Archief voor april, 2016

Donderdagmiddag,

Dit stuk zit in de eerste ronde.

Dit stuk zit in de eerste ronde.

Wanneer is iets een traditie? Is dat als je iets al voor langere tijd doet en hoe lang moet dat dan zijn? Zit daar een termijn aan? Ik zou het niet weten. Maar als ik nu zeg dat ik traditiegetrouw op Hemelvaartsdag een langere duurloop maak dan is dat wel al langer dan 10 jaar. In het allereerste begin ging ik van start bij Naat Piek om 8.00 u. voor een rondje van 10 km. Liever zou ik nog vroeger van start zijn gegaan maar het bleek bij inventarisatie al snel dat daar niet veel liefhebbers voor te porren waren. Na een uurtje waren weer terug bij de start. Diegene die het genoeg vonden die gingen naar huis en die voor het volgende rondje van 10 km mee wilden stonden al klaar. Dit herhaalt zich na het volgende rondje gewoon nog een keer.
Ik moest mijn lange duurlopen toch maken en ging dan voor 3 rondjes. Wat mij daar enigszins in tegen begon te staan dat je met 10 km bijna geen actieradius hebt. Je loopt een eindje weg en voor je het weet moet je al weer terug. Komt nog bij dat je bij de start en bij terugkomst vaak over hetzelfde stuk loopt.

Mooi plekje

Mooi plekje

Na dit een aantal jaren gedaan te hebben is de startplek gewijzigd en verlegd naar de parkeerplaats bij het Natuurcentrum Maashorst. De routes die we lopen zijn geen 10 km meer maar zijn rondes geworden van 15 km. De actieradius is dan een stuk groter en die lopers/loopsters die niet al te veel in het buitengebied hardlopen kun je wat van deze schitterend omgeving laten zien. Na ongeveer 90′ zijn we weer terug op de parkeerplaats en eten en drinken wat. Voldoende gelopen dan haak je af en zit je loopdag er op. Met de volhouders en een aantal frisse lopers gaan we de volgende ronde in.

Het zijn twee heel afwisselende rondjes. De eerste ronde gaat richting het stuifzandgebied van Bedaf. Het is ook de pittigste ronde met wat klimmetjes en mul zand. De tweede ronde gaat de andere kant op in oostelijke richting naar het begrazingsgebied. Schotse Hooglanders zullen we nu niet zien gewoon omdat ze er niet meer zijn. Er bestaat wel een kans dat we andere grote grazers gaan zien. Nu nog in een kleiner afgesloten gebied zijn een paar maanden geleden een aantal (11) Wisenten uitgezet. Even later ook nog een stel Taurossen, een terug gefokt oerrund. En afgelopen week zijn er nog een 7-tal Exmoor pony’s aan toegevoegd. Voorheen liep de tweede ronde precies door het nu afgezette gebied en moeten er nu omheen.

Het tempo dat we lopen dat wordt aangepast aan de minst snelle loper. Het spreekt voor zich dat je zoveel duurvermogen moet hebben dat je 15 km aankunt. Meedoen? Wil je in de eerste ronde mee dan is de start om 8.00 u.  en ben je een minder vroege vogel dan is de volgende start om iets over 9.30 u. Aanmelden is niet nodig gewoon er zijn en meegaan.
We gaan van start vanaf de parkeerplaats aan het einde van de Slabroekseweg.

 

Advertenties

Koningsdag!

Geplaatst: 27/04/2016 in sport
Tags:, , ,

Woensdagmorgen,

Gisterenavond bij velen verkeerd gevallen?

Gisterenavond bij velen verkeerd gevallen?

Koningsdag ik moet er nog steeds aan wennen ben nog steeds geneigd om Koninginnedag te zeggen. Dat zal ook nog wel even zo blijven denk ik. Maar goed eens zal de gewenning wel daar zijn. Nou valt het dit jaar op woensdag de dag waarop ik een groep te trainen heb op de baan in de avonduren. Maar met de groep en met mijn collega’s afgesproken om deze baantraining te skippen. Sowieso zou je er zelf de hele dag er rekening mee moeten houden en je weet tenslotte maar nooit hoe zo’n dag gaat verlopen. Ook de lopers hebben hetzelfde probleem.
Als alternatief hebben we aangeboden om daar voor in de plaats in de ochtend een training te verzorgen in het bos. Nou wist ik wel dat de animo hiervoor niet zo heel groot zou zijn want de aanvangstijd stond op 8 uur. Doe je dat niet en begin je later komt er ook niemand want dan is de hele ochtend ook al naar de vaantjes.

Maar goed vanmorgen met een groepje van 4 aan het vertrek. Rustig een 20′ inlopen naar de blokhut annex “roestbak” De kunstenaar zal me dat wel niet in dank afnemen. Na wat oefeningen een klein rondje verkend dat zo dadelijk wel wat voor vermoeidheid zal gaan zorgen. Een rondje met een inspanningstijd van amper een minuut met twee klimmetjes en een van de afdalingen door mul zand. Goed dat we een verkenning deden want er hingen een paar takken hinderlijk in de weg.

Als we een klein half uur onderweg zijn komen we hier langs. De Roestbak!

De Roestbak!

Dan mogen we los. Het eerste rondje stevig op tempo en vervolgens een rondje rust. Dan voor twee rondjes tempo gevolgd door een rustig rondje. Je vergist je in het herstelrondje want er zitten ook in een rustig rondje twee klimmetjes. Daarna werden het drie rondjes op snelheid. Na deze inspanning kreeg ik de opmerking: “dit is veel heftiger dan een baantraining”  Ik kan niet veel anders dan ze gelijk geven.

Na enige minuten hersteltijd lopen we naar het einde van de heuvelrug nabij “Baarle Warschau” Een camping, die zo niet heet, maar dit predicaat kreeg omdat er een kleine dertig jaar geleden zoveel Poolse gastarbeiders gehuisvest waren.
Deze heuvelrug, op tempo een inspanningstijd van zo’n 5-6′, lopen en op ieder stukje dat ook maar enigszins oploopt dan aanzetten en op snelheid naar boven. De stukken naar benden rustig. Ik schat dat je tenminste 20 keer van tempo wisselt.
Daarna weer rustig uitlopend naar Naat Piek. Een training van bijna 90′ wel koud maar droog en zelfs het zonnetje scheen.

De nietkomers hadden ongelijk.

En weet je wat ik nou zelf zo leuk vond ik kon gewoon meedoen geen enkele last meer van de Koning van Spanje.

Maandagmiddag,

Het was weer zover.

Het was weer zover.

Het is nog 2015 als je je planning wilt rondmaken voor 2016. Ik wilde graag de Konng van Spanje nog een keer lopen dus al in december moeten inschrijven wil je zeker zijn van een startnummer. De start dit jaar op een andere plek dan de vorige 3 uitgaves waaraan ik meedeed. Niet alleen een andere plek maar de afstand ook weer wat langer. De eerste keer dat ik daar liep ging de langste afstand over 30 km vervolgens werd het 32 en 34 km. en dit jaar zelfs 37 km. Nu kun je wel zeggen daar waar je 30 km kunt lopen dan kun je er ook wel 37. Gemakkelijker gezegd dan gedaan want inmiddels ben je ook weer 4 jaar ouder.
Maar goed niet piepen en lopen.

Dus zondagmorgen op tijd op en bijtijds vertrekken naar camping de Gulpenerberg waar voor het eerst de start is. In de auto merkte ik het niet zo maar buiten op de berg was het koud. Er stond een gemeen windje. Het zou die dag nog wel anders gaan worden. Gelukkig weet je dat van tevoren niet.
Een paar dames van onze club liepen daar gisteren al en ik was uitgenodigd voor een kop koffie en een krentenbolletje. Kijk..dan begint een trail niet slecht. Nadat de eerste groepen (22 en 11 km) van start zijn gegaan mag ook de 37 km vertrekken.
Ik stond aan de start in mijn complete winteroutfit en zag al een aantal mensen kijken zo van: “die gaat het straks warm krijgen”  Ik was er op dat ogenblik van overtuigd dat ik dat nodig had en zou ik het warm krijgen kon mijn jasje nog altijd in mijn rugzak. Aftellen en van start. Meteen in het begin een stuk asfalt naar beneden. Hier dus al opletten dat je niet als een razende Roeland van die berg af stormt. Want wat zeker in het Limburgse landschap geldt is dat er ook weer een weg naar boven zal zijn. En warempel in de eerste 10 km heb ik het een soort van warm. Nee…mijn jasje gaat nog niet uit.

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

De eerste bult af! (Paul maakte de foto)

Tot aan de eerste verzorgingspost blijft het nog redelijk droog maar de lucht kijkt dreigend. Het belooft niet veel goeds. Dan komt de regen gevolgd door hagel. Het striemt in je gezicht. De ondergrond is op een bepaald moment helemaal bedekt met hagel. Dus toch nog een winterttrail.
Met de nattigheid wordt de bovengrond iets drassiger maar ook gladder. Nou zullen er wel traillopers zijn die op schoenen lopen die uitglijden zoveel mogelijk voorkomen. Mijn Brooks, geen trailschoenen, zit niet zo heel veel profiel meer onder. Zeg maar dat het ongeveer “slicks” zijn. Op een heel slecht stuk staat een echtpaar die bij het beklimmen van een bultje van een paar meter maar een helpende hand biedt. Dat was nodig want ik schuif zo hard weer terug als dat ik naar boven ging. Even verderop vlieg ik onderuit. Zomaar als vanuit het niets lig ik in de modder en waarschijnlijk net met mijn middelvinger in het prikkeldraad.
Nog niet eens zozeer in de gaten totdat ik de middelvinger van mijn handschoenen rood zie worden. Dadelijk maar eens even laten kijken door de EHBO. De verzorgingspost op 26 km staat er bijna aan te komen.
Mijn vinger wordt wat schoongemaakt en er komt een pleister op. Door de kou en de regen die er dat moment valt plakt het hele spul ook nog niet. Dan maar een stevig stuk tape er omheen. Handschoenen weer aan beginnen aan het laatste stuk.

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

Labiel evenwicht. (Paul maakte de foto)

De buien worden er niet minder op en het parcours niet droger. Niet alleen door de vermoeidheid maar zeker ook door de gladheid is de souplesse er ondertussen aardig uit. Het is werken geworden. Wandelen op de klimmetjes en heel voorzichtig met het dalen. Maar ook vandaag geldt: “je loopt wat, je eet en drinkt wat en je komt dan vanzelf bij de finish”

Op 4:37′ kom ik over de finishlijn. Wat heb ik het koud! Vlug een stukje vlaai en een biertje en dan een warme douche opzoeken.
Bij het teruglopen naar mijn auto kom ik nog langs de EHBO post en laat op mijn vinger nog even een droge pleister  opdoen. De jongedame die de pleister plakte onderweg en ook nu herkende me niet nu ik weer redelijk moddervrij was.

Nu nog geen 24 uur nadat ik over de finish ging is trappenlopen, zowel naar boven als naar beneden, geen probleem ook wandelen gaat prima. Vanavond maar een kort herstelloopje doen.
Volgende jaar weer? Eerst maar eens zien wat de rest van het jaar nog brengt. Nog twee uitdagingen te gaan. De Slachte- en de Zeeuwse Kust marathon.