Archief voor oktober, 2014

Klok verzetten!

Geplaatst: 26/10/2014 in persoonlijk
Tags:, ,

Zondagmiddag,

Het is toch zo gemakkelijk g

Dat maakt mijn dag een uur langer

Dat maakt mijn dag een uur langer

ezegd: “op zondagnacht 26 oktober 2014 zetten we de klok terug van 3 naar 2 uur” Maar daarmee is een interne klok nog niet teruggezet. In ieder geval mijn interne klok niet. Ik ben op mijn gewone tijd weer wakker. Gewoon om 6 uur. Maar die klok is een uur teruggegaan dus ben ik om 5 uur klaarwakker en doe geen oog meer dicht.
Dan heb ik de keuze om twee dingen te doen. Op bed blijven en te blijven woelen.Ik kan ook opstaan en een bakkie doen een boterhammetje eten en wat rommelen op de PC. Ik kies voor het laatste.

Voordat ik weer redelijk omgeschakeld ben dan  zijn we minstens een week verder. Van mij mag het gerust altijd zomertijd blijven.

Kapstok of waslijn?

Kapstok of waslijn?

Je ziet langzaamaan de wereld tot leven komen. Je ziet ook de nervositeit van een aantal lopers toenemen want ook hun evenement staat vandaag op het programma. Als ze maar eenmaal gestart zijn dan valt er wel wat van hun af.

Voor mij duurt het duurt dan wel een hele tijd voor ik naar het bos kan om een training te verzorgen. Dat de omstandigheden goed waren bleek wel uit de grootte van de groep. Ik maakte er geen al te zware training van. Na het inlopen wel flink wat loopscholingsoefeningen gedaan. Door de bank genomen komt er dat  in het bos niet zo van. Vandaag dus wel.

De kern van de training werd gelopen op een rondje waar vroeger onze jeugdleiding een cross organiseerde. Dat was altijd de laatste zondag van het winterseizoen voor de jeugd. Het rondje was precies 1 km lang en werd door veel van onze lopers destijds gebruikt om collega’s naar een mooie tijd te loodsen op een 10 km. Na afloop was er altijd een kop erwtensoep van de benaming van destijds: “de snertcross” Dat rondje liepen wij vandaag een half uur lang waarvan één zijde op een stevig tempo gelopen moest worden en de rest in een wat rustiger tempo.

Ook vandaag hingen de jasjes in de bomen.

Vorig jaar!

Geplaatst: 25/10/2014 in persoonlijk
Tags:, ,

Zaterdagmiddag,

zo ziet zij er uit voor de operatie.

zo ziet zij er uit voor de operatie.

Een beetje motregende het vanmorgen toen ik naar de baan fietste. Heerlijk loop weer. Neem dan ook nog het feit dat het vandaag weer de laatste zaterdag van de maand is. Dus tijd voor een bakkie en een stukkie! Lekker bijgekletst.

Maar daar wilde ik het eigenlijk niet zo over hebben maar meer over dat het nu net een jaar geleden is dat ons nichtje Danielle voor een vast baan in Guatamala voor Tessunlimited. Je hoort er niet zo heel veel van maar wat ik uit de berichtgeving wel weet is dat zij daar uitzonderlijk op haar plaats is. Ze geniet er van met volle teugen en wat ik ook zeker weet dat ze de wereld hiermee weer een stukje mooier maakt. Ellende is er al genoeg.

En zo na de o!peratie

En zo na de operatie

Als je even op de site kijkt van Tessunlimited trek dan even een kwartiertje uit om het promotiefilmpje te bekijken. Het kost je gewoon een kwartiertje van je tijd maar je weet dan ook precies wat er achter de organisatie steekt.

Ik vind het een bijzonder project daar in land net onder Mexico.

Donderdagmiddag,

Ik hoef er niet doorheen!

Ik hoef er niet doorheen!

Nu een aantal weken na de Kustmarathon en anderhalve week voor de Berenloop dacht ik toch nog een wat langere duurloop te moeten maken. Gewoon weten wat mijn lijf daar van zegt.
Ik mocht of moest in mijn eentje want Maria gaat samen met onze Esther maandag in Dublin voor hun najaarsmarathon. Tja…en Harrie is een stuk verder van huis niet in km’s maar wel in tijd. Sinds hij hij gestopt is als trainer per afgelopen september is het geluk niet zo met hem. Begin september een stevige griep te pakken. En nu…de meeste opa’s van 70 halen het niet in hun hoofd om een partijtje te voetballen met hun kleinzonen. Harrie dus wel. Hij trapt een bal weg met rechts en gaat door zijn linkerenkel. Eerste diagnose: “je banden stevig opgerekt” Nadat de zwelling wat minder was in de tape gezet maar dat bracht weinig soelaas. Uiteindelijk zijn er foto’s gemaakt en blijkt er toch een botje gebroken te zijn. Revalidatie traject? Wie zal het zeggen. Je kunt wel zeggen hij betaalt de tol voor zijn goede conditie.

Mijn pad liep er precies tussendoor!

Mijn pad liep er precies tussendoor!

Zodoende stond ik er in mijn eentje voor. Vanmorgen even na 8 uur vertrokken. Het was nog bijna donker. Voor ik terug ben zal het wel wat lichter zijn. Een paar paadjes opgezocht die ik nog niet vaak gelopen heb maar ook een stel waar ik al best vaak liep gewoon omdat ze zo mooi zijn. Bedaf en de Meuwel dat zijn plekken die heel regelmatig in beeld zijn. Loop je over het wildviaduct is er een heuvelruggetje tot aan de “Roestbak” , de vroegere blokhut en dan kom je meteen in een heel ander gebied. Heel open en wijds. Het begrazingsgedeelte van natuurgebied de Maashorst. Dat het een begrazingsgebied is dat kun je niet misverstaan ik moest me bijna een weg banen tussen de schapen en de Schotse Hooglanders. Bij Naat Piek kom ik weer in de bewoonde wereld en met een halfuurtje ben ik wel weer thuis.

Heerlijk rondje. Hier gaan we op 22 februari wel een paar stukken van terug zien.
Terschelling moet maar zitten. Niks meer aan doen!