Archief voor november, 2016

Maandagmiddag,

Ik denk mijn 10de

Ik denk mijn 10de

In het laatste weekend van november sta ik eigenlijk altijd voor de keuze welke wedstrijd ik zal doen of onze Keiencross of de memoriaalloop van mijn oud-brandweercollega Lukas in Geldrop. Het eerste loopje krap aan 10 km en in Geldrop een grote variatie vanaf 10 km tot en met een marathon.
De laatste jaren gaat mijn voorkeur wat meer uit naar de langere loopjes maar dan niet op het asfalt. Het liefste op zachte ondergrond.
Dus gisterenmorgen met en 4-tal clubleden die ook deze keus gemaakt hadden richting Brabant Zuidoost. Mooi op tijd zodat we de auto bijna op de startstreep kunnen parkeren. Eerst tijd voor een bakkie en bijkletsen met, niet een handvol maar landvol en zelfs daarbuiten, kennissen. Iedere keer als je hier bent sta je met verbazing te kijken hoe soepel dat hier zo’n organisatie loopt terwijl het geen inschrijfgeld kost. De vrijwilligers allemaal even vrolijk en behulpzaam.
Ik hoorde een opmerking van een van de deelnemers: “iedere organisatie van een hardloopwedstrijd zou hier eens moeten komen kijken hoe dat het nou eigenlijk moet”.  Ben ik helemaal met hem eens.

Foto van 2009.

Foto van 2009. De middelste en de rechtse dame liepen gisteren het WK 100 km in Spanje.

Om 10 uur de start van de 3 langste afstanden.
Het is niet koud en er is nagenoeg geen wind op dit tijdstip. Lopen zonder muts op of handschoenen aan is geen probleem. De eerste km’s gaan best ontspannen. Druk is het nu nog wel maar net het viaduct van de A67 over gaan de marathonners naar link en wij gaan rechtdoor. De HM en de 30 km zullen hetzelfde parcours tot aan 10 km volgen. Het 10 km punt en meteen ook een verzorgingspost staan ook mijn oud-collega’s weer. Een bekertje warme thee vind ik beter dan koud water. Ik stop er voor om goed te kunnen drinken. Vandaag heb ik zelf geen drinken meegenomen, moet het dus doen met wat ik nu drink en over 10 km ben ik hier weer terug.

Samen met Jeroen in 2008

Samen met Jeroen in 2008

Nu de halve marathon lopers hier afdraaien naar links is het meteen nog minder druk op onze ronde. Een paar km verder rijdt een fietser me voorbij met meteen daarachter de koploper van de marathon. Pfoeii….die flitst voorbij.
Even opletten hier liep ik ooit verkeerd. Het knuppelbruggetje. Wel eens gladder geweest dan vandaag. In de verte een loper met een geel shirt voor me. Ik kom er ook niet dichterbij maar dpe er geen moeite voor. Zo loopt het prima.
En voor mijn gevoel duurt het niet lang of ik ben weer op de verzorgingspost en maak nog even kennis met de zoon van Lukas. Drink weer een paar  bekertjes thee. Ooit dronk ik hier ook nog eens koffie.
De laatste 10 km dan. Ik zie in de verte een slagboom. Zou ik het doen? Veiligheidshalve loop ik er maar omheen.
Weer de A67 over is het nog 4 km. Als je het parcours niet kent en denkt oh…maar 4 km meer die komt aardig bedrogen uit want op dit stuk zitten nog wat zandverstuivingsbultjes. De Schietbergen.
Bij het ingaan van de laatste km ben je weer in de bewoonde wereld en je hoort in de verte de speaker al. Nog een paar trottoirs op en af en je draait de finishstraat in. Met het scannen van een barcode op je startnummer is je eindtijd bepaald.
Voor mij vandaag 2:45’28”.

Schoon parcours?

Geplaatst: 24/11/2016 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Hier ligt niet zo veel!

Hier ligt niet zo veel!

Zelfs al organiseer je als club voor de 41ste keer een kwartet aan crossen in het winterseizoen en ook al ligt er nog zo’n mooi draaiboek onder maar het werk dat er voor gebeuren moet wordt er niet veel te minder om. Oké…met een draaiboek weet je op welk moment er dingen moeten gebeuren en wat er op welk tijdstip klaar moet zijn maar er moeten wel handjes en hoofdjes zijn die de uitvoering ter hand nemen anders zijn er geen crossen of andere wedstrijden.
Als de voorbereidingen zijn geregeld dan komt het er op aan dat het parcours veilig is. Traillopers verklaren ons ongeveer voor gek dat het rondje bladvrij wordt gemaakt maar een baanatleet en de doorsnee recreant is niet gewend om op zachte ondergrond te lopen en die wil ook nog zien waar dat hij of zij loopt.
Daarom zijn we altijd op de woensdagochtend voor het weekend als de cross gelopen wordt met een team van 5-6 man bezig om dat voor elkaar te krijgen. De paden redelijk bladvrij en de boomwortels gemarkeerd of weggehaald.

Achter ons ligt minder!

Achter ons ligt minder!

Vervolgens wordt op zaterdagmiddag het rondje voorzien van linten en de finishfuik in gereedheid gebracht. Een paar uur werk voor 6 man.
Terug bij de club worden er aan de hand van een materialenlijst twee aanhangers volgepropt met allerlei spullen die toch wel nodig zijn. Denk dan aan de inschrijftent, tafels, tijdmeting, laptops, printer, aggregaat voor elektra, geluidsapparatuur dus ook speakerboxen, afzetlint, routebordjes, enz…
Dan op zondag is de werkgroep om 8.30 u. in het bos om de laatste hand te leggen en alles op te bouwen. Ik ben er de komende zondag niet bij maar durf er bijna alles om te verwedden dat minstens een kwartier voordat de eerste jeugdloop begint alles kant en klaar is.
En nu maar hopen dat het droog blijft want dan kan alles weer naar behoren worden ingepakt en het magazijn in. Is het niet droog dan is er gewoon nog een dag extra werk. Drogen, schoonmaken en opbergen.
Nu ben ik dan wel verkozen tot clubheld van 2016 maar ik ben er van overtuigd dat en niet alleen binnen onze club maar bij alle andere clubs heel wat van deze clubhelden rondlopen.

We hebben ook nog grof geschut!

We hebben ook nog grof geschut!

Geen finale toch blij!

Geplaatst: 22/11/2016 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Nederland heeft veel clubhelden!

Nederland heeft veel clubhelden!

Na de overtuigende winst als clubheld van 2016 binnen onze gemeente moest ik wachten tot afgelopen maandag om  te weten of ik door was naar de regionale finale. Helaas ik mocht niet door naar de landelijke eindstrijd. Niettemin best blij en trots als gemeentelijk winnaar.
Maar goed over het hele weekend bekeken voelde ik me wel degelijk een winnaar. Ik zal je uitleggen waarom ik dat zo voelde. Zaterdagochtend op de club kreeg ik zomaar van de groep een grote bos bloemen. Daar mocht ik mee thuiskomen.

Op zondagochtend bij de groep konden de felicitaties niet op. Ik ben tenslotte maar 162 cm hoog maar werd minstens 5 cm groter. Nou was het zondag niet al te goed weer en aanvankelijk had ik gedacht om te gaan supporteren in Nijmegen bij de 7^^loop. Maar mede door het weer en nog wat andere verplichtingen kwam het er niet van.

Supermooi!

Supermooi!

Geloof ook niet dat ik ze allemaal had kunnen spotten want er liepen ongeveer 80 clubgenoten. Onze club is toch wel ieder jaar een van de hofleveranciers van deelnemers. Wat me als thuisblijver enorm veel deugd deed was een voorval dat zich onderweg voordeed. Naast een van onze loopsters liep een man en ze zag dat het hem niet zo bijster goed ging. Ze vroeg nog aan hem: “gaat het je wel goed”? Ze kreeg niet veel antwoord en voor ze 100 m verder waren zag ze dat het echt niet goed ging en ze ontfermde zich over hem. De man kreeg de hulp die hij zo nodig had en werd overgedragen aan de EHBO. Zij was wel de enige die zich om hem bekommerde, de rest van de lopers liep gewoon door maar ook het publiek deed verder niks.
Geloof me ik ben best trots op zo’n clubgenote.

Ook op zondag had ik twee dames, waar ik het schema voor schrijf, aan de start staan in Valencia op de marathon staan. De dames hadden een PR staan van 3:20′ en 3:40′. Die moesten eraan!!

Prachtig parcours!

Prachtig parcours!

In een soort van aanvalsplan de beide dames op weg gestuurd met het doel om hun oude tijd te verbeteren. Gaan voor 3:15′ en 3:35′. Hun ook erg op het hart gedrukt om niet te snel, nee juist heel rustig van start te gaan. Ik kon ze volgen en kreeg iedere 5 km een update van hun status. Geloof me als ze dan het 35 km voorbij zijn en je ziet hun tempo steeds oplopen dat het spannend wordt.
Het uiteindelijke resultaat was dat ze allebei een PR liepen met 4′ van hun vorige tijd. Daar kun je niet anders dan blij van worden.

En het volgende moment om blij van te worden was gisterenavond. De weersvoorspelling zag er voor de avond allerminst best uit. Nou stond er een herstelloopje van een uurtje op het programma. In dat rondje komen we na een km of 6 vlak langs het stadion dus diegene die niet zo lang mee wil kan dan daar uitstappen. Mijn verwachting was dat de groep niet zo groot zou zijn maar we gingen op stap met een groep van 24 lopers/loopsters. En geloof me het regende echt!!

En daarom voelde ik me het afgelopen weekend wel degelijk een winnaar!!