Archief voor mei, 2018

Donderdagavond,

Onbeperkt drinken onderweg is wel erg gemakkelijk

De trainingen van de afgelopen weken kenmerken zich vooral door de hoge temperaturen. Niet alleen de temperatuur hoog maar ook de luchtvochtigheid. Het zweet loopt je van alle kanten van je lijf. Juist door die hoge luchtvochtigheid verdampt het zweet niet en die verdamping zorgt voor de koeling.

Er zijn overigens wel wat mogelijkheden om de ergste warmte te omzeilen.
Midden op de dag in de volle zon is waarschijnlijk de slechtste optie die je kunt kiezen. Een stuk beter is het al om gewoon vroeg te beginnen dan heb je minstens in het begin al niet de warmste periode. Ook wat later op de avond is het vaak wat beter te doen. Maar dan krijg je weer te maken met pittige onweersbuien waar je ook beter niet in verzeild wilt raken.
Heb je de mogelijkheid om in de schaduw te lopen van het bos scheelt dat ook weer een stuk.

Als hier de hele dag de zon op staat kan het er ongenadig warm zijn.

Bij onze baantrainingen in de avonduren ligt er altijd een gedeelte pal in de zon en een gedeelte in de schaduw. Voor de oefeningen heb je wel de mogelijkheid om de schaduwkant te kiezen maar eenmaal begonnen aan het schema is die keuze er gewoon niet meer.
Heel soms wijken we uit naar het naastgelegen park in de schaduw van eeuwenoude wilde kastanje bomen.
Lopen we het schema op de baan zorg ik met mijn collega’s er altijd voor dat er nabij de finish en het 200 m punt een emmer water met een aantal gevulde bidons met water staan. Die voorzien wel in een behoefte. Er wordt druk gebruik van gemaakt.

Vanochtend bij mijn duurloop koos ik er voor om vroeg te vertrekken en zoveel als mogelijk om in de schaduw te lopen. Het eerste uur viel het nog wel mee maar in het tweede uur werd het pittig. Mijn bijna twee liter water op mijn rug was nagenoeg op toen ik thuis kwam. Toen was het amper 9 uur.
In het tweede deel kwam de warme editie van de Zeeuwse Kustmarathon weer bovendrijven. Een editie die ik met mijn beide zonen liep.

Advertenties

Donderdagavond,

Nu dus twee afgooi mogelijkheden. Even werk maar dan heb je ook wat

Woensdag 16 mei stond al een hele tijd in mijn agenda. Nee…niet om met een of ander nummer mee te doen maar om een helpende hand te zijn voor een tweetal baanwedstrijden op één dag.
Op de eerste plaats de Militair Kampioenschappen overdag en in de avond een Instuifwedstrijd.
Gisteren begon mijn dag al vroeg om op tijd alle onderdelen in orde te hebben voordat de wedstrijd daadwerkelijk begon of eigenlijk dinsdag al. Afhankelijk van de windrichting moet er de mogelijkheid zijn om vanaf twee richtingen gegooid kunnen worden. Meestal vanaf de noordelijk kooi. Deze keer moest de kooi aan de zuidkant gebruikt kunnen worden. Dat is allemaal wel leuk maar dan moet wel het net bevestigd worden. Een heel werk. En waarvoor? Voor de Militaire Kampioenschappen niet eens zo heel belangrijk van welke kant er gegooid wordt maar bij de Instuif had een dame zich aangemeld die heel graag een limiet (58.50 m.) wilde gooien voor deelname aan de Europese Kampioenschappen. Nu konden we kiezen voor de meest gunstige omstandigheden.
Ook kregen we een vraag om een serie 100 m. horden voor dames wilde opnemen om hier ook weer een limietpoging te ondernemen. Met het inwilligen van dit soort verzoeken maak je het atleten naar hun zin. Een polshoog installatie omdraaien dat was net een brug te ver.
Met een relatief klein ploegje was het wedstrijdterrein om 10.00 u. kant en klaar om te beginnen. Na de klok van 16.00 u. ombouwen van verschillende onderdelen voor de Instuif.

Om 22.30 u. na een werkdag van 15 uur was ik redelijk aan het einde van mijn latijn of zoals onze zuiderburen het zo mooi zeggen: “het vat was af”

Je snapt dat ik vanochtend geen duurloop ging maken van een paar uur. Een uur vond ik al prima.

En? De limietpogingen gelukt? Nee…de dame bij discus kwam net 90 cm. te kort. Bij de hordenrace was de wind te sterk tegen.

Donderdagavond,

De Meuwel

Afgelopen maandagavond werd ik bijna overvallen met de vraag: “Hoe laat en waar vertrek je donderdagmorgen?” Op dat moment al enige indicatie dat er wel belangstelling was om mee te doen. Gisteren bij de baantraining ook nog eens. Toen ik van de training thuiskwam een krat gevuld met wat flesjes water, cola, stukjes peperkoek en wat zoute koekjes. Ik wilde sowieso niet dat iemand ook maar iets te kort kwam.
Vanmorgen een grote thermoskan van 5 liter thee gemaakt. Om iets over 7.30 u. ben ik weggereden. Ja… wel wat vroeg maar ik wilde echt als eerste aanwezig zijn. Het regent licht en is een stuk minder warm dan de afgelopen week. Ik durf gerust te zeggen ideaal loopweer.
De eerste deelnemers druppelen in het ritme van de regen binnen. Ook de eerste jarige job is ook binnen er komt er nog eentje die vandaag ook jarig is. Een dame wordt 40 en de ander precies 10 jaar ouder.
Om exact 8.00 u. van start met bijna 35 lopers. Helaas pindakaas voor diegene die te laat zijn. Tijd is tijd.

Blijft veel zand aan je schoenen hangen

De eerste lus van bijna 14 km gaat richting De Meuwel en vervolgens via onverharde landweggetjes naar Bedaf. Als ik met een groep op stap ben dan ben ik gewend om me eens af te laten zakken naar achter en weer naar voor te lopen. Veel tijd voor nodig vandaag.
Bij het opgaan van het tweede deel van Bedaf geef ik iedereen de kans om de lichte dan wel de zware route te kiezen. Uiteindelijk omdat de bovengrond vochtig is en aan je schoenen blijft plakken is het  om het even of je door de kat of door de hond gebeten wordt.
Het laatste deel is wat minder zwaar en na 1:35′ terug op de parkeerplaats.
Even wat eten en drinken. De nieuwe instappers welkom heten en afscheid nemen van de uitstappers.

De jonge aanwas van de taurossen.

Met een aanzienlijk kleinere groep de tweede lus in die er ook heel anders uitziet qua natuur. Kris kras zwerven is er op dit moment nog niet bij omdat een groot gedeelte niet toegankelijk is vanwege de kudde wisenten. Nog geen halfuurtje verder struinen we dwars door een grote groep taurossen met een heel stel kalfjes. De kalfjes weten niet wat hun overkomt. De vader des te beter. Hij keek ons vervaarlijk na.
Al lopende langs de afrastering zien we in de verte de pony’s lopen. Zij lijken nu de begroeiing hoger wordt nog kleiner dan in de winter.
Nu de wisenten nog en dan hebben we de grote drie weer gehad. Uiteindelijk heel in de verte zien we ze maar te ver weg om er foto’s van te maken.
Nu op Slabroek de twee heuvelruggetjes dan nog een stukje asfalt en we zijn weer terug.

Vaders houdt de boel haarscherp in de gaten

Het spreekt voor zich dat we na afloop even bij het bezoekerscentrum een lekkere kop koffie gaan drinken en of appeltaart of een kersenflapje eten.
Wie neemt er ons deze start van Hemelvaartsdag nog af?

Er werden onderweg wel wat foto’s gemaakt de credits zijn voor Ferry en Walter. Ze geven wel een beeld waar we geweest zijn.