Post Tagged ‘Atletiekunie’

Dinsdagmiddag,

Ook een hele mooie!

Ook een hele mooie!

Gisterenavond tijdens onze duurloop liep ook een van onze starttoruntrainers mee. Overigens een prachtige duurloop van ruim 16 km. Oké het was dan wel warm maar anderzijds ook echt heel goed te doen. Loopjes waar ik mateloos van geniet.
Een van die trainers dus liep gisterenavond met zijn Berenloopshirt van 2011. Ik heb er ook zo eentje. Er kleeft een prima herinnering aan. En waarom dan wel? Ieder jaar wordt er door de Atletiekunie een locatie gekozen als: “de Start to Run locatie van Nederland”. De keuze is op basis van een aantal punten op kwaliteit en kwantiteit. In 2009 werden we al eens tweede en we legden beslag op de eerste plaats in 2010. De prijs was een lang weekend, voor het hele team, op Terschelling in 2011 in het marathon weekend.

IngeHet werd een weekend om echt nooit meer te vergeten. Niet alleen het verblijf maar ook de deelname aan de marathon. Van ons team liepen we met 5 man/vrouw de hele marathon en de rest een halve marathon.  Het toeval wilde dat Inge, waar ik een schema voor schreef, daar haar eerste marathon zou lopen. Een prima gelegenheid om voor haar de haas uit te hangen. De afspraak was om te vertrekken voor 6’/km. Ik geloof dat we nooit een halve minuut  voor of achter ons schema hebben gelegen. Welgeteld 12′ waren we sneller dan ons vooropgesteld doel.

Het gebeurt nog al eens dat een trainer nu nog zegt: ” konden we Terschelling nog maar eens overdoen”. Absoluut een fantastisch weekend geweest.

Advertenties

Zondagmorgen.

De volgende meters!

De volgende meters!

Gisteren mocht even een introductie praatje houden bij huidige groep start to runners. Mijn oude stek dus. Het praatje ging over het vervolg op hun eerste 6 weken. Ondersteunde eerst de atletiekunie run to the start nog nu doen ze dat alleen voor een groep die op weg is naar de Marikenloop. Geen ondersteuning dus? Dan doen we het gewoon zelf. We bieden hun een 6-tal trainingen aan met als afsluiting een 5 km testloop. Een sponsor hebben we al dus we gaan werken naar de EkoPlaza testloop op vrijdag 24 mei.

Nou waren er op vrijdag 2 trainers beschikbaar en dat betekent dat we dan niet verder gaan dan 40 deelnemers aan de clinic. Oei….en er zaten 140 mensen binnen. Consternatie alom. Hoe gaan die overige 100 dan verder?
Na de training zijn de start to run trainers even bij elkaar gaan zitten en die hebben nu tijd ingeruimd dat de limiet van 40 zeker opgerekt kan gaan worden naar 100. Je snapt dat dan na die 6 weken dat onmiddellijk gevolgen heeft voor de instroom in de diverse bestaande groepen.
In ieder geval is het nu zo dat er op vrijdagavond, na run to the start, trainerscapaciteit is gevonden om een nieuwe recreantengroep op te starten. Voor de maandagavond, ook nog een avond waar er geen groep op de baan traint, zijn er wat openingen om ook daar een groep te beginnen. Als dat doorgaat is er op  alle avonden van de week een mogelijkheid om te trainen. Groeistuipen?

Van die groeistuipen dat merk je ook op de zondagochtend. Was de opkomst in het verleden met dit soort winterse omstandigheden met die snijdende scherpe oostenwind een heel stuk minder. Vandaag was er amper iets van te merken. We moesten wel stevig bezig blijven om niet te vergaan van de kou. Maar ook evenals gisteren. Geen klaagzang gehoord.

Bedankt!

Geplaatst: 13/03/2013 in sport
Tags:,

Woensdag,

12 maart 1971

12 maart 1971

Wat een groot aantal leuke reacties heb ik gekregen op het artikel dat Pim van Esschoten schreef op de site van de atletiekunie naar aanleiding van het interview. Een reactie wil ik daar wel even uitlichten. Die was op mijn blogje van onze oudste zoon. Hij reageerde als volgt: “De foto genomen op 100 meter van de atletiekbaan waar je elke dag bent te vinden” Sowieso zou de reactie moeten zijn bijna iedere dag maar dat terzijde.
De foto is inderdaad genomen in het sportpark op amper 100 m van de baan. Het hele park was toen aangekleed met dit soort speelornamenten van beton en werden toen geschilderd door Hans van de Crommenacker een niet onverdienstelijk kunstenaar uit Uden.
Een groot aantal jaren hebben deze ornamenten in het park hun speelfunctie gehad. Tot een grote renovatie van het park deze kunstuitingen verdwenen  en er andere speeltoestellen voor in de plaats gekomen zijn.  Overigens is de kunstenaar een oudere broer van de couturier Addy van de Crommenacker. Zeker een familie met een kunstzinnige inslag.
Hier nog een andere foto gemaakt op dezelfde dag. Nee… niet alles in kleur dat leverde krampen op in je portemonai.
Ook in het artikel stond dat ik eens mijn schouder kneusde. Ja… dat dacht men aanvankelijk tot er foto’s gemaakt werden. De kop van mijn opperarmbeen was gewoon gebroken. Ik heb de orthopedisch chirurg van destijds nadien nooit meer gesproken. Of die er erg blij mee geweest zou zijn dat ik CPC liep dat weet ik niet. Ik in elk geval wel!