Archief voor de ‘sport’ Categorie

Het overkomt je!

Geplaatst: 20/12/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Een van de prachtige loopje bij onze zuiderburen

Toen ik in 2007 begon met mijn loopverhaaltjes op te tekenen op een weblog duurde het al niet heel lang of ik kwam in contact met Frank en Betty Spencer. Toen nog niet wetend dat het een echtpaar betrof Philippe Lagae en Veerle Beernaert met hun 4 dochters. Zowel Philippe als Veerle waren hardlopers maar ook bloggers. Het hardloopwereldje was hun wereldje. Ik leerde hun kennen op wat bloggers bijeenkomsten waarbij niet alleen lopen centraal stond maar ook het sociale aspect hoog in het vaandel stonden. Met grote groepen duurlopen maken aan de kust in Oostende of aan het Zilvermeer in Mol of in Geldrop bij ’t is voor Niks. En zeker niet te vergeten de HM Deinze-Aalter waar we samen in de jeneverbus zaten. Gingen ze voor een korte vakantie naar het noorden van Nederland en kwamen ze bij Uden in de buurt dan werd er altijd wel tijd gevonden om bij ons een bakkie te doen.
Maar het zal nu ruim een jaar geleden geweest zijn dat het noodlot toesloeg en werd er bij Philippe kanker geconstateerd. Met veel optimisme is het hele gezin het behandeltraject ingegaan. In aanvang leek alles heel voorspoedig te gaan maar uiteindelijk stak het K-monster, zoals hij het zelf altijd noemde, weer de kop op. Doordat er heel open en bloot over zijn ziekte werd gecommuniceerd via facebook wist iedereen wel dat het leven van Philippe binnen niet al te lange tijd zou eindigen.

Karakteristieke foto van een groot sportman

Dan nu even terug naar mijn duurloop vanmorgen. Een regenachtige morgen en zeker niet de omstandigheden van vorige week. Met nog 5 km te gaan loop ik op een heuvelrug en na een stevige klim kom ik boven en tref daar 2 MTB-ers aan die, waarschijnlijk ook van het klimmetje, staan bij te komen. Ik stop en zie aan de rechterkant van het pad een gedenkmonumentje. Waarschijnlijk zijn de fietsers hier ook voor gestopt. Voor mij was dit hartstikke nieuw want ik had het nog niet gezien terwijl ik hier regelmatig langsloop.
Wat bleek het geval dit was de plek waar een fietser een aantal weken geleden aan een hartstilstand overleed. De fietser was net 36 geworden.
Zeker voor 10′ hebben we met z’n drieën over de betrekkelijkheid van het leven staan te kletsen en dat je zeker moet profiteren van het moment.
Als ik dan thuis ben lees ik dat Philippe vanmorgen is overleden. Misschien wel op het moment dat ik met de fietsers stond te kletsen.

Ik wens Veerle en haar dochters heel veel sterkte bij het verlies van haar man en hun vader.

Advertenties

Dinsdagavond,

Oogt nog gloednieuw.

Zeker bij mijn duurloopjes op de donderdag loop ik vaak precies over de Peelrandbreuk. Het gedeelte waar ik dan langs kom is het heel ongewis of dat het wel droog dan wel nat is. Het rare of wel unieke in dit deel is dat de hoger gelegen stukken natter zijn dan de lagere delen.
Zelfs nu het een droge zomer is geweest krijg je zeker natte voeten als je het Annabosje in of door wilt.  Het is er gewoon moerassig en tot aan je knieën door de modder is daar niet ongewoon. Eigenlijk doodzonde dat je er niet door kunt. Dat vond de Stichting Vrijwillig Landschapsbeheer ook en startte het afgelopen voorjaar een crowdfunding actie  om een “knuppelbrug” te kunnen realiseren. De brug heeft twee voordelen. Op de eerste plaats kun je met droge voeten door het meest natte deel met zijn unieke plantensoorten.

Nou ja een beetje natte voeten mag wel.

Op de tweede plaats als er publiek door het gebied gaat weet je als landschapsbeheerder dat men niet op allerlei verschillende paadjes loopt en zodoende de natuur kunt verstoren. Het duurde ook niet lang of de benodigde 10.000 € was bijeen. De uitvoering is daarna ook vrij snel ter hand genomen en afgelopen weekend is de brug voor publiek geopend.
Toch wel nieuwsgierig naar hoe het geworden is zijn Sjan en ik vanmorgen gaan wandelen en de brug opgezocht. Er werd overigens nog volop gewerkt. Het zag er al wel mooi uit.
Mijn aanloopje naar Bedaf krijgt een iets ander lusje, zeker weten dat het bruggetje daarin wordt opgenomen. Enorm benieuwd hoe het gebied er in de verschillende jaargetijden er uit gaat zien.

Vorstelijk loopje!

Geplaatst: 13/12/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Een wildrooster

Als ik vanmorgen aan de keukentafel de krant zit te lezen hoor ik het al. Er worden autoruiten schoongekrabd. Ja…als het in deze periode van het jaar in de nachten helder wordt dan gaat de temperatuur onderuit en zeker in de eerste nachten en ochtenden als de lucht nog vochtig is dan vriezen autoramen dicht. Maar ook fietspaden en binnen weggetjes hebben de neiging glad te worden.
Als ik zo meteen vertrek voor een duurloop mag ik daar wel rekening mee houden alhoewel er niet veel asfalt op mijn route zal zijn. Het enige waar ik eigenlijk tegenop zie zijn mijn eeuwige koude handen. Goed inpakken die dingen is het parool.
Als ik de straat uitloop komt het zonnetje er al bij.
Het is dan wel koud maar het ziet er erg vriendelijk uit. Licht…heel veel licht.

Lekker fris.

Als ik na een km of 5 op Bedaf kom is het zand vandaag een stuk minder mul. De topjes van het zand bevroren opletten dus hoe en waar je je voeten neerzet. Omgezwikte enkels heb je zo.
Het verbindingsstuk tussen Bedaf en Slabroek is het wildviaduct over de A50.
Het heidegebied op Slabroek is afgelopen weken omheind, de paden zijn voorzien van wildroosters en afgelopen week zijn er een 6-tal Exmoor paardjes uitgezet die het stuk heide grasvrij moeten houden. Het is wel zo dat je zo maar als vanuit het niets voor een afrastering komt te staan.
Mijn plan was om vandaag een duurloop te maken van ongeveer 2 uur. Op mijn klokje kijken hoe lang ik onderweg was dat ging niet. Te veel ingepakt.
Thuis pel ik mijn klok vrij en druk af op 2:06′ Een prachtig rondje met prima omstandigheden.