Post Tagged ‘Be more ultra tour’

Zomaar een idee?

Geplaatst: 19/07/2016 in sport
Tags:,

Dinsdagmiddag,

Zo kan het er uitzien in februari

Zo kan het er uitzien in februari

De meeste die mij kennen weten inmiddels wel dat ik eind februari altijd een duurloop van 30 km organiseer. Een duurloop die past in de aanloop naar een marathon in het voorjaar. Nou is het zo dat een paar hardloopsters die hebben zich ten doel gesteld om net iets verder te lopen dan de marathonafstand. In de aanloop daar naar toe volstaat dan een 30 km niet meer da’s gewoon tekort. Daarom heb ik bij mezelf zo maar gedacht om van die 30 km een 50 km te maken. De route ligt gewoon nog klaar van de Be More Ultratour destijds.
En nou hoor ik al iedereen roepen ja…maar 50 km dat loop ik niet zo maar eventjes weg. Nou ja…dat hoeft dan ook niet want je kunt dat ook met meerdere mensen doen. Voor diegene die de 50 km zouden willen lopen is er een pauzeplaats op het 15 km en het 30 km punt. Wil je met meerdere mensen lopen is ook geen probleem want er is een wisselpunt op 10 km vervolgens op 15 km dan op 20 km. De volgende wissel kan plaats vinden op 30 km en de laatste wissel op 40 km. Dus je zou de afstand in principe met een team van 6 lopers kunnen doen of je maakt er met 2 of meer man een run-bike-run van.

dit was aan het einde van de 4de etappe

dit was aan het einde van de 4de etappe

Kijk en dan wordt het wel een stuk laagdrempeliger.
Ik stel me zo voor dat we net als voorheen als groep lopen. Tempo aangepast aan de minst snelle en zij die toch sneller willen die draaien maar een keer half minuutje om en halen ons weer in. Ik durf te wedden dat ze dat niet zo vaak zullen doen.
Laat me gewoon even weten wat je van het idee vindt want ziet er niemand brood in dan blijf ik gewoon zoals vanouds bij 30 km.

De helft van die 30 km liepen we gisterenavond met een groepje van bijna 20 man. En wat mij deugd deed er piepte niemand over de warmte net zo min als er ooit iemand piept over de regen of de modder.
Daarom denk ik dat er bij deze groep wel liefhebbers zijn om samen die afstand van 50 km te verdelen in voor iedereen een hapklare brok.

Advertenties

Dinsdagmiddag,

rokjesdraagster

rokjesdraagster

Vraag je aan de doorsnee Nederlander: “Waar was je 5 jaar geleden?” Een grote kans dat ze het antwoord schuldig blijven of het moet een bijzonder moment geweest zijn. Vraag je hetzelfde nu aan mij dan weet ik het precies. Dan weet ik zelfs waar ik de hele week was.

Het is nu exact 5 jaar geleden dat we een start maakten met de Be More Ultra Tour. Een 5-daagse ultraloop door Nederland. Ene Leonie had dit zo maar in haar hoofd gezet om dat gewoon maar te doen. Ze vroeg zomaar eens wie er voor haar een bordje eten en eventueel een bed voor haar had. Van het een kwam het ander en de 5-daagse werd georganiseerd. De loop kreeg handjes en voetjes. 5 Dagen door Nederland!!

Op woensdagochtend zouden we van start gaan IJsselmuiden. Dus op dinsdagavond verzamelen bij Kees van de Wetering. Slapen ging prima in alle hoeken en gaten lag wel iemand.

In de vroege ochtend met z’n allen aan het ontbijt. Het gesprek kwam op hardlooprokjes. Als er twee waren die er nooit in zouden gaan lopen dan was het Leonie en Martine wel. Maar goed uiteindelijk werd er zoveel geboden voor het goede doel dat ook de mannen overstag gingen. Zie je het voor je Richard van de Klis in een roze rokje. Zo werd de eerste etappe begonnen een route heen en terug door het IJsseldal. Iedereen genoot er mateloos van.

Bijna bij de verzorging.

Bijna bij de verzorging.

Diezelfde woensdagavond richting Heemskerk. Bij Rinus overnachten en op donderdagavond een etappe lopen aan het strand bij Castricum. Zelf liep ik daar een 20 km mee. Het was voor het eerst dat ik in het donker op het strand liep. Het was al na middernacht dat we vanuit Heemskerk weer moesten vertrekken naar Driebergen want bij Petra daar was ons volgende hotel. Snel wat eten en naar bed. Want de wekkers gingen al weer erg vroeg af. Je bent dan wel al in Driebergen maar als de start van etappe drie in Apeldoorn is dan heb je nog een stukje te gaan. Onderweg bij de verzorgingsposten hoorden we al van de lopers dat de club die normaal met Pinksteren de Apeldoornse hardloopvierdaagse organiseren gezorgd hadden voor een schitterende route. Na afloop weer een verplaatsing richting Uden.
apeldoorn

Mijn Sjan had al vanaf het middaguur achter een paar pannen gestaan om pannenkoeken te bakken. Lopersvoer dus. Dan valt er een hongerige meute op de klep en hoe snel dat er dan een stapel koeken doorheen is dat wil je niet weten. Douchen en een aantal wasjes draaien in de hoop dat het morgenvroeg allemaal redelijk droog is want de diverse outfits stonk een uur in de wind. Behalve de roze rokjes dan wat die hadden hun geld in de eerste etappe al opgeleverd.
Ik had dat bij de eerste etappes wat minder in de gaten wat er met een ontbijt weg wordt geschoven. Nu des te beter.

De start dan bij ons stadion. We werden uitgeleide gedaan door een paar honderd recreanten. Indrukwekkend vond ik het. Het zou vandaag mijn eerste ultra worden. Omdat deze etappe op zaterdag was en de meeste lopers vrij had ik bij ons de gelegenheid geboden om met estafetteteams mee te doen met wisselpunten op 10-15-20-30 en 40 km. We hebben deze dag steeds gelopen met een groep van minstens 25-30 lopers. Hier was het verslag.
Ik moest zelf wel mee of ik wilde of niet want ik alleen kende de route. En bij terugkomst op de baan stond ons weer een verrassing te wachten want bijna iedereen die ons ’s morgens hadden uitgezwaaid stonden met veel kabaal ook weer bij de laatste 500 m. Een schitterende beleving. Douchen, wat eten en wat drinken en dan weer in de auto’s op weg naar Alphen aan de Rijn. Overnachtingsadres bij Ronald Meijer.

Mijn eerste 50-er is binnen

Mijn eerste 50-er is binnen

Op zondagochtend vertrekken voor het laatste traject van Alphen naar Hilversum. In Hilversum was de aankomst op de atletiekbaan bij Nike. Daar zou ons eindfeestje zijn. En een feestje werd het en met name omdat we de organisatie Mothers in Peace een cheque konden overhandigen met een formidabel mooi bedrag.

Als ik er nu 5 jaar na dato weer op terugkijk is het nog altijd een van mijn loopmomenten dat me het meest is bijgebleven. Niet alleen het optreden met het team maar zeker ook de lopers die we onderweg ontmoet hebben.

Het hele team. Ik was op straat!

Het hele team. Ik was op straat!

 

 

 

Dinsdagmorgen,

Zulk soort fietspaden

Zulk soort fietspaden

Huh…? Een “wafilonnetje”. Ja..dat deed ik gisteren en het was er eentje van 50 km en duurde 4,5 uur.

Gisterenmorgen ben ik met Sjan, die nog steeds aan het herstellen is van haar longembolie in februari, een wandeling van 6 km. Het gaat niet snel en veel verder kan ook nog niet want dan slaat de vermoeidheid toe. De herstelprognoses van een longembolie lopen uiteen van 3 maanden tot een jaar. We zijn nu 4 maanden verder en ik kan zeggen er zit vooruitgang in maar het gaat niet erg snel. Ook is de ene dag de andere niet. Maar goed wel anderhalf uur bezig geweest op de vlakke paden bij Bedaf. Wel mooi.

Gisterenmiddag dan op de fiets. Als ik begin september een trainingsloop van 30 km zou willen doen voor een marathonvoorbereiding dan zal ik wel een route moeten hebben. Oké…die heb ik wel maar niet iedereen wil er heuvels en mul zand in hebben. Ik wil een route hebben over fietspaden in het buitengebied waar iedere meeloper een keuze kan maken om op het verharde fietspad te lopen of op het zachte pad ernaast. Dat lukt niet op iedere meter van het rondje maar wel zeker over de helft van de afstand. Ik denk dat het een leuke ronde is waar ongeveer op 15 km een stop kan worden opgenomen die voor een eventuele bevoorrading gemakkelijk te bereiken is. Tijdens de Be More Ultra Tour was dat het toenmalige 30 km punt. Nu dus op 15 km. Zal het idee nog even verder moeten uitwerken maar het rondje ligt in grote lijnen wel al vast. Ook hier deed ik anderhalf uur over.

En dan gisterenavond mijn gewone duurloop op maandagavond. Een duurloop, ja deze wel over zachte paden en paadjes. Niks verhard fietspad. Iedere keer is het weer een verrassing met hoeveel mensen we van start gaan. Geteld heb ik niet maar ik schat dat we met een 15-tal lopers van start gingen. Eentje haakte er tussentijds af want die had zondag een wedstrijd gelopen en deed een stukje mee als herstelloopje. Kreeg ik overdag van Pieter al een whatsappje: “kan niet op tijd terug zijn uit Chamonix dus ik ben niet op de training”. Nou ja dat had ik ook zeker niet verwacht. Des te leuker was het toch dat bij het einde van onze duurloop hij op ons zat te wachten. Even wat los gefietst op zijn mtb en uiteraard om de felicitaties in ontvangst te nemen. Er komt zeker nog een filmpje van hun avontuur. Ze hebben meer dan twee uur ruw beeldmateriaal voorhanden.

Dus de combinatie van wandelen, fietsen en hardlopen is een wafilon!