Archief voor augustus, 2013

Je merkt het al!

Geplaatst: 25/08/2013 in sport
Tags:, ,

Zondagmiddag,

Ik maar denken dat ze deze maand niet pikten

Ik maar denken dat ze deze maand niet prikten

Als het weer tegen het einde van augustus aanloopt dan merk je aan alles dat de zomer weer op zijn retour is. Natuurlijk kunnen de maanden september en oktober nog heel mooi weer bieden met avonden waarbij je zeker nog ooit lekker lang buiten kunt zitten. Maar het neemt niet weg dat het ’s morgens al wat later licht is en niet veel later dan 9 uur in de avond is het al weer bijna donker. Niet dat dit klagen is want ook de nazomer of het begin van de herfst is vaak erg mooi.
Vrijdagmiddag gingen Sjan en ik op pad om eens te zien of dat we bramen konden plukken. Door mijn duurloopjes in ons gebied wist wel een aantal struiken staan. Het duurde dan ook niet zo heel lang voordat we ruim een kilo bijeen hadden. Een foutje dat ik maakte bij het plukken was dat ik met blote armen en een korte broek deed. Krassen op mijn vel was het resultaat. 5 potjes met jam hielden we er aan over.

Het is ook in deze periode dat een van onze lopers die op zondag altijd meedoet een kist met druiven meeneemt die na de training soldaat gemaakt wordt. Nee…. het zijn nog geen “buitendruiven”maar in een van zijn kassen staan in het voorportaal een aantal struiken. Ze laten zich altijd perfect smaken.

De training van de groep vandaag was een korte venijnige training. De groep werd verdeeld in 4 groepjes. Ieder groepje liep op een kruising een andere richting in. De tijd de ze wegliepen was 30″ en dan onmiddellijk keren en de afstand moest terug in 25”.  Dan 1’rust en een kwartslag draaien. Na de serie was er 2′ rust en daarna weer de volgende in. Na 3 series was het weer tijd om richting vertrekpunt te gaan om te genieten van de thee en van de druiven.
Voor de meesten de zondag goed begonnen.

druiven

Donderdagmiddag,

zo mooi staat er de heide nu bij!

zo mooi staat er de heide nu bij!

Nog één collega voor de woensdagavondgroep met vakantie. Sta je met je  goeie gedrag als je andere collega wat later komt. Inlopen met een groep van 60 man dan duurt het even voordat je van achter naar voor bent en overal even wat bij wilt kletsen.
Als we weer op de baan aankomen dan kunnen we in elk geval de groep in twee stukken opsplitsen. Nog net aan werkbaar. Maar wat was het een heerlijke trainingsavond. Nagenoeg windstil, heerlijke temperatuur en lopers die bereid zijn te werken. Best een goed gevoel daarover als ik, inmiddels is het donker, naar huis fiets.

bultjes en los.

bultjes en los.

Dan vanmorgen weer op de fiets samen met Maria richting Bedaf naar Harrie. Op het programma vandaag een duurloop van 2: 45′. De omstandigheden identiek van die van gisterenavond. Zon en een heerlijke temperatuur. Poeskespad indraaien. Huh?? Is de bult die we opgaan vandaag hoger,steiler? Ik loop niet van voor dus over de route vandaag geen inbreng. In het eerste halfuur wordt ieder paadje dat maar enigszins naar boven loopt  ingeslagen. Stukje mul zand hop er overheen. Gelukkig is dat het eerste half uur maar denk ik.
Maar ja…eigenlijk had ik beter moeten weten. Harrie kent zijn achtertuin beter dan ik en vind iedere keer wel weer wat anders. Gelukkig is er ieder half uurtje een korte drinkstop even bijkomen. Na bijna twee uur komen we een paar hardlopende dames tegen. De man van een van de dames heeft onlangs toen ze op vakantie waren een hartinfarct gehad. Toch even vragen hoe het er nu mee is. Het gaat hem gegeven de omstandigheden redelijk. Gelukkig maar.

Kijk en dan heb je loopmaatjes! Die knallen verdorie gewoon door en dat deed de deur wel een beetje dicht die inhaalrace. We liepen net op een stukje waar de heide schitterend in bloei stond. Niet zoveel oog meer voor. Wel voor de koffie een half uurtje later. Nee…dat waren niet mijn benen vandaag. Maar ja… ik moest het er wel mee doen. Het kan niet altijd van een leien dakje gaan.

Nog een shirt!

Geplaatst: 20/08/2013 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmorgen,

Dierbaar!

Dierbaar!

Zo zijn er al een aantal shirts de revue gepasseerd waar goeie herinneringen aan vast zitten. Die was je er ook niet af of uit. Dat zit er te vast aan. En raar als je die van de stapel afpakt dan is die herinnering ook onmiddellijk terug. Dan weet je meteen waarom die zo bijzonder is. Van dit shirt heb ik er twee van. Eentje van 2010 en eentje van 2011.
In beide jaren liep ik met het  team RTZN de Roparun mee. En het is niet alleen de wedstrijd zelf maar de hele voorbereiding speelt daar in mee. Met je team zoveel mogelijk sponsorgelden binnen zien te halen voor de stichting.  En  het zijn niet alleen de lopers die het hele evenement maken. Iedereen in een team is daar even belangrijk in.

Je besluit niet even in een kroeg:  “kom…. we gaan eens met een paar man de Roparun lopen”  nee… daar moet een stevige basis voor liggen alles moet kloppen alles en iedereen moet op elkaar zijn ingewerkt. De saamhorigheid van een team moet in de voorbereiding groeien. Je moet elkaars kwaliteiten leren kennen. Je moet die kwaliteiten ook weten in te zetten op de plaatsen waar die het beste tot hun recht komen. En dan pas kun je met zo’n team de slag winnen. Want een slag is het.  Een uitputtingsslag, een gevecht tegen het gebrek aan slaap voor iedereen. Een uitputtingsslag voor de fietsers, zadelpijn,concentratie. Voor de mensen in de busjes om op de juiste koers te navigeren. Voor de verzorgers die er vaak alles aan gelegen is om de lopers het naar de zin te maken waarbij ze zichzelf vaak gewoon wegcijferen. Eerst de rest dan wij.

En als je dan met een compleet gezelschap waarmee je van start ging in Rotterdam over de finish gaat dan is de euforie groot. Erg groot. Een bijzonder kenmerk van alle deelnemers is wel dat de dag na Roparun iedereen het gevoel heeft en ja… wat nu? Je duikelt even in het niets.
Ik ben er erg trots op dat ik dit twee keer mocht meemaken.

Mocht je ooit in de gelegenheid komen om met een team mee te doen, in welke functie dan ook, twijfel daar dan niet over en doe het!!