Archief voor augustus, 2015

Gezondheid!

Geplaatst: 13/08/2015 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Een schitterend mooi stukje in de laatste fase van onze duurloop vanmorgen.

Een schitterend mooi stukje in de laatste fase van onze duurloop vanmorgen.

Na het verschrikkelijk opluchtende telefoontje van afgelopen dinsdag dan denk je weer eens na over het feit dat er niet veel aan je lijf hoeft te mankeren of het gaat helemaal fout. En ik zou niet weten van hoeveel verschillende processen een lichaam aan elkaar hangt. We gaan er gemakshalve maar vanuit dat alles maar functioneert zoals je denkt dat het behoort te functioneren. Gemakzuchtig misschien?
En wat mij dan weer in hoge mate verbaast dat er behoorlijk vaak ongelimiteerd misbruik wordt gemaakt van een lichaam. Van alles wordt er zomaar ingekwakt en er wordt zelden of nooit bij stilgestaan of dat het lichaam allemaal behappen kan. Ik zeg lichtzinnig omgesprongen met het wonder dat gezondheid heet. Misschien maken wij als lopers ons ook daar wel schuldig aan. Te veel van ons lijf vragen en je nooit afvragen kan het allemaal wel? Een gelukkige bijkomstigheid bij sporters is wel dat het lijf wel eens ho…roept en reageert met een blessure. Je wordt dus teruggefloten door je eigen gedrevenheid.
Hier dacht ik aan tijdens onze duurloop vanmorgen terwijl er onderweg best wat te kletsen viel. Of juist niet? Maria en ik waren al vroeg gestart met de bedoeling om ongeveer 3 uur te lopen. Na een uur pikten we nog een drietal kompanen op en zij gingen voor ruim een uur. Het duurde al niet lang of zij namen de kop over en Maria en ik hadden niet meer het tempo maar zeker ook niet de route nog in de hand. Dat werd een pittig tussenstuk. Het losse zand aan het strand van Vrouwenpolder van afgelopen zondag was er niks bij. Grote delen vandaag waren losser maar liepen ook nog naar boven.
Het laatste uurtje waren we weer met z’n tweetjes en toen ging het weer een stuk rustiger. Moest ook wel want we kwamen nu meer in de zon en werd het al snel behoorlijk warm terwijl het nog geen 10 uur was.
Ik dacht toch echt voldoende gedronken te hebben onderweg maar terwijl ik dit schrijf sterf ik nog steeds van de dorst. Je kent dat wel een niet te lessen dorst.

Op nog geen 2 km van mijn huis.

Op nog geen 2 km van mijn huis.

 

Dinsdagmiddag,

Dit was zondag de buitenkant. Nu van binnen ook zo!!

Dit was zondag de buitenkant. Nu van binnen ook zo!!

Nu 12 dagen geleden werd onze kleinzoon Bram geboren. Zoals ik al schreef een ventje om onmiddellijk en onvoorwaardelijk van te houden. Afgelopen vrijdagavond kregen we een telefoontje van Ruud , onze zoon, of dat wij zaterdagochtend om 7.00 u bij hun konden zijn om op Sanne te passen zij moesten al vroeg met Bram in het academisch ziekenhuis zijn voor een aanvullend onderzoek. De hielprik van de eerste week had uitgewezen dat hij een vrij zeldzame stofwisselingsziekte zou hebben. Oké… er zou met een streng dieet wel mee te leven zijn maar ook altijd een bron van zorg. Dinsdag,vandaag dus, zou de definitieve uitslag beschikbaar zijn.
Je snapt dat zoiets als een donkere wolk. Donkere wolk? Zeg maar gerust een donker zwarte wolk boven je leven hangt. En dan praat ik nog niet eens over de ouders en over Bram zelf.
Dus afgelopen zondag bij de Zeeuwse Kusttraining daar genoot ik wel van maar de binnenkant was echt een bron van zorg.
Ook bij de duurloop van gisteren lopen allerlei gedachten met je mee en geef je de verzekering niet de meest prettige.

Dan daarnet een telefoontje van onze zoon: “Bram is voor 100% een gezond kereltje, de eerste hielprik gaf valse signalen af”.

Wat een feestelijk gevoel van opluchting geeft dat. Je wil het wel van alle daken schreeuwen onze kleinzoon helemaal gezond. Ik hoop dat ik nog ooit de kans krijg om samen met Sanne en Bram een klein loopje te kunnen doen. Supergaaf lijkt me dat.

Op tijd beginnen!

Geplaatst: 06/08/2015 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Nu was de poel bijna droog!

Nu was de poel bijna droog!

Een mailtje na de training van  woensdagavond: “hoe laat wil je morgenvroeg vertrekken ik wil gaan voor twee en een half uur”. Natuurlijk kan ik onmiddellijk zeggen om 6 uur maar ik denk niet dat me dat in dank wordt afgenomen. Laten we de kerk maar enigszins in de midden houden en ik antwoord Maria, want die is het die mij de vraag stelde, dat half acht een prima tijd is. Vanochtend dus om iets voor half acht de deur uit omdat onze ontmoetingsplek iets meer dan 5′ lopen van mijn huis is. Ik weet ook dat ik vandaag met een jarige op stap mag.
Heel wat bij te kletsen vanmorgen gewoon omdat het best een aantal weken is geleden dat we samen liepen.
Omstandigheden ook prima om te lopen. Nog niet te warm. Je merkt wel als je pal in de zon loopt dat het daar al wel warmer gaat worden. Het parool vanmorgen is dan ook blijf in de schaduw. Daarmee is onze route eigenlijk ook al meteen bepaald. In het bos zien te blijven en zeker het begrazingsgebied niet in.

We zwerven wat rond op Bedaf. Weliswaar in de schaduw maar ook mul zand en heuveltjes. Uiteindelijk maakt het niet eens zoveel uit of je door de hond of door de kat gebeten wordt. Toch merk je gaandeweg dat de temperatuur aardig oploopt ook al blijf je in de schaduw. De laatste 5 km naar huis, op het stuk waar we afgelopen donderdag zo verschrikkelijk nat werden, was het nu echt heet aan het worden.
Toch een geluk dat we zo vroeg begonnen. Ook deze 25 km nemen ze me niet meer af.

Hoe heet het was vandaag merkte ik vanmiddag toen ik een bakje bramen ging plukken. Toch mooi vier potjes bramenjam in de koelkast.