Archief voor april, 2019

Voorjaarsschoonmaak!

Geplaatst: 26/04/2019 in sport
Tags:,

Vrijdagavond,

          Gepoetst en het eerste lijntje

Iedere atletiekbaan van welk materiaal of welke ondergrond of welke kleur dan ook wordt gewoon vuil. Als je baan dan ook nog wordt omgeven door enorme loofbomen waar een paar keer per jaar bloesem en zaad en blad afkomt en doe daar ook nog het verstoven zand van de verspring bakken bij dan ligt het voor de hand dat een baan soms een reinigingsbeurt nodig heeft. Dit voorjaar is onze baan ook weer aan de beurt. Als er dan met een hogedrukschrobmachine rond gereden wordt dan hoef je jezelf niet af te vragen waar je gebleven bent. Dat is wel duidelijk
Je snapt ook dat als er stevig geschrobd wordt dat de belijning ook heel erg dun wordt. Dus ook dat moet weer opnieuw gedaan worden. En geloof me er staan wat lijntjes, merkstrepen en merktekens op een baan.
Ik ben er van overtuigd dat een leek er geen weet van heeft waar ze allemaal voor dienen. Zelfs onze recreanten die toch regelmatig op de baan trainen hebben dat niet in de gaten.

Onze baan van bovenaf

Als ze mij eens vragen waar de lijntjes allemaal voor dienen geef ik ze meestal het advies om een jurycursus te volgen. Zouden ze dat doen zijn ze niet alleen op de hoogte maar ze voldoen dan ook meteen voor een jaar aan hun vrijwilligerswerk.
Zou je nu het jaar daarop een baanwedstrijd mee helpen te jureren heb je niet alleen een leuke dag maar je zou er ons enorm mee helpen.

Het spreekt voor zich dat de baantrainingen voor minstens een week zich afspelen buiten ons stadion.

Als het weer zich een beetje gedraagt komen er morgen en zondag weer frisse lijntjes op zodat we volgende week weer de baan op kunnen.
Moet ook wel want op woensdag 15 mei zijn de Nederlandse Defensie Kampioenschappen en ’s avonds onze eerste instuif baanwedstrijd van het seizoen.
Die starten in elk geval op een mooi schone baan.

Advertenties

Donderdagavond,

Een van de starts op 7 april

Liep ik op zondag 7 april de Maashorsttrail over een afstand van 24 km. Dat ging redelijk tot aan een kleine 20 km. Toen ging mijn rechterknie op een dusdanige manier aan te protesteren dat hardlopen/ dribbelen zelfs geen optie meer was. Teveel pijn. Wandelend heb ik toen het laatste deel afgelegd.
Op maandag geen poging ondernomen om het herstelduurloopje mee te doen. Meefietsen dat ging goed. Bij de rest van de trainingen ging het redelijk. De groepen op woensdag, zaterdag en zondag hebben er amper iets van gemerkt.
In tegenstelling tot de duurloop van afgelopen maandag. Al vanaf het eerste begin liep het voor geen meter. Ademhaling veel te hoog tegen het hijgerige aan en een hartfrequentie tot aan het plafond. Bij de eerste drink/sanitaire stop kwam ik even tot rust. Bij het vertrek was het in de kortste keren weer hetzelfde liedje.
Ik gaf te kennen de pijp aan Maarten te geven en op een rustige manier terug te lopen naar ons startpunt. Even was er de vraag wie er mee terug zou gaan want in deze groep gaat er niemand alleen naar huis. De hele groep en we waren met meer dan 20 mensen  draaide om en ik mocht het tempo bepalen waar ik me comfortabel bij voelde. Allengs ging het weer een stukje beter en uiteindelijk liep ik mee tot de hele tijd vol was.

Een pittig stukje omhoog.

Na wat droge kleren aangedaan te hebben fietsten 3 dames met me mee. In eerste instantie had ik het nog niet zo in de gaten maar ze bleven bij me tot ik aan mijn deur was. Ze hadden best een eind om gefietst. Ik vond het wel superlief dat ze zo bezorgd om me waren.

Op dinsdagmorgen ben ik samen met Sjan ruim een uur gaan wandelen en had werkelijk nergens last van. Het begeleiden van de baantraining op woensdagavond was ook geen probleem.
Het volgende moment om te ervaren hoe het zou gaan was mijn duurloop van vanmorgen. Een rondje van nagenoeg 16 km op een niet al te gemakkelijk parcours met in het middenstuk heuveltjes een massa’s los, mul en droog zand. Ik denk dat de heide dit jaar niet uitbundig zal bloeien. Verleden jaar teveel geleden door de droogte en nu in de groeiperiode weer te weinig vocht.

Na 1:45′ was ik weer thuis. Het ging me redelijk. Natuurlijk snap ik ook wel dat ik niet meer in staat ben om op dit parcours 12 km/u kan lopen. Met hoe het vanochtend ging was het een stuk beter dan afgelopen maandag.

Allemaal tekenen van leeftijdsverval? Toch zie ik weer met vertrouwen de komende weken tegemoet.

De Maashorst Trailrun!

Geplaatst: 14/04/2019 in sport
Tags:,

Zondagmiddag,

Sponsorboard

Inmiddels al weer een week geleden dat onze club samen met de stichting Maashorst-events een trail organiseerde. Je kon over een paar verschillende afstanden inschrijven. Er was een 5 km, en 12 km en en een 24 km. Als laatste was er ook nog de mogelijkheid voor de kleintjes om 1 km te lopen.
Het organiserende team was best al een tijd bezig geweest om de voorbereiding in goede banen te leiden. Overigens werden zij gaandeweg steeds iets enthousiaster toen de inschrijvingen goed begonnen te lopen.
Ook in zo’n voorbereidingsfase wordt een beroep gedaan op de werkgroep. Die krijgt allerlei vragen op hun bord welke materialen we allemaal in huis hebben en als we ze niet hebben hoe komen wed daar dan aan? Daags voor de uitvoering zijn de routes al voorzien van lintjes zodat de lopers weten of ze rechts of links dan wel rechtdoor moeten.
Ook een gedeelte van het startveld, in dit geval een zandstrandje aan een plas, kan op zaterdag al opgetuigd worden.

Toen ik op zondagmorgen weer aan de slag ging leek alles er op te wijzen dat het een prachtige zonnige dag zou gaan worden. Met een paar uurtjes stevig aanpoten kan de wedstrijd beginnen. Nou ja…wedstrijd..er wordt i elk geval geen tijdsplot bijgehouden en er staat ook geen klok aan de finish. Je zult het met je eigen hulpmiddelen moeten doen. Ik schreef in voor 24 km en die groep mocht als eerste van start. Ik kan me voorstellen als je nog nooit eerder in de Maashorst liep dat je het spoor een beetje bijster werd. Omdat dit gebied wel ongeveer mijn thuisbasis is kwam ik niet zo veel verrassingen tegen. Behalve dan de  verzorgingsposten….zei ik verzorgingsposten? Verwenpunten kan ik ze beter noemen.
Als je al van plan was om een snelle tijd te lopen dan moest je bij deze posten niet stoppen. Teveel lekkers in de aanbieding.

Hier kwamen we ook langs. De foto is van een training.

Tegen de tijd dat ik op de tweede post kwam begon mijn rechterknie te zeuren. Bij het weglopen vanaf deze post ging het lopen helemaal niet meer. Moest over op wandelen. Gelukkig wist ik precies waar ik was en zag wel kans om een kortere weg te vinden en zo naar de finish te wandelen. Lopen nog een paar keer geprobeerd maar helaas het ging gewoon niet. Te veel last.

Nadat iedereen over de finish was kon er een begin gemaakt worden om op te ruimen. Tegen 18.00 u was ik weer thuis.
Behalve dat mijn lopen niet zo geweldig ging was het een prachtige dag. Het bleef op het terras van de camping nog lang onrustig.
Volgend jaar staat hij weer op de rol. Alleen dan een andere startlocatie. Als alles loopt zoals de voorspellingen zijn dan zijn we hier over 4 jaar weer terug.

Nu ik dit schrijf zijn we ondertussen een week verder en met mijn knie gaat het de goeie kant op.