedaan. Het nat worden viel wel mee.

En dan vanochtend onze duurloop. de temperatuur en de luchtvochtigheid hoog en 2 uur op de lijst. Op tijd beginnen. Om 8 uur stonden we bij Harrie in de startblokken. Je weet dat je met deze omstandigheden even een tandje terug moet in tempo omdat je anders meteen een zone te hoog loopt. Heb je een dl1 in gedachte en je investeert in een dl2. Een veel gemaakte fout met dit weer. Even aanpassen is het parool.
Met het ingaan van het laatste half uur kregen we een mooi lentebuitje op ons dak. Onaangenaam? Nee… helemaal niet van een lenteregentje word je groot en sterk. Ook deze 18 km schrijven we bij op de lijst.