Post Tagged ‘ambulance’

Bereikbaar?

Geplaatst: 15/07/2014 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Ik hoop ze niet nodig te hebben.

Ik hoop ze niet nodig te hebben.

Of ik nu op de baan of in het bos of waar dan ook train of een training verzorg altijd gaat mijn mobiele telefoon mee. Je weet maar nooit waar het goed voor is. Overigens heb ik dat ding nog niet zo zeer bij me om zelf bereikbaar te zijn maar meer om te kunnen alarmeren als het ooit nodig mocht zijn. Tot nu aan toe nog maar één keer nodig geweest en dan nog op de baan. Dan is er snel hulp in te roepen en je kunt een exacte plaats aangeven waar de hulp precies nodig is.
Maar nu waren we gisteren in het bos en een van onze loopsters struikelde over een wortel en ging best hard onderuit. Gelukkig even later nadat ze een beetje van de schrik was bekomen kon ze toch weer vooruit. Zou ze nog wel mobiel gebleven zijn maar niet in ons ritme hebben kunnen meekomen dan was ze via de kortste weg samen met een andere loper naar het startpunt gewandeld. Meestal weet ik wel de kortste route uit te stippelen hoe je het snelste naar het startpunt komt.
Maar stel nu dat het niet meer gekund zou hebben en we zouden een ambulance nodig gehad moeten hebben? Je kunt dan wel een alarmnummer bellen maar waar moeten ze zijn? De paadjes hebben geen straatnaam en ook geen huisnummer en ik weet niet of ze de juiste locatie kunnen traceren aan de hand van je mobieltje. En als dat al zo is kun je er dan met een ambulance wel komen? Zijn de paadjes niet te smal? Hebben ze wel sleutels van de slagbomen? Allerlei vragen komen dan naar boven. Ik hoop het eerlijk gezegd nooit nodig te hebben. Terwijl het toch zo maar zou kunnen gebeuren.

Uit mijn brandweer verleden weet ik dat zulke situaties gewoon heel lastig zijn. In die tijd was er nog geen navigatie aan boord. Nu zetten ze vanaf de alarmcentrale de route in het navigatiesysteem en je kunt in elk geval al de juiste richting op. En mocht het toen zo zijn dat je voor een slagboom kwam te staan die waren destijds van hout dan ging daar de kettingzaag in en je kon verder. Maar de huidige slagbomen zijn van staal. Niks te kettingzagen.

Nogmaals ik zou het niet erg vinden als we dit niet zouden meemaken. Overigens ons rondje van gisterenavond werd er niet korter van. Heerlijk gelopen!

Schrikken? Ja…!

Geplaatst: 07/07/2012 in sport
Tags:, , , ,

Zaterdagmorgen,

Soms een geluk!

Vroeg wakker vandaag. Het weer de schuldige? Zou zo maar kunnen. Dus op tijd naar de baan voor de training. Ook de meeste spullen voor mijn collega’s al klaar gezet zodat ze zometeen aan de slag kunnen.

De lopers en loopsters komen binnendruppelen. Ja..de kermiswagens staan weer voor de deur. De parkeerplaatsen bezet met joekels van woonwagens. We gaan inlopen. Best lekker weer om te lopen. Na een uurtje bezig te zijn geweest begint de kern van de training. 10 keer 400 m in 5 series van 2 staat er te doen. De meeste groepjes zijn meer dan halverwege en dan…dan is er gedoe. Ik zie bij de steeplebak iemand onderuitgaan. Er word geroepen om de AED die bij ons onder in de hal hangt. Ik denk dat het apparaat binnen 1 minuut ter plaatse is.
Ook word er snel om de hulpdiensten gebeld.

dat nummer kent iedereen uit zijn hoofd.

De AED wordt aangesloten en onze loper komt weer terug op de wereld zonder dat we het apparaat hebben hoeven te gebruiken. De politie is als eerste en even nadien ook 2 ambulances. Juist twee…dat schrijft het protocol voor bij een melding met hartfalen.

Er wordt meteen een hartfilmpje gemaakt. Onze loper is toch weer zelf in staat om op de brancard te gaan liggen. Ondertussen hebben we ook nog even zijn vrouw kunnen inlichten. Maar vooral ook redelijk gerust kunnen stellen.

Gelukkig liep het vandaag zo af;-)

En voor de groep? Met nagenoeg de hele groep zijn we samen naar boven in de kantine een kop koffie en thee gaan drinken. Even de spanning eraf. We kregen overigens de complimenten van de hulpdiensten voor ons adequate handelen.

Nu een uurtje geleden telefonisch contact gehad met onze loper die inmiddels weer thuis is en het goed maakt, maar waarvoor nog een behoorlijk nabehandeltraject is uitgestippeld.
En zojuist even per mail alle loopsters en lopers van de zaterdaggroep op de hoogte gebracht van de actuele situatie. Zo wordt wat een ogenschijnlijk rustige training gaat worden ineens toch wel erg heel heftig.

Je weet als trainer dat je dit ooit kan overkomen en het is in ieder geval enorm schrikken maar anderzijds ook een geruststellende gedachte dat als er zoiets gebeurt dat er gehandeld wordt zonder dat er onmiddellijk sprake is van grote paniek. Da’s ook de verdienste van een hechte groep.