Archief voor september, 2015

Dinsdagmiddag,

Eigen dijkbeschoeiing maken!

Eigen dijkbeschoeiing maken!

Nog een paar dagen en dan mag ik zaterdag weer van start op de Kustmarathon. En ik denk dat iedere loper, onervaren of ervaren, altijd weer de kriebels krijgt in zo’n laatste dagen voor de start. Al weet je nog zo goed dat je goed voorbereidt bent er zijn altijd wel wat onzekerheden die je wat onderuit proberen te halen. De onzekerheid en de onbekendheid zit hem voor mij deze keer in het feit dat we deze keer geen weekend in Zoutelande geboekt hebben maar dat ik op de marathon dag hen en weer terug moet. Gelukkig gaat mijn oudste zoon mee die me gaat afzetten in Brugh-Haamstede anders moest ik wel hel vroeg van huis. Overigens zou ik dat niet zo bijzonder erg vinden. Ik deed dat al eens vaker met de Slachtemarathon een aantal jaren geleden.
Maar goed met deze onzekerheid moet ik maar mee zien te dealen.
Gisterenavond liep ik met de groep mijn laatste duurloopje op het verzorgen van een baantraining op woensdag en een kort los looprondje op donderdag na dan. Als ik voor mezelf spreek dan is het voor mij goed om toch wat bezig te blijven. Mijn lijf wordt er anders maar onrustig van.
Een ander zal er van zeggen je moet je krachten sparen. Oké…dat een ander dat zegt is prima. Ik ga er van uit dat een goed lichaam zich heel snel herstelt van wat geringere inspanningen zou het dat niet doen dan klopt er gewoon iets niet. Mijn visie is blijf ook in de laatste week gewoon voor je marathon wat rustig loopwerk doen.

Het duurloopje van gisteren was voor de eerste keer weer op de verharde ondergrond en niet in het bos. Ik merkte het gisterenavond wel aan mijn benen. Vanmorgen al weer over.

Nogmaals:  “Een goed lijf kan er tegen en bij een slecht lijf helpt het toch niet”.

Advertenties

Nog ruim een week!

Geplaatst: 24/09/2015 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Helemaal waar!

Helemaal waar!

Net als bij iedereen die in de afbouwweek zit voor een marathon begint het bij mij ook weer te kriebelen. Jezelf voortdurend afvragend of je wel voldoende meters gemaakt hebt of hoe het deze keer zal zijn. Over de weersomstandigheden daar kun je kort over zijn want daar heb je geen enkele invloed op. Moet je nemen zoals het komt dus geen factor om jezelf zorgen over te maken. Ik ga nu voor de 8ste keer naar de Zeeuwse Kustmarathon en nog nooit waren de omstandigheden gelijk. Wind, regen,zon, alles heb ik in die al die keren gehad. Toch is mijn eerste daar die het meest is bijgebleven.
En ik maak me ook geen illusie dat het deze keer optimaal zal zijn. Is ook niet erg je moet het toch nemen zoals het er is en niet zoals je het zou wensen. Wat wel steeds hetzelfde blijft is de achterliggende gedachte waarom ik iedere keer daar toch van start te willen gaan.

Vanmorgen mijn laatste duurloopje laat ik er nog maar weer eens wat zand en wat heuveltjes bijdoen. Ik hoef dan niet zo lang om toch al snel het gevoel te krijgen om iets gedaan te hebben. Ja… ik mag alleen mijn loopmaatjes zijn allemaal verhindert.
Het werd een rondje van ruim 15 km. Ik liep het al eens vaker. Kitty en Esther liepen het ook al eens ooit mee. In welk jaargetijde je het ook loopt het blijft een aansprekend toertje.

Zand nogal los!

Zand nogal los!

 

Dinsdagmorgen,

zondag 27 september

zondag 27 september

Het ontgaat je in de loperswereld niet dat de najaarsevenementen weer in aantocht zijn. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan om goed getraind aan de start te staan. Tenminste 3 maanden trainen gingen er aan vooraf  en nu gaat het beginnen.
Met je coach of met jezelf een afspraak gemaakt op welke eindtijd je gaat vertrekken en op welke punten je gaat drinken of eten of op welke punten je supporters zullen staan. Goed laten we zeggen je wilt  finishen zo rond 4:15′ dus vertrekken op 6’/km want een beetje marge mag je wel hebben… ja toch?

zondag 4oktober

zondag 4oktober

Van start dan. De eerste km kom je bijna niet weg door de drukte. Shit…6’15”. Te langzaam dus dat moet dan sneller. Dan wordt het wat minder druk het loopt wat gemakkelijker. Km twee in 5’50”. Kijk dat lijkt er beter op.
De eerste drinkpost nadert. Wat… nu al drinken en ik heb helemaal geen dorst. Doorlopen. Wat gaat het gemakkelijk nog nooit zo fris gelopen. De tijd blijft zo rond die 5’50”. Da’s mooi meegenomen om een buffer op te bouwen. Volgende drinkpost had je jezelf de eerste gel beloofd. Nu maar even niet, ik heb geen honger, wel een slokje drinken. Tot aan 15-20 km loopt het als een tierelier. Hup….weer een “slak” voorbij. Km 21. Plotseling komt er wat verval in mijn km. tijden. Oei…zeker te weinig gegeten? Nu mijn gel maar pakken. Op 25 km zouden mijn supporters staan. Zou ik ze wel zien? Zouden ze mij wel zien? Ze hebben mijn voeding bij voor de tweede helft maar wat ik zelf bij had heb ik nog niet eens op. Plaats maken om ze straks mee te nemen nog maar eentje nemen dan.
Gatver…ik ben nou die mierzoete troep eigenlijk al zat.

zaterdag 3 oktober

zaterdag 3 oktober

Waar staan ze nou ik ben al bijna bij het 25 km punt en ik zie ze nog niet. Als bij ze ben dan stop ik maar even want ik heb toch een buffer opgebouwd voor mijn eindtijd. Hèhè…eindelijk daar zie ik ze. Half kwaad zeg ik “waar bleven jullie nou we hadden toch afgesproken op het 25 km punt”? Ze stonden overigens nog maar amper 100 m verder.

Vlug een beetje sportdrank  drinken…ja… juist! Van een ander merk dan dat de organisatie verstrekt. Gels in je tasje. Kom maar op met die laatste 15 km. Ai…wat is dat nou het lijkt wel of ik misselijk wordt. Mijn maag gaat klotsen. Ik hoef geen drinken meer en al helemaal geen gels meer. Je maag verteert niks meer. Door de hogere inspanning heeft je bewegingsapparaat veel zuurstof onttrokken aan je spijsverteringsorganen en dat systeem staat nou gewoon op “tilt”en doet echt niks meer. En daar moet je de laatste 10 km nog mee door.

Zondag 11 oktober

Zondag 11 oktober

Het gaat een lijdensweg worden. Eindtijd kan me gestolen worden als ik de finish maar haal. Als ik wandel komt me weer een “slak” voorbij nog vrolijk zwaaiend en high five’s uitdelend aan het publiek. Oh…ja…ze moedigen jou ook aan maar je hoort het niet, je ziet het niet.

Eindelijk daar in de verte de finishboog. Maar dat is nog minstens 500 m. Je komt verschrikkelijk moe en misselijk over de streep. Je supporters die er wel degelijk stonden zag je niet eens meer en als je na de finish je medaille krijgt dan besef je pas dat je het gehaald hebt.
Na de felicitaties van je supporters kwam ook de opmerking: “waar bleef je nou”!!!

Gewoon door te weinig discipline 3 maanden training om zeep geholpen. Zo doe je dat dus!!