Archief voor januari, 2017

Heuvelrugcross!

Geplaatst: 31/01/2017 in sport
Tags:,

Dinsdagavond,

Dit zal morgen niet nodig zijn tenzij het vannacht gaat sneeuwen.

Dit zal morgen niet nodig zijn tenzij het vannacht gaat sneeuwen.

Morgenvroeg op tijd naar het bos toe. Nee…niet om te lopen maar om samen met de werkgroep de rondjes van de Heuvelrugcross in orde maken. Rondjes? Ja.. er zijn een paar verschillende parcoursen voor de diverse leeftijdsgroepen van de pupillen en junioren. Die rondjes zijn iets korter en hoeven wat minder vaak gelopen te worden.
De grote lus is ongeveer 1350 m lang en wil je de volle wedstrijd lopen dan ga je 7 keer rond. En het zou de geen heuvelrugcross heten als er geen bultjes in zouden zitten. Per omloop zitten er twee in.

Bij deze cross komt bij mij altijd een herinnering naar boven van de begin jaren ’90 van de vorige eeuw. In die tijd hadden we groep van een 10-tal recreanten die qua snelheid redelijk aan elkaar gewaagd waren. Dan won de een dan weer eens de ander. Op die bewuste zondag waren er 3-4 lopers die me vandaag me wel eens een loer wilde draaien en gingen van start of de duivel op hun hielen zat. Ze wisten van mij dat ik niet zo’n snelle starter was dus ik had alle moeite om ze enigszins in het zicht te houden. Na een rondje of 4 zat ik er toch weer in de buurt. Ik voelde als het ware hun teleurstelling dat ze me niet kwijt waren.

Een plaatje van 10 jaar terug(2007)

Een plaatje van deze cross in 2007.

Door om de beurt een tempoversnelling door te voeren wilde ze me alsnog kwijt te raken. Met alle pijn en moeite kon er ik er net aan blijven hangen. Ik had nog iets meer dan 2 km om een list te verzinnen om ze te kunnen verslaan. Een list verzinnen als je moe bent dat valt nog niet zo mee. In de laatste ronde liet ik me iets afzakken ik dacht ze hiermee zand in hun ogen te strooien en het gevoel te geven dat ik geklopt was.
In de laatste 300-400 m gaat best wat op en af. Een soort van wasbordpad en dan ga je in de laatste 100 m een smalle helling af en met een sprint rechtdoor naar de finish. Dus voor de smalle afdaling daar moest het gebeuren. Ik zette aan en net voor de afdaling ging ik ze alledrie voorbij. Het enige dat ik hoorde waren 3 grote vloeken en ook hoorde ik ze aanzetten maar helaas voor hun was het te laat.
Het spreekt voor zich dat we bij een “kopje koffie” dit nog ruim nabesproken hebben. Helaas lopen ze nu niet meer. Heel soms zie ik nog wel eens een van de geklopten van destijds en dit voorval komt dan altijd weer ter sprake.

En dat parcours gaan we morgen weer in orde maken.

Advertenties

Safaritrail.

Geplaatst: 29/01/2017 in sport
Tags:,

Zondagmiddag,

Met dit groepje was ik vandaag op stap.

Met dit groepje was ik vandaag op stap.

Het is niet zo dat ik iedere week een wedstrijd loop maar gisteren was het weer eens zover. Om even over 8.00 u. kwamen ze mij oppikken om met nog een aantal andere clubgenoten naar Arnhem te rijden om daar deel te nemen aan de Safaritrail. Je had er de keuze om 11, 22 of 33 km te lopen. Met het groepje waarmee ik samen daar naar toe ging stonden we ingeschreven voor de 22 km. Nu was ik vrijdag en donderdag al in die omgeving en had al gezien dat er nog al wat meer sneeuw lag dan dat het bij ons het geval was. Ik dacht vrijdag al, dat kon wel eens een glijpartij gaan worden.
Op de startplaats aangekomen zie ik nagenoeg altijd wel bekenden. Altijd leuk en gezellig om wat bij te kletsen en ontspannen naar de start toe te werken.

Net voor de start ben ik even een stukje gaan inlopen op het parcours niet zozeer om warm te lopen maar meer om te voelen hoe de ondergrond aanvoelde. Het zou opletten gaan worden. Ik had van te voren gedacht er tussen 2:05′ en 2:10′ over te doen voordat ik weer terug was. Nou ja inschatten bij een trail is je vaak begeven op glad ijs. Zaterdag dus letterlijk.

Altijd leuk om bekenden te zien. (foto is van Fred)

Altijd leuk om bekenden te zien. (foto is van Fred)

Van start dan. Rustig ergens in het midden vertrekken. Eigenlijk kon ik op mijn gewone hardloopschoenen goed vooruit. Het liep zeker niet slecht. Ben je een paar km verder dan is de drukte een stuk minder en zie je beter waar je je voeten kwijt kunt. Op een bepaald moment kwam ik achter een man lopen die er duidelijk meer moeite mee had om op ongelijk terrein te lopen dan ik. In de tijd dat ik er achter was zag ik hem wel 10 keer omzwikken. Ik dacht hier moet ik aan voorbij want ik schrok er iedere keer van.
De eerste drinkpost met de toepasselijk naam van de omgeving “de waterberg”. Overigens dronk ik warme thee. Hier kwam een flauw zonnetje erbij en hoog boven je het verkeersknooppunt met dezelfde naam had je een fantastisch uitzicht.

Naar de volgende drinkpost was het niet eens zover. Een soort van karrenspoor met aangereden sneeuw en bevroren plassen was het echt uitkijken. Veel tijd om op de omgeving te letten was er hier niet bij.

Zelfs aan het einde is het opletten.(foto is van Rudi)

Zelfs aan het einde is het opletten.(foto is van Rudi)

Langzaamaan liep mijn klok richting 2 uur en kon het niet ver meer zijn naar de finish terwijl mijn gevoel eigenlijk zei dat we nog best een eind van “huis” zaten. Een man achter me vroeg me hoeveel km ik al op de teller had. Ik zei hem van meer dan 100.000. Maar dat bedoelde hij niet. Ik wist het niet want dat kan ik op mijn Casiootje niet zien. Het was ons duidelijk dat we er met 22 km vandaag niet vanaf kwamen. Net voor de finish stonden nog een aantal clubgenoten die de 11 km hadden gelopen. Wat leuk is dat toch altijd om zo in de laatste fase binnengehaald te worden.

In een tijd van 2:20’ging ik over de finish. Ongeveer 25 km gelopen. Dik tevreden met mijn tijd op die afstand en met de gegeven omstandigheden.

Vanmorgen met de groep naar het bos gegaan en de benen voelde goed aan. Een rustige training gemaakt voor mezelf minder rustig voor de groep. Op naar mijn volgende wedstrijd.

 

Anders dan anders!

Geplaatst: 25/01/2017 in sport
Tags:,

Woensdagmiddag,

Ook een donkere dag kan best mooi zijn.

Ook een donkere dag kan best mooi zijn.

De duurloop op maandagavond begint al weer aardig vorm te krijgen naar de richting van 2 uur. Nog ruim een maand en dan staat er voor een aantal mensen van deze groep een halve dan wel een hele marathon op het programma. Februari is dan ook een belangrijke maand om voldoende meters te maken. Wat dat aangaat is ons Hemelrijkrondje een dankbaar rondje je kunt er achteraan steeds een lusje bijmaken. De staatsbossen werden vroeger in mooi gelijke percelen aangelegd en de toenmalige karrensporen zijn nu geasfalteerde landweggetjes. Vooral dankbaar om met de groep te lopen omdat ze heel verkeersluw zijn.
Tegen het einde van ons rondje afgelopen maandag begon het iets te miezeren en was het opletten dat je niet onderuitging. Om sommige plekken werd het wat glad.

Anders dan anders was het dinsdag, normaal mijn lopeloze dag, maar Melanie, een van mijn goede loopkennissen, wilde in onze omgeving een lange duurloop meedoen. Het kwam voor haar en mij niet veel anders uit dan dat gisteren te doen. Ik wist dat ze wel eens in het westelijk deel van De Maashorst had meegelopen maar het oostelijke deel was onbekend terrein voor haar. Om sommige plekken was nog bijna onbelopen sneeuw. Op andere plekken begon de bodem wat schuiverig te worden door het dooiwater dat niet weg kon omdat de ondergrond nog bevroren was. Na een groot aantal donderdagen dat ik alleen op stap ging was het een verademing om weer eens wat te kunnen kletsen onderweg. Een heerlijke duurloop waarbij we ruim 3 uur onderweg waren. Het tempo was niet spannend want in die 3 uur liep we iets meer dan 27 km.

Met een kop hete soep en een broodje na afloop kon mijn dag niet meer stuk.

Nadat Melanie er iets over schreef op haar facebook account kwamen er een paar reacties in de trant van:  “dat wil ik ook wel eens een keer”. Ik zou zeggen neem gewoon een keer contact met me op en we vinden wel een mogelijkheid. Een andere mogelijkheid is op Hemelvaartsdag een rondje van 30 km mee te doen in twee lussen van 15 km. Het is dan wel vroege dienst doorgaans starten we dan 8 uur.