Archief voor juni, 2016

Donderdagavond,

Zo ziet uitgepierd er ongeveer uit!

Zo ziet uitgepierd er ongeveer uit!

Er zijn nog 3 maanden te gaan voordat de Zeeuwse Kust Marathon weer op het programma staat. Doorgaans gebruik ik voor mezelf een voorbereidingstijd van 13 weken. Voor een wat minder ervaren loper of loopsters doe ik vaak 18 weken. Bij een langere voorbereiding heb je wat meer speling dan hoeft er niet meteen paniek uit te breken als er eens door welke omstandigheden dan ook een paar weken tussen uitvallen. Je kunt dat dan hebben.
Een nadeel van een marathon in het najaar is toch vaak de onderbreking van een vakantie. De plek waar je bent is of te warm of erg heuvelachtig en je bent met je familie op stap en je bent al het hele jaar bezig met beslag te leggen op tijd buiten je werk en je vraagt je af: “moet ik dat in de vakantie dan ook nog doen?”
Vaak plan ik dan ook niets in de vakantieweken voor diegene waar ik een schema voor schrijf, tenzij men aangeeft om gewoon door te plannen, maar anders wil ik geen invloed uitoefenen op een vakantiebesteding. Wel heb ik graag dat iemand niet met een slechtere conditie uit de vakantie komt dan dat hij of zij erin ging. Beter hoeft niet persé maar mag wel.

Ondanks hun imposante verschijning blijven ze schuw.

Ondanks hun imposante verschijning blijven ze schuw.

Dus vanmorgen de eerste duurloop van mijn schema. Een duurloop van 2 uur. Het regende toen ik vertrok. De temperatuur was best aangenaam. De eerste 5 km ging over asfalt dus daar nu eens geen natte voeten. De volgende 10 km werd het anders. In deze tijd van het jaar worden de paadjes zo smal door de plantengroei in de bermen. Vandaag op sommige plekken overwoekerd door bramenwingerds. Gelukkig hebben de jonge loten nog maar soepele stekels dus de schrammen vielen wel mee maar de blaadjes zijn wel hartstikke nat en ze groeiden bijna tot aan okselhoogte. Koelt wel lekker;-)
Even later een stop om een plaatje te maken van de wisenten. Zo ben je ze aan het zoeken en vind je ze niet en nu sta ik zo maar ineens oog in oog met de kolossale beesten. Best wel imponerend.
De laatste 5 km weer verhard op weg naar huis. Na bijna 21 km en ruim twee uur tover ik mijn sleutel weer te voorschijn en ben ik weer thuis.
Wat een heerlijk loopweer was het.

Advertenties

Dinsdagmorgen,

De enige weg door moeilijkheden is dwars er doorheen.

De enige weg door moeilijkheden is er dwars  doorheen.

Als de klok weer verzet is in het voorjaar dan verplaatst onze startlocatie zich van het clubhuis bij de baan naar het openluchttheater Naat Piek en eigenlijk is het normaal zo dat we de hele zomer niet op verharde paden lopen. Maar er zijn omstandigheden die wel eens tot afwijkend  gedrag dwingen. Het begint eind februari al als er in het Maashorstgebied een groot gedeelte wordt afgezet omdat er wisenten zijn uitgezet. De beesten hebben een jaar de tijd gekregen om te wennen aan het gebied en het publiek. De afzetting dwingt ons om andere routes te zoeken of te lopen want een gebied van meer dan 200 ha waar je door of over mag is beste wel groot. Maar goed het volgende voorjaar is het hele terrein weer open.

Ook is het de bedoeling om het hele Maashorst gebied wat natter te maken. Het water minder snel af te voren en het grondwaterpeil omhoog te brengen. Dan heb je een voorjaar als dit jaar en is het bijna iedere keer raak dat je door de plassen en modder moet banjeren. Nou is het dan wel zo dat je hiermee je sprongkracht vergroot.

Gisteren had het hier ook weer de hele dag geregend en ik wist zeker  dat het bos en het gebied er niet droger van zou worden. Daarom kozen we gisteren om voor een deel over verharde fietspaden te lopen en voor een ander deel toch de plassen en de modder op te zoeken. Ik koos voor een route om langs een pas aangelegde natuurbegraafplaats te lopen. De meesten uit de groep geloof ik niet dat die ooit eerder hier waren tenminste ik kreeg een paar keer de opmerking of ik nog wel wist waar we uithingen en of ik niet verdwaald was. Vaak is mijn antwoord:  “over een aantal minuten zie je waar je uitkomt” in dit geval ging dat niet helemaal op want er was nog wel een stukje te gaan voordat we weer enigszins op bekend terrein kwamen.
Om toch weer binnen een redelijke marge van onze duurlooplengte te blijven, 90′ stond er op de lijst, moesten we toch van het verharde pad af en weer de modder in.
Na precies 1:32′ zijn we weer terug bij Naat Piek. Van boven geen druppel regen meer gehad en bijna de hele route scheen het zonnetje.

De moeite waard om nog eens wat verder op dat fietspad te lopen.

Inschatten!

Geplaatst: 23/06/2016 in sport
Tags:, , , ,

donderdagmiddag,

Wie heeft er mijn halve pad gejat?

Wie heeft er mijn halve pad gejat?

Hoe zwaar een duurloop is hangt van een aantal factoren af. Een van de factoren is welke doelstelling er achter zit. Een lange langzame duurloop op DL1 dat zou kunnen. Een iets hoger tempo dus op een DL2 snelheid of nog iets sneller op een DL3 tempo. Het is maar net wat er op je schema staat. Je hebt er wel invloed op. Je kunt er rekening mee houden. Een volgende item is de ondergrond. Het maakt in zwaarte nog al wat uit of je op asfalt loopt of op zachte ondergrond of omhoog en omlaag of ook nog mul zand. Natuurlijk kun je van te voren met je parcours rekening houden maar eenmaal gekozen heb je ook hier geen invloed meer op. Een volgende item is het weer waar je rekening mee dient te houden. Is het koud of juist heel erg warm staat er veel wind of juist niet. Dan is er nog een groot verschil tussen warm en warm. Is de luchtvochtigheid laag verdampt je geproduceerde zweet heel snel dus dat koelt prima. Maar zijn de omstandigheden net zoals op dit moment. Bijna 30 graden en de luchtigvochtigheid heel hoog dan verdampt juist je zweet niet en loopt zo zonder zijn werk te doen van je lijf. Je zweet je te pletter.
Wil je toch een duurloop maken binnen de grenzen van je vermogen zul je iets moeten aanpassen. Tempo? Parcours? Weer? Bij de laatste, het weer,  kun je niks aan doen. Geen invloed op. Je hebt alleen de keuze om te gaan of niet te gaan. Die keuze is niet zo moeilijk. Gaan!!
Het parcours dan? Eenmaal gekozen geen invloed meer op!  Het enige dat dan overblijft is het tempo. Daar heb je invloed op dus dat kun je aanpassen aan de omstandigheden en tempo waarop je wilt lopen.

Zo schuif je steeds een baantje op!

Zo schuif je steeds een baantje op!

Vanmorgen om iets voor 8 uur vertrok ik vanuit huis. Het parcours dat ik zou lopen stond vast. Het was al onaangenaam warm en drukkend. Daarom moest mijn tempo, de enige factor waar ik invloed op heb, stevig naar beneden.
Uiteindelijk liep ik op het rondje bijna 10′ langer dan dat ik gewend ben en nog voelde het zwaar aan. En stel nu dat ik op mijn gewone tempo gelopen zou hebben dan was het bijna een wedstrijd geworden.

Op het aanpassen van tempo’s daar ging de baantraining van gisterenavond ook over. Er stond heel simpel 10 keer 400 m met 100 m dribbelpauze op het schema. Dodelijk saai. Met mijn collega even overlegd om er wat meer van te maken. Het zou een training worden op het inschatten van je juiste tempo. Je begint met de eerste 400 op baan 1. Hierbij zet je toon. Na je dribbelpauze het volgende rondje in baan 2 in dezelfde tijd is wel 7.5 m langer. Dit herhaal je 5 keer zodat je bent aanbelandt in baan 5 da’s op dit rondje 37.5 m meer dan het eerste.
Dan komt het gevaarlijkste deel van de opdracht je gaat weer terug naar baan 1 en je loopt weer dezelfde tijd. Oei….kom je tot de conclusie dat was wel wat sneller dan de allereerste. Dat betekent dat je straks in baan 5 echt aan de bak moet.
Op deze manier werd het een training waarover nagedacht moest worden. Trok je de gaskraan te ver open kreeg je de opdracht niet meer voor elkaar. De rustige starters hadden vanavond gelijk.