Post Tagged ‘baantraining’

Stormloop of niet?

Geplaatst: 18/01/2018 in sport
Tags:, ,

Donderdagavond,

Een van de velen. Dwarsligger

Bij de baantraining op woensdagavond stond er al een aardig windje. Nee….een storm kon je dat nog niet noemen maar het waaide wel en de temperatuur was laag. Maar bij deze omstandigheden is er bij mij geen haar op mijn hoofd die er maar aan zou denken om niet te gaan trainen.
Nadat ik thuis was hoorde je de weersvoorspellingen voor donderdag. De waarschuwingskleurcodes veranderde van geel naar oranje naar rood. Eerst maar eens een nachtje gaan slapen en ik zie morgenvroeg wel. Mijn standpunt is eigenlijk wel dat de trainingen altijd doorgaan tenzij…Het criterium van het tenzij is de veiligheid. De veiligheid van de eventuele groep of de veiligheid van mezelf.
Dus donderdagmorgen was echt een ochtend van het tenzij. De wind deed haar uiterste best om alles en iedereen omver te blazen. Net na het middaguur begon de kracht wat af te zwakken en ik ging er maar vanuit dat alles wat om kon al om lag en alles wat los kon al losgeslagen was. Dus vertrekken voor mijn duurloopje.

Ik had mijn route wel zo gepland dat het een half uurtje lopen was naar het bos. De wind ook weer even tijd om nog meer af te zwakken. Het afzwakken van de wind heeft ook tot gevolg dat de bewolking wat bijeen drijft en veel water, hagel los laat. Nat dus. Het geasfalteerde fietspad waar ik nu loop gaat door een parkachtige omgeving en is bezaaid met afgewaaide takken en stukken dor hout. Snel snoeiwerk maar de kwaliteit er van?

Weg stuk fietspad! Oplichter!

In het bos was het op sommige plekken duidelijk dat er een storm over gegaan was. Veel omgewaaide bomen. De Maashorst-rangers hebben de komende dagen nog werk om de stroomafrastering rond het Wisentengebied in orde te maken want anders staat de kudde over een paar dagen midden op de A50 en ik denk dat dat nooit de bedoeling kan zijn. Echt op veel plaatsen het draad kapot. De beesten zelf stonden rustig te grazen midden op een open terrein. Nee…die krijgen geen bomen op hun kop. Slimmerds.
Dan kom ik op het geasfalteerde fietspad, de Udensedreef, dat dwars op de windrichting licht was het een aardige ravage met omgewaaide bomen dwars over het fietspad. Eentje heeft een asfaltplaat van een paar meter lang een halve meter opgetild. Heel in de verte zie ik een zwaailicht daar zijn de opruimwerkzaamheden al gestart.
Nog een halfuurtje dan ben ik weer thuis. Merk nu eigenlijk pas dat ik goed nat ben.

De wind kan dan wel mijn beste trainingsmaat zijn maar vanmorgen vond ik hem toch een maatje te groot. Beter een blode Jan dan een dode Jan.

Advertentie

Zie je het nog wel?

Geplaatst: 26/10/2017 in sport
Tags:,

Donderdagavond,

Een bijna spookachtig licht op een nagenoeg zomerse baantraining

Het zal wel niemand ontgaan zijn dat we al vanaf eind september tot nu aan toe heerlijk herfstweer hebben. Zelfs onze avondtrainingen op maandag en op woensdag de baantraining bijna onder zomerse omstandigheden. Overigens vind ik dat prima want alles wat we aan goede omstandigheden gehad hebben brengt ons weer korter bij de lente.

Wil helemaal niet zeggen dat ik niet van de herfst houd. Mijn duurloopjes op de donderdag loop ik altijd in de natuurgebieden bij mij in de omgeving. Je ziet dan de zomer overgaan naar de herfst.

Dit zie je wel. Je kunt er niet omheen of juist wel!

Paddenstoelen die uit de grond opschieten in allerlei kleuren en formaten. Langzaamaan verkleurt dan ook het hele bos. Het hele gebied ruikt naar de herfst. Waarschijnlijk omdat het, zeker in de morgen, echt vochtig is en de ondergrond nog warm van de zomer. Als er dan ook nog een zonnetje bij opkomt is dat echt een voorrecht om buiten te zijn.
Maar zien we dit moois allemaal nog wel? In sommige gevallen denk ik dat er lopers/loopsters zijn waarbij het er op lijkt dat het schema en de kilometertijden heilig zijn.
Daar kan lopen in de natuur toch nooit voor bedoeld zijn om alle moois zo maar voorbij te struinen zonder het zien. Ok√©….als je het niet ziet mis je het ook niet maar ik vind het toch doodzonde.

Mijn duurloopje vanmorgen was er weer eentje met een hoog geniet gehalte.

En hier ga je graag omheen.

Donderdagavond,

Zijn slogan: “Niet lullen maar lopen”!

Gisterenavond bij de baantraining wist ik al dat ik er alleen voor zou staan. Mijn beide collega’s met vakantie. Op zich had ik al wat rekening gehouden dat de groep niet zo groot zijn.
Deze keer klopte mijn gedachtegang wel. Ik heb niet precies geteld maar 20 mensen waren er wel ongeveer. Op de baan is het rustig, de jeugdgroepen trainen vandaag niet. De wedstrijdploeg ook niet dicht bezet.
Komen we terug na het inlopen zie ik Tonnie Dirks op de baan. Een van onze loopsters gaat onder zijn supervisie trainen en ze vertelde me dat er vanavond een lactaattest op haar programma stond. Bij de eerste oefeningen stond hij te kijken ik zag mijn kans schoon en onderbrak even mijn werk en vertelde voor de groep terwijl hij meeluisterde het verhaal over Has van Cuijk, destijds bondscoach van de Atletiekunie, die ook eens met een bostraining met ons meedeed. Ik had mijn verhaal nog maar amper af en Tonnie bood onmiddellijk aan om het loopscholingsdeel voor zijn rekening te nemen. Uiteraard had hier iedereen wel oren naar. Een training van Dirks dat overkomt een recreant niet iedere dag.
Er werd gewerkt, hard gewerkt, lang gewerkt zolang zelfs dat de kern van de training wat werd ingekort anders was iedereen te laat thuis.
Wat een kennis van zaken hoe een lijf in elkaar steekt en hoe je dat omzet in praktische oefeningen.
Het zou zo maar eens kunnen dat er vandaag bij deze of gene wel wat spierpijntjes zullen zijn. Bij mij viel het vanmorgen bij mijn rustige duurloop alleszins mee.
Ik liep exact hetzelfde rondje maar vandaag was het bijna 3′ sneller dan vorige week. Een beetje zon en een beetje regen. Best lekker gelopen.

De heide begint al weer aardig op kleur te komen. Nog een paar weken voor hij zover is.