Archief voor januari, 2019

Winterse trainingen!

Geplaatst: 31/01/2019 in sport
Tags:, , ,

Donderdagavond,

Die zit er waarschijnlijk al even. Nog niet eerder gezien

Gisterenmorgen gingen we met onze werkploeg naar het bos om de paden voor de Heuvelrugcross in orde te maken. Het had een beetje gevroren maar dat mocht geen naam hebben en de paden waren vrij snel in orde om de cross te lopen as zondag.
Toen ik in de avond naar de baan fietste was het duidelijk anders. Geheel volgens de weersvoorspellingen was het gaan sneeuwen. Natuurlijk had ik nagedacht over een alternatief voor de baantraining. Lopen op de baan was geen optie. Glad!!

Een breed, niet druk en een goed verlicht fietspad op krap aan 2 km van ons stadion is een prima mogelijkheid om te trainen.
Na de oefeningen een half uur 250-jes lopen met korte rusten hoor je niemand meer klagen over koud of over sneeuw. Overigens viel achteraf de neerslag wel mee. Iedereen tevreden naar huis.

Spookachtig sfeertje!

Vanmorgen bleek er toch weer wat sneeuw bijgevallen was en het vroor een paar graden. Er hing ook nog wat mist. Dat alles gaf een spookachtig sfeertje. Na het zien van deze omstandigheden wist ik wel welk rondje ik zou gaan lopen. Ik moest naar Bedaf. Daar ben ik na een aanloop van ruim 5 km. Als ik dan op het losse zand ben is het met de vorst ineens zo los niet meer maar gemakkelijk lopen is anders. Hobbelig door de bevroren ondergrond en lastig te zien door het laagje sneeuw. Toch neem ik de gelegenheid om een paar plaatjes te maken want zo’n sfeertje tref je niet vaak. Daarvoor moeten wel mijn handschoenen uit. Niet te lang anders krijg ik weer van die stervenskoude handen.
Was ik de enige die daar liep? Nee…hoor ik kwam een loper tegen van de groep die op zondag in het bos traint. Ook een loper en een loopster van de groep die op dinsdagavond op de baan lopen en dan nog een loopster die haar voordeur maar uit hoeft te lopen en ze staat meteen al voor de eerste heuvel. En tja …dat kost even tijd er moet even gekletst worden. Maar vooral om ons gelukkig te prijzen dat we hier kunnen en mogen lopen.
Na 1:40′ en 15.5 km verder ben ik weer thuis. Een mooie morgen.

 

Advertenties

Uitwijken!

Geplaatst: 24/01/2019 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Er moet ook even gedold worden.

Zo soms gebeurt dat of de baan is glad of er ligt een pak sneeuw en dan moet er gezocht worden naar een alternatief. Nou is er op ruim een km van de baan een breed geasfalteerd fietspad dat goed verlicht is en vaak ook schoon. Er staan lantaarnpalen om de 25 m ongeveer. Een prachtig pad om een training te doen.
Na het inlopen en wat oefeningen dus dit pad op voor een soort van piramide training. Een prima alternatief voor de baantraining. Het spreekt bijna voor zich als de training er op zit en we weer terug zijn bij de baan dat de teugels even los gaan. Overigens liep ik de hele training, dus ook de tempo’s, mee.

Dan vanmorgen tijd voor een duurloop. Tijd voor een zwerftochtje over de Maashorst. Het is behoorlijk koud voor mijn lijf niet zo’n probleem dat is meteen warm maar mijn handen zijn vaak het probleem. Nu met een paar stevige ski-wanten aan ging het wel.

Voetgangersbrug. Je kunt er ook met de fiets over.

Kom je wat tegen wat je op de foto wilt zetten tja…dan moeten ze wel even uit. Ook onmiddellijk gaan mijn vingers dan protesteren. Het eerste dat rijp is voor een plaatje is een nieuwe voetgangersbrug over de rondweg om bewoners van het noordelijke deel van Uden een gemakkelijkere weg te bieden naar het ziekenhuis. Dat ligt hier dus vlak achter.
Het is niet druk op het nieuwe fietspad dat parallel loopt aan de rondweg. Alleen een mevrouw die haar hond uitlaat. Ik snotter wat en ben blij dat ze me hoort omdat je jezelf wezenloos kunt schrikken als er een hardloper voorbij komt.
Langs de omheining van het afgezette begrazingsgebied en waar afgelopen zondag de wisenten pal aan de draad stonden zijn ze nu in geen velden of wegen te bekennen.

Vandaag niet op mijn pad maar in het dal

Even later kom ik op het “vierlandenpunt” . Oké….vroeger het punt waar 4 verschillende gemeentes elkaar raakten. Het zijn er inmiddels nog 3 en over een paar jaar zullen het er wel 2 gaan worden. Je hebt er nu een vrij uitzicht naar alle kanten. Een weids uitzicht.
Hé…waar is het pad voor een doorsteekje ook al weer? Door de sneeuw bijna voorbij gelopen. Vanaf deze doorsteek kom ik bij de heuvelrug waar vorige week een aantal taurossen mijn doorgang belemmerde. Nu zie ik de hele kudde onderaan bij de vijvers. Dat is het best wel weer een prachtig gezicht.
Nog een 4-tal km’s te gaan voordat ik thuis ben. Ben ook bijna door mijn energie heen. De kou vraagt, zonder dat de inspanning echt hoog is, best wel een stuk meer brandstof.  Even voordat ik thuis ben zie ik in de verte een hardloper me tegemoet komen. Aan zijn stijl en postuur denk ik de man te kennen. Hij liep een aantal jaren terug bij onze club in de zaterdagochtendgroep. Even bijkletsen!
Doet me altijd weer deugd dat mensen die ooit bij onze ( start to run)groepen begonnen toch nog steeds hardlopen. Hebben we ze toch op het juiste spoor gezet. In elk geval twee trainingen op een rij die me deugd deden.

Donderdagavond,

Voorheen een echte blokhut nu de Roestbak dus!

Het rondje heuvelrug dat ik bedoel ligt, schat ik in,  hemelsbreed een 3-tal km’s van de plek waar we ieder jaar onze Heuvelrugcross lopen. Dit jaar op zondag 3 februari.
Er was een tijd dat we zeer regelmatig dit rondje liepen. De start was bij de Blokhut, ja toen nog een echte blokhut, en je liep dan over de linker rug richting Slabroekseweg met nog een paar stukjes bospad te gaan kwam je op de heide met een lang stuk mul zand en dan via de rechter rug weer terug naar de start. Hoe lang is het stuk? Ik weet het niet maar voor mij was het wel een graadmeter hoe mijn vlag er bij hing. Was ik rond in ongeveer 12′ dat zat het goed. Langer? Tja… dan niet tevreden.
Je snapt ook wel dat MTB-ers dit rondje ook wisten te vinden. Individueel dat rondje maken werd nog wel toegestaan maar bij een MTB-toertocht was het verboden gebied. Kennelijk was natuurbeheer van de Maashorst bang dat het pad naar de knoppen ging.
Een aantal weken geleden bij een duurloop kom ik op linker rug een nieuwe afrastering tegen en op de rechtse rug een tourniquet, Uitbreiding begrazingsgebied lees in het plaatselijke nieuwsblad.
Nou ja als ik er maar kan lopen.

Draaideur!

Vanmorgen bij mijn duurloop  kwam ik weer over de rug en zag dat het zand bovenop helemaal los was geworden en een eindje verder trapte ik in een grote koeienvlaai. Letterlijk en figuurlijk “shit” Een paar honderd meter verder zie ik de daders.
Een aantal Taurossen die kennelijk ook wel van hoogteverschillen houden. Ik moest wel een klein ommetje maken omdat ze midden op het smalle pad stonden.

De uitbreiding van het begrazingsgebied is nu een aantal weken open maar ik zie de bui al hangen, geen heuvelrugrondje meer. Ook bij onze duurloop op de maandagavond komen we hier nog al eens langs. Of dat dat de komende zomer een succes gaat worden? Ik betwijfel het. Niet zo blij mee.
Ja…nat geworden dat was ik vanmorgen wel