Archief voor maart, 2016

De eerste meters weer!

Geplaatst: 18/03/2016 in sport
Tags:, , ,

Vrijdagmiddag,

Mijn finish na bijna 5:25' onderweg geweest te zijn.

Mijn finish na bijna 5:25′ onderweg geweest te zijn.

Nog geen week is het geleden dat ik mij Sallandtrail liep en de eerste meters zijn weer gelopen. Nee…op zondag liep ik niet hard met onze jubileumcross. Opbouwen en afbreken en opruimen dat deed ik wel. Geloof me gewoon bezig zijn dat biedt het beste en het snelste herstel. Daar ben ik nagenoeg zeker van.
Op maandagavond ben ik wel met de groep gewoon meegegaan. Er stond voor iedereen een uurtje op het programma en dat lukt goed. Het enige wat daar tegenzat was dat een collegaloper struikelde, we waren bijna thuis, op een dusdanige manier dat tenslotte er een paar hechtingen aan te pas moesten komen om de wondjes enigszins dicht te krijgen.

Dan heb ik op dinsdag altijd looprust. Op woensdagavond staat er een baantraining op de lijst. Nee ik doe niet de kern van de training mee. Tempowerk is niet meer aan mij besteedt. Wel een groot voordeel is het dat ik steeds alle oefeningen, krachtoefeningen en loopscholing, voor doe een ook meedoe. Ik probeer hiermee mijn lenigheid en kracht enigszins intact te houden. Wat loop ik dan op zo’n baantrainingsavond? Ik schat het gemiddeld op zo’n 5 km.
koppeltjeOp donderdagmorgen is altijd mijn lange duurloop nu gisteren ook maar een uurtje. Heerlijk weer was het gisterenmorgen. De lucht was zo helder blauw. De vogels waren het met mij eens. Die hebben het nu al best druk om te zorgen dat er straks wat nakomelingen zullen zijn.
Mezen en vinken die elkaar najagen in de wilgen. Kievieten die in een wei al vliegend over elkaar buitelen. Onnavolgbaar hun vliegbewegingen. Koppeltjes eenden, ganzen, zilverreigers en zwanen druk bezig om elkaar het hof te maken.
Wat is het toch mooi lopen zo in het vroege voorjaar. Koud? Ja..dat is het ook met de snijdende noord-oostenwind.
Het valt me alleszins mee hoe het herstel verloopt. Als dit zich zo voortzet dan moet over een maand de Koning van Spanje wel weer gaan lukken.

 

Hardlopen met diabetes.

Geplaatst: 15/03/2016 in sport
Tags:,

Dinsdagmiddag,

Zelfs op mijn tenen kan ik er nog niet bij!

Zelfs op mijn tenen kan ik er nog niet bij!

Bij een van onze recreant groepen loopt een paar diabetesverpleegkundigen. Een van hen pakte een aantal jaren geleden het idee op om voor mensen met diabetes een start to run te organiseren omdat ze donders goed weet vanuit haar professie welke invloed bewegen heeft op alleen al het medicijngebruik en nog maar niet eens te praten over je algehele conditie peil dat met bewegen enorm veel beter wordt.
In het najaar van 2011 nam ze contact met mij op met de vraag:  “hoe kunnen we dat regelen?”  Na wat brainstormen kwamen we tot  de conclusie dat we dit toch echt via de atletiekunie moesten doen. Ook vanuit die instantie kregen we alle medewerking. Vanaf dat moment werd er alles uit de kast getrokken om in maart 2012 met een groep van start te kunnen gaan.
Er werd zelfs zoveel uit de kast getrokken dat we Bas van de Goor over de streep konden krijgen om de opening en de aftrap te doen. De groep trof het op de openingszaterdag enorm want vanaf het eerste tot aan het laatste moment dat zij buiten waren regende het echt pijpenstelen.
Uiteindelijk hebben we van die eerste keer veel geleerd.
Nu zijn we inmiddels een aantal jaren verder en ook dit voorjaar is er weer een start to run voor mensen met diabetes. Deze keer een groep met best veel echt jongeren waar ook sommige ouders van bij zijn. Want ook voor hun wordt het straks een veranderde situatie waar ze ook weer mee om moeten gaan. Absoluut belangrijk om te weten waar hun kinderen mee bezig zijn.
En ook niet onbelangrijk is het feit dat er een paar ervaringsdeskundigen bij zijn. Lopers van een van de vorige groepen. Zij kennen inmiddels het klappen van de zweep en weten waar hun valkuilen destijds zaten.
Ik hoop zo dat de huidige begeleiding weer in staat is om een aantal mensen over de streep kunnen krijgen om hun leven een drastische wending te geven.

Ter ondersteuning denk ik dat dit artikel dat verscheen op de site van Bas van de Goor zoden aan de dijk zet.

Gisterenavond een herstelloopje met de groep van een klein uurtje ging best goed, op een valpartijtje na dan, van een van onze lopers.

 

 

 

Sallandtrail 3

Geplaatst: 13/03/2016 in sport
Tags:,

Zondagmiddag,

Een foto van Mischa Visser

Een foto van Mischa Visser

Zit je op 1 november achter je pc om je in te schrijven voor de Sallandtrail. Loopt de bevestiging binnen dan denk je nog zeeën van tijd te hebben om je voorbereidingen en trainingen te doen. Dan zomaar ineens is het vrijdag 11 maart, zijn de pannenkoeken gebakken en je sporttas staat ingepakt klaar om op zaterdag 12 maart af te reizen naar Nijverdal. Een speciale dag deze zaterdag want dan is het precies 45 jaar geleden dat Sjan en ik trouwde. Niettemin kreeg ik een “verklaring van geen bezwaar” op deze dag.
Mooi op tijd ben ik bij Het Ravijn. Ik houd er niet van om op het laatste moment binnen te komen vallen. Waar Bertus het toch steeds voor elkaar krijgt om die vriendelijke vrijwilligers bij elkaar te krijgen dat weet ik ook niet net zo min als ik weet aan welke weertouwtjes hij trekt voor altijd opperbeste weer.
Koffie, startnummer, bijkletsen met bekenden en afwachten wat er komen gaat.
Zenuwachtig? Nee….dat valt wel mee. Tegen de tijd dat we van start mogen naar buiten. Een kenmerk van een trail? Een ontspannen sfeertje, geen gedrang of geduw bij de start zoals bij een wegwedstrijd het geval kan zijn.

Een foto van 2015.

Een foto van 2015.

De heuvelrug op voor de eerste km’s. Het valt me nog niet zo mee. Gaandeweg loopt het iets gemakkelijker. Sommige stukken herkenbaar van vorige jaren andere delen daar staat me niks van bij. Net voordat we bij het eerste “restaurant”aan komen loopt over een MTB-pad. Een wasbord van opjes en afjes.
Goed mijn rust gepakt voldoende gegeten en gedronken op naar het 25 km punt. Het staat voor mij vast dat ik de volgende lus ook inga.
Het beginstuk van deze tweede lus ook anders dan de vorige keer. Ook weer zo’n nieuw MTB-pad aan de flanken van de heuvelrug steeds iets omhoog en weer omlaag. Eenmaal weer op een open heide waait het enorm fris. Ik krijg het er niet warmer van. Weer even later nog weer eens een restaurant. Drink wat cola en neem wat chips.

nog eentje van 2014

nog eentje van 2015

Merk bij het vertrek vanaf dit punt dat het er niet gemakkelijker op wordt. Ik loop mensen voorbij en wordt weer ingehaald door anderen. In mijn hoofd de gedachten: “je loopt, je eet en je drinkt wat en je komt vanzelf bij de finish”
Ja….mooi gezegd maar je moet het wel lopen. In het voorbijgaan kijkt een loper me aan en vraagt me: “mijnheer mag ik vragen hou oud u bent?”  Hij krijgt als antwoord dat ik vandaag een van de weinige lopers ben die meer km’s maakt dan de laatste 2 cijfers van mijn geboortejaar. Ik zie en hoor hem denken. Ik geloof niet dat hij het helemaal door had.
Bij de laatste verzorgingspost is het nog ongeveer 7 km. Ik verwacht dat ik dat wel overleef ook al kan ik de stukken omhoog niet helemaal meer lopen en de wandelpas opzetten. De laatste paar km voor de oversteek van de N35 loopt glooiend naar beneden. Dat loopt dan wel weer lekker. Het viaduct onderdoor en rechtsaf. Hier kom ik mensen tegen van de 75 km en die moeten nog bijna een lus van 25 km. Ik moet er niet aan denken.
Na bijna 5:25′ ga ik over de finish. Even wat eten, even wat drinken en even wat zitten.
Opfrissen, omkleden en naar huis. Nog 130 km rijden. Thuis uitstappen? Moeizamer dan anders.

Vandaag zondag is het voor de 40ste keer dat ons crosscircuit van start ging mocht ik weer vroeg opdraven om het parcours in orde te maken. Het wandelen en wat sjouwen heeft me goed gedaan van spierpijn niet al teveel last.