Archief voor februari, 2019

Gewichtig werkje!

Geplaatst: 21/02/2019 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Weer bijna klaar! Een gewichtig werkje.

Afgelopen jaar werd onze baan gekeurd en altijd zijn er wel op- of aanmerkingen of zaken die aangepast moeten worden. Vaak door veranderingen van regels of door de Atletiekunie of de Internationale Atletiek Federatie. Om maar even een paar voorbeelden te noemen.
De wisselzone’s van de diverse estafettes zijn gewijzigd. Bij de eerstvolgende belijning aan te passen. Een afstootbalk van een kogelstootring ligt een paar millimeter fout.  Aanpassen. Een lijntje van onze polshoog mat ontbreekt. Hiervoor was het noodzakelijk om de hele stellage te ontmantelen en ook meteen goed schoonmaken en dan de belijning aanpassen. Afgelopen woensdag alles weer opbouwen. Sowieso is het al een puzzel om het frame dat onder de kussens ligt weer samen te stellen. Daarna de kussens erop. Vooral de kussens op het hoogste gedeelte zijn niet alleen loeizwaar maar ook bijna niet te hanteren.
Dat was het karwei waar we afgelopen woensdag voor stonden.

Draaideurtje.

Nu is dat deel bijna klaar alleen de palen er nog in en er kan weer getraind worden. Zeker nu het weer al vroeg in het jaar voorjaarstrekjes heeft hebben de springers er weer zin in.
Na het begeleiden van de baantraining gisterenavond met prima omstandigheden stond vanmorgen mijn duurloop weer op het programma. De route? Niet over nagedacht. De lengte? Niet over nagedacht.
We zien wel waar het schip strandt als het al strandt.
Uiteindelijk een zwerfrondje met een paar stukjes asfalt maar het grootste gedeelte over de bospaden in de Maashorst. Ik was 2:15′ onderweg. Een afstand gelopen van ruim een halve marathon.

Lekker loopje!

Donderdagavond,

Nu gaat het snel met de temperatuur.

Het staat in elk geval als een paal boven water dat het ook dit jaar weer gewoon lente wordt. Wanneer en hoe dat zal de tijd uitwijzen. Met de vooruitzichten voor vandaag in mijn gedachten wilde ik vanmorgen voor een duurloop gaan die in elk geval mij over de 20 km zou brengen.
Om 8.30 u. begon mijn duurloop nog behoorlijk fris. Niet in de bebouwing maar ben ik net het dorp uit dan zien de bermen en de weide er behoorlijk wit uit. De temperatuur was nog net onder het vriespunt.
Als ik langs de Leijgraaf loop vliegen er een aantal vissers voor me uit. Opvallend veel reigers vliegen steeds weer op en gaan weer zitten of is het staan. Niet alleen blauwe maar ook een paar zilverreigers. De Peelrandbreuk is het nu redelijk droog alhoewel ik op een plaats toch een paar natte voeten oploop. Dat is koud.  Op Bedaf als ik ruim een half uur onderweg ben komt de zon steeds wat hoger. Nu loopt de temperatuur lekker op.
Via Bedaf een aantal landweggetjes over richting De Meuwel. Een vijver die buiten het Udense ligt. Ik denk vandaag ook het meest verre punt vanaf mijn huis.
Via het wildviaduct over de A50 kun je de verbinding maken met de Maashorst. Hier kun je de vroegere trimbaan op, een nieuwe ligt een eindje verderop. Een stel met hun kleinkinderen wandelen nabij het kabouter pad, Een jongetje loopt even met me mee. Na een high five en een boks rent hij weer terug naar opa.
Een heuvelrug over en bij de Blokhut stop ik even voor wat drinken. Vanaf hier ben ik met een klein uurtje wel weer thuis. Al slingerend door het bos naar Naat Piek. Langs de N265 loopt een nieuw breed fietspad. Ja rechttoe rechtaan. Nabij Bernhoven met een voetgangersbrug weer naar de overkant. Nu nog een stukje natuurcompensatie gebied door langs de voetbalvelden van FC de Rakt en de molen van Jetten ben ik na 2:35′ weer thuis. En….20 km gehad? Ja…nagenoeg 24 km.
Een mooie route maar ook heel lekker weer. De lente in aantocht!

Donderdagavond,

Die mocht het startschot lossen.

Afgelopen zaterdag waren we met een werkgroep in het bos om de voorbereidingen te treffen van de voormalige Heuvelrugcross maar sinds dit jaar gewijzigd in de Pannenkoekenbakkercross. Alleen de naam is veranderd de cross niet. Het was enorm grijs en nat. In de paar uur de we buiten waren zijn we tot op het bot nat geworden. Er werd al gezegd: “als het morgen ook zulk weer is dan gaan we dat merken aan de opkomst”
Maar heel verbazingwekkend op zondagmorgen is het het mooiste weer van de wereld. Oké…wel wat koud maar een mooi zonnetje erbij zijn het de beste loopomstandigheden die je maar kunt wensen. Helemaal andere omstandigheden binnen een tijdsbestek van amper 12 uur.
Uiteraard viel het aantal deelnemers niet tegen.
Zijn we met nagenoeg dezelfde werkgroep op woensdagmorgen ook weer actief is het net aan droog maar daar is alles mee gezegd. In de loop van de dag werd het slechter (lees natter) Het werd een erg natte baantraining. Ik zag de bui al hangen voor de duurloop van deze morgen. Maar ook deze soep werd veel minder heet gegeten dan die werd opgediend.

Een mooie nieuwe dassenburcht. Ik zag hem nog niet eerder.

Hoe anders was het dan vanmorgen. Droog, een stevige wind en een mager zonnetje. Over de geluidswal richting Naat Piek. Loop ik een wandelaar die zijn hond aan het uitlaten was voorbij. Vanuit mijn ooghoeken zie ik wie het was. Ron, een van de lopers die een aantal jaren geleden op donderdagmorgen altijd meeliep. Door ziekte en andere ongemakken is lopen niet meer aan de orde. Even wat bijgekletst.
Als dat zo doorgaat wordt het een lang rondje. Nou nee… het rondje wordt niet langer of korter maar de tijd die ik nodig heb om rond te komen wordt wel wat langer,
Net voordat ik thuis ben moet er ook nog even een praatje gemaakt worden met een loper die gisterenavond op de baan ook zeiknat werd. De strekking van het gesprek was dat hij me een mazzelaar vond om met dit weer en overdag een duurloop kon maken. Hij moest nu naar zijn werk.

Ik was het wel met hem eens!!