Archief voor juli, 2013

Niet veel last!

Geplaatst: 30/07/2013 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmorgen,

Zover is de heide nog niet. Het is maar de vraag of het dit jaar zover komt.

Zover is de heide nog niet. Het is maar de vraag of het dit jaar zover komt.

Zoals ik al in mijn verslag schreef over de trail in in België had ik op maandag niet veel last van spierpijn. Als ik dat wel gehad zou hebben was maar zeer de vraag geweest of ik met de groep op maandagavond mee op stap was gegaan. Nu durfde ik dat wel aan.
Was vorige week het groepje maar net iets meer dan 10 man nu was de groep weer een flink stuk groter nagenoeg het dubbele aantal. Ook de vakantieverhalen langer. Om het mezelf en de terugkerende vakantiegangers niet al te moeilijk te maken een nagenoeg vlak parcours alleen een kort stukje “wasbordpad”. Dat gedeelte ook nog vrij snel aan het begin als nog iedereen fris is. En over fris gesproken. Vanavond was het bijna 10 graden koeler  dan vorige week maandag. Dat scheelt ook een slok op een borrel.
Nu liepen we vanavond iets van een kleine 14 km  in 1:30′. De komende weken langzaam opvoerend naar 2 uur en dan moet er voor de meesten de halve marathon van Eindhoven wel weer inzitten. Sommigen kiezen er ook nog voor om op 31 oktober in Bernheze de halve marathon te lopen en met een week herstel moet dat voldoende  zijn om op de EkoPlaza Keienloop ook van start te gaan.

Het schijnt toch in een behoefte te voorzien om samen duurloopjes te maken op weg naar een of ander doel en eerlijk is eerlijk ik vind het erg leuk om zo onze omgeving te laten zien. Nu komen de meesten op plekjes waar ze in hun eentje nooit gekomen zouden zijn.

Advertenties

Niet alledaags!

Geplaatst: 29/07/2013 in sport
Tags:, , ,

Maandagmorgen,

Hier opstappen en is straks ons eindpunt

Hier opstappen en is straks ons eindpunt

Nou loop ik mijn duurloopjes best wel vaak op zachte ondergrond tot mul zand en heuveltjes aan toe maar een trail te lopen in de Ardennen dat is toch andere koek. En België tussen Trois-Ponts en Aywaille is over een afstand van ruim 32 km uitgezet. Het is de bedoeling dat je van je beginpunt een foto maakt van de stationsklok en ook weer aan het einde. Ruth die gisteren haar laatste lange duurloop op het schema had staan wilde deze als laatste training graag lopen. Nou ja en voor mij was het al weer een tijd geleden dat ik in België liep.

Nou is Trois-Ponts, ons verzamelpunt niet net naast de deur. Een ritje van 200 km is er dan te doen. Mooi op tijd was ik er. Even kletsen en dan met de trein naar het startpunt in Aywaille. Gewapend met rugzakjes drinken, stafkaarten, Garmins en Suunto’s op stap. Nee… de route is als route niet zodanig herkenbaar. Je moet wat padvindertje spelen. Dat kost wel wat tijd. Enerzijds om dat je goed op moet letten en anderzijds je loopt ook wel een stukje fout. Het begin is wel heel erg sterk. Je begint met trappen, zoveel en zo steil. Voor je goed en wel aan de gang bent blaas je hier jezelf al helemaal op. Zo gaan er nog meer van dat soort hellingen komen. Misschien wel wat minder steil maar wel lang.  Na een uur is het mij wel duidelijk dat er vandaag geen hoge gemiddelde snelheid gelopen gaat worden.

Ruiterpad?

Ruiterpad?

Maar wat een mooie omgeving daar in het stroomgebied van de Amblève. Dan ben je er weer een stuk boven dan weer op gelijke hoogte. Sommige stukken nog nat en drassig van de regenbuien van de afgelopen dagen. Een stuk, een singletrack pal naast de rivier was begroeid met manshoog gras, Tenminste voor mij dan toch, al snel bleek dat er meer tussen stond dan alleen maar gras. Lange strengen van braamstruiken en brandnetels groeiden er ook tussen.  Voor de dames wordt dat morgen geen rokjesdag.

En mocht je ooit in de verleiding komen om deze route ook te lopen neem dan in ieder geval voldoende eten en drinken mee voor onderweg want je komt echt niks tegen om iets te kopen of flesjes te vullen. Of ja tegen het einde kom je bij een afstapplaats van een kanoverhuurbedrijf en daar staat een frisdrankautomaat.
Als we uiteindelijk weer bij het station in Trois-Ponts aankomen zijn we ruim 5;30′ onderweg geweest. Zolang ben ik nog nooit op pad geweest voor een loopje. Overigen liep ik voor het eerst met een rugzakje want mijn drinkbelt met flesje was royaal onvoldoende voor deze tocht zeker als je midden in de zomer loopt. het was dan wel geen superhete dag maar drinken moest je en liefst veel.

Dan nog 2 uurtjes weer terug naar Uden. Het was me het dagje wel. En de spieren vanmorgen? Eigenlijk gaat het bijzonder goed. Trappen op en af geen probleem. Als het in de loop van de dag niet anders wordt dan vanavond met de groep weer mee op stap.
Nu nog nagenieten van de dag van gisteren
.

een beetje glibberig op sommige stukken

een beetje glibberig op sommige stukken

Struikeltraining!

Geplaatst: 27/07/2013 in sport
Tags:,

Zaterdagmiddag,

Ze staan wel heel erg kortbij!

Ze staan wel heel erg kortbij!

Al een paar weken is het gewoon lastig om op de baan te komen. Een auto parkeren is bijna niet te doen. Tja…als het kermis is dan is het park altijd een grote kampeerplaats. Grote vrachtwagens waar de attracties mee vervoerd worden. Grote campers waarin gewoond en geleefd wordt.
En dat allemaal niet zo erg maar wel lastig. Ook lastig om te aanvaarden dat er zo met verschillende maten gemeten wordt. Is onze parkeerplaats bij de club met wat grotere wedstrijden te krap en durft er iemand zijn of haar auto te parkeren in de berm hangt er onmiddellijk een prent op van 90€ met nog enige administratiekosten kost het je 100 €.  En je moet nu eens zien hoe het er allemaal bijstaat.

Onze grote poorten waar eventueel het hulpverlende verkeer door moet kunnen we maar amper vrij houden.  Om nog maar te zwijgen over de hoeveelheid aan kabels, slangen en afvoeren over de weg. Een prima manier om je nek over te breken als je met de fiets bent. Vandaag en morgen nog dan is het weer voorbij en met een week de camping weer ontruimd.

Zo dat lucht even op!