Archief voor de ‘persoonlijk’ Categorie

Woensdagmiddag,

(foto mechelenblogt.be)

(foto mechelenblogt.be)

Driekoningen, vroeger zo’n 50 jaar geleden binnen de katholieke kerk afgeschaft als feestdag en werd er weer een vrije dag ingeleverd. Maar voor mij bleef het altijd een feestelijke dag, mijn verjaardag.
Als je dan jarig bent heb ik nog wel eens de neiging om achterom te kijken hoe het was korter of al wat langer geleden. Dat deed ik vanochtend ook en mijn gedachten gingen terug naar 10 jaar geleden naar het jaar dat ik 60 werd.
De zaterdaggroep bestond toen net een paar jaar. De groep was nog niet zo groot dat er twee of drie trainers nodig waren om dat in goede banen te leiden. De groep wist van mijn verjaardag en wilde dat niet ongemerkt voorbij laten gaan. Na afloop van de training was er koffie met iets lekkers erbij. Nou liep er in de groep destijds een jongedame waarvan ze wisten dat ze aardig gedichten kon schrijven en de groep had aan haar gevraagd om voor mij een gedicht te schrijven. Ze schreef er zelfs twee en kon eigenlijk geen keuze maken welke van de twee ze nou het leukst vond. Ik kreeg ze allebei. Vanmorgen las ik ze nog eens terug en dacht bij mezelf ik hoef alleen de getallen maar te veranderen en ze zijn onverkort tot op de dag van vandaag nog steeds actueel. Lees maar eens.

Gisteren 60 jaar

Rennen, rennen, rennen,

Langs huizen, mensen, herinneringen

Momenten van plezier, genoegen, stilstaan en doorgaan

Dwalen door heden en verleden

Dat was, is, te geven, begrijpen, ontvangen, beleven

Aantal vragen beantwoord, aantal nog open

En nog is het een mysterie wat zal komen

Steeds op zoek naar een nieuwe wereld

Om te groeien, ervaren, begrijpen

Een geest vol levenslucht en kracht

Een geest die geen moment stil wil staan

Een geest vol humor, toch gevoelig en verstilt

En plots sta je daar

Sta je daar waar je nog niet eerder bent geweest

Zie dat je eigenlijk niks bent verandert

Toch is er steeds iets toegevoegd

Loop je verder

Want het is nog niet genoeg

Er is nog zoveel meer te beleven

Rennen, rennen, rennen,

Tot je benen niet meer kunnen

Een glundering

Ja, het is waar

Gisteren

Gisteren werd je 60 jaar.

Het tweede gedicht of was het het eerste?

Tiny

Als je lang genoeg rent

Vind je steeds weer een stukje van jezelf

stap voor stap

Geef je richting aan je leven

Richting aan degene de je was, bent

en zult zijn.


Als je lang genoeg rent

Vind je het positieve

Om kracht uit te putten voor jezelf en voor anderen

zo geef je door jouw wezen

Jouw liefde en vriendschap

een hart van enthousiasme.

Als je lang genoeg rent

Rennen anderen met je mee

Anderen die jou zien zoals je werkelijk bent

anderen die jou daarom bewonderen

En het is toch waar

Gisteren werd jij  60 jaar.

Zeg nou zelf. Ze blijven actueel en eerlijk is eerlijk ik kon ook niet kiezen.

Dinsdagmiddag,

Dit was zondag de buitenkant. Nu van binnen ook zo!!

Dit was zondag de buitenkant. Nu van binnen ook zo!!

Nu 12 dagen geleden werd onze kleinzoon Bram geboren. Zoals ik al schreef een ventje om onmiddellijk en onvoorwaardelijk van te houden. Afgelopen vrijdagavond kregen we een telefoontje van Ruud , onze zoon, of dat wij zaterdagochtend om 7.00 u bij hun konden zijn om op Sanne te passen zij moesten al vroeg met Bram in het academisch ziekenhuis zijn voor een aanvullend onderzoek. De hielprik van de eerste week had uitgewezen dat hij een vrij zeldzame stofwisselingsziekte zou hebben. Oké… er zou met een streng dieet wel mee te leven zijn maar ook altijd een bron van zorg. Dinsdag,vandaag dus, zou de definitieve uitslag beschikbaar zijn.
Je snapt dat zoiets als een donkere wolk. Donkere wolk? Zeg maar gerust een donker zwarte wolk boven je leven hangt. En dan praat ik nog niet eens over de ouders en over Bram zelf.
Dus afgelopen zondag bij de Zeeuwse Kusttraining daar genoot ik wel van maar de binnenkant was echt een bron van zorg.
Ook bij de duurloop van gisteren lopen allerlei gedachten met je mee en geef je de verzekering niet de meest prettige.

Dan daarnet een telefoontje van onze zoon: “Bram is voor 100% een gezond kereltje, de eerste hielprik gaf valse signalen af”.

Wat een feestelijk gevoel van opluchting geeft dat. Je wil het wel van alle daken schreeuwen onze kleinzoon helemaal gezond. Ik hoop dat ik nog ooit de kans krijg om samen met Sanne en Bram een klein loopje te kunnen doen. Supergaaf lijkt me dat.

Volle maan!!

Geplaatst: 31/07/2015 in persoonlijk
Tags:,

Vrijdagmiddag,

Kleinzoon Bram!

Kleinzoon Bram!

Vertelde ik gisteren al dat ik tijdens onze lange duurloop al hulptroepen heb moeten inschakelen om onze kleindochter Sanne op te halen bij haar ouders als de bevalling van ons tweede kleinkind zich zou aandienen. Gisteravond nog eens even naar een statusupdate gevraagd. Niks aan de hand nog. Maar ja…het is volle maan en volgens de overlevering worden dan juist de meest kindjes geboren.
Dan tegen 21.30 u. een telefoontje of we toch Sanne nog even konden ophalen want het zou vannacht wel eens kunnen gebeuren. Het gevolg was dat Sanne pas tegen 23.00 u bij ons in haar logeerbed lag. Ze sliep overigens een gat in de dag. Je ligt als opa en oma wel te slapen maar als ik voor mezelf spreek ben ik vaker wakker dan doorgaans. Iedere keer denk je: “hoe zou het eigenlijk zijn?”
Dan tegen 7.30 u. een sms-je: “onze zoon Bram geboren alles gezond en goed, bel jullie straks wel even nu nog even proberen wat te rusten”  Een foto van onze kleinzoon was toegevoegd.

Ik geloof dat ze dit liefde op het eerste gezicht noemen. Vanaf het eerste moment is het een gevoel van “onvoorwaardelijk houden van”.

Straks op kraamvisite. Ik kijk er naar uit!