Kunst?

Geplaatst: 14/01/2014 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

De kers op de taart!

De kers op de taart!

Een goede duurloop maken is dat een kunst? Ja…een duurloop maken op het juiste tempo is een kunst. En nou wordt dat kunstje natuurlijk al gemakkelijker als je GPS-klokje loopt om op de juiste snelheid te blijven. Voor jouw het juiste tempo. Maar anders wordt het als je met een paar man loopt. Wat is dan het juiste tempo?  Het mag tenminste al toeval zijn als elk van het groepje gelijkwaardig is aan elkaar. Welk tempo houd je dan aan? Snelheid van de snelste? Tempo van de minste snelle? Loopt de een zich uit de naad, loopt de ander te flierefluiten of andersom.
Is het dan gemakkelijker om in je eentje te lopen? Nee….ook niet want als je alleen loopt dan zie je heel vaak dat naarmate het loopje vordert het tempo sterk naar boven gaat. Zeker als je ook nog eens vaker hetzelfde rondje loopt dan wordt het al snel een wedstrijdje tegen jezelf.
De keuze van het tempo wordt nog lastiger en ingewikkelder als de groep echt groot is. Ik bedoel meer dan 20 lopers/loopsters of zo. De variatie en de spreiding is dan nog veel groter. En toch als je tijdje met zo’n groep op stap bent dan lost dat zichzelf bijna altijd op. In ieder geval zet ik niet de snelste op kop ook niet wisselvallige lopers. De koplopers moeten wel een constant tempo kunnen handhaven of gestuurd willen worden. Na verloop van tijd is het bijna automatisch zo dat de snelsten achterin lopen. Want net als met een aantal auto’s of fietsers achter elkaar rijden daar wisselt het tempo nog al eens. Het loopt  achterin wat zwaarder.
Als diegene die op kop lopen voor hun een vlotte DL1 snelheid aanhouden en achterin een krappe DL1 dan komt dat goed. Soms komt het voor dat ze achterin zo ingehouden moeten lopen dat ze bij tijd en wijle even de gelegenheid krijgen om los te gaan.  Bv. als we bij een viaduct of iets dergelijks komen dan mogen ze even op hun eigen snelheid naar boven dan omkeren en gewoon weer achteraan sluiten.  Jezelf aanpassen dat mag beloond worden. Het los gaan kan ook nog wel eens in de laatste km. Bijna thuis en dan even de kers op de taart. Even gassen.

Met zo’n kunststuk waren we gisterenavond weer bezig. Een duurloop van ruim 90′ op een voor iedereen acceptabel tempo.

Advertenties
reacties
  1. Kitty schreef:

    ik voel me altijd schuldig als ik met een groep loop. Ik ben nu eenmaal geen snelle loper! Ik heb altijd het gevoel dat de snelle lopers zich dan aan mij moeten aanpassen.
    Zou me uiteraard graag aan hun tempo aanpassen, maar helaas dat kan ik niet!

  2. Elsa schreef:

    Zo’n echt lange duurloop loop ik daarom toch het liefst alleen. Een duurloopje van 10 tot 12 km doe ik weleens met een groepje zonder trainer. Dan lopen er weleens wat mensen vooruit, die later weer terugkomen en zo af en toe gooien we er ook even een versnellinkje in, waarna we op elkaar wachten en gezamenlijk verder lopen. Wel heel gezellig, want het is meestal “babbeltempo”.

  3. Esther schreef:

    Ik blijf die lange duurloop moeilijk vinden, maar ooit krijg ik het vast wel onder de knie 🙂

Reageren? Graag.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.