Post Tagged ‘Berenloop’

Dinsdagavond,

Mijn favoriete hardloper Haile Gebrselassie. New York 2010.

Nog een kleine maand en de najaar marathons zitten er weer op. Zondag 5 november een van de grootste. De marathon van New York. De eerste editie georganiseerd door Fred Lebow en Vince Chiappetta met maar liefst 127 deelnemers. Zet dat eens af tegen de meer dan 51000 finishers afgelopen jaar. Een gigantisch evenement.

Niet één maar wel 100 keer is mij gevraagd of ik wel eens in New York gelopen heb. Mijn antwoord is ook zeker 100 keer nee geweest. Ik geloof ook niet dat ik daar ooit ga lopen. Ik heb de ambitie en de drive om daar te lopen helemaal niet. Laat mij hier in Nederland maar wat lopen.
Ooit in 2009 was er een kans om daar naar toe te gaan. Hoe zat dat dan?

De Atletiekunie loofde een prijs uit voor de beste Start to Run locatie van Nederland en de prijs was twee deelname bewijzen voor New York. Ik wist wel dat wij in Uden altijd best hoog scoorde maar het winnen van twee tickets en tenminste 10 medewerkers in de organisatie! Hoe maak je de verdeling? Ik ben toen naar het bestuur gestapt en het verhaal uit de doeken gedaan. Zij moesten dan de keuze maar maken wie wel en wie niet. Gelukkig was de keuze niet aan de orde want we werden tweede.

In 2010 was er weer een prijs te verdienen. Dat was een compleet verzorgd weekend met het hele team op Terschelling met deelnamebewijzen voor de Berenloop. Dat stond mij beter aan. In november 2011 hebben we op Terschelling een prachtig en onvergetelijk weekend gehad.
Deze prijs was mij 10 keer liever dan die twee tickets voor New York.

In 2011 kon ik haaswerk doen voor de eerste marathon van Inge.

 

Advertenties

Geslaagd!

Geplaatst: 08/11/2016 in sport
Tags:, ,

Dinsdagavond,

Een van de mooiere marathons in Nederland

Een van de mooiere marathons in Nederland

Afgelopen weekend was het weer eens zo ver. Een 5-tal atleten die aan de start stonden voor hun marathon. Drie atletes die voor de Berenloop gingen en een aantal uren later een atleet en een atlete voor de marathon in New York.
Het kost wel een paar mails, whatsapps en andere bronnen om vragen te beantwoorden zo in taperweek. Het is ook niet niks als je jezelf een aantal maanden uit de naad getraind hebt en het uur van de confrontatie met jezelf komt korter bij.
Je moet er ook niet aan denken dat je in de laatste week nog ziek wordt en je daardoor niet van start kunt gaan. Nervositeit en zenuwachtigheid is troef.
Nou zijn er een aantal zaken waar je geen invloed op hebt zoals bv de weersomstandigheden. Kun je niks aan doen dus ook niet iets waar je je druk om hoeft te maken.

Inschrijven voor het volgend jaar moet nu al.

Inschrijven voor het volgend jaar moet nu al.

Oké… het kan dan wel juist het verschil maken tussen een PR of net niet maar de omstandigheden zijn voor iedereen die van start gaat hartstikke gelijk. En kleding is ook al zoiets. Wat doe ik aan of wat doe ik niet aan. Neem in elk geval spullen mee voor warm, koud, droog of nat weer. Kun je vaak nog een last minute besluit nemen.

Maar goed op zondagmiddag de dames van start onder de Brandaris op West-Terschelling. Ik kan ze niet volgen met een app of zoiets. Ik moet het doen met de info van eventuele supporters. Alleen als de dames over de finish zijn en ze laten me iets weten. Geloof me dat is best spannend dat wachten.

Zonder ook maar de andere lopers tekort te doen deze foto van Wendelien. Toonbeeld van focus en concentratie

Zonder ook maar de andere lopers tekort te doen deze foto van Wendelien. Toonbeeld van focus en concentratie

Dan is een aantal uren later de start in New York. Hier kan ik de lopers wel volgen. Iedere keer als een 5 km punt zijn gepasseerd krijg ik hun tussentijd met de te verwachten eindtijd. Wat nou het meest spannend is wachten op de eindtijden of op de tussentijden? Wachten op eindtijden duurt wat langer maar qua spanning zijn beiden wel gelijk.

Uiteindelijk ging ik zondagavond tevreden naar mijn bed. Alle 5 keurig hun werk afgemaakt.

Nu nog een tweetal dat op 20 november van start gaat voor hun marathon in Sevilla! Nog even uitzoeken of ik hun ook kan volgen. Dat gaat er ook weer om spannen. Je kunt beter zelf lopen dat is veel relaxter ondanks de inspanning die het kost.

Winnen?

Geplaatst: 16/02/2016 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmiddag,

Deze heeft nog steeds een mooi plaatsje

Deze heeft nog steeds een mooi plaatsje

In het najaar van 2003 werd mij de vraag gesteld door een sportartikelenketen of ik eventueel zin had en bereid was om binnen onze club een start to run sessie te organiseren. Na enige aarzelen heb ik daar ja op gezegd. Start to run destijds een initiatief van Nike die even wat grip op de hardloopschoenenmarkt verloren had en op deze manier probeerde hun aandeel op die markt wat terug te halen. Voor mij was het de hoofdgedachte om mensen aan het bewegen te krijgen veel minder telde voor mij het economisch belang.
Na een paar jaar was Nike er min of meer op uitgekeken en een van de organisatoren binnen Nike verkaste naar de Atletiek Unie waar ze ook start to run adopteerde.

Nu was het in 2009 dat de Atletiek Unie een wedstrijd uitschreef voor de beste start to run locatie van Nederland. Niet alleen beoordeeld naar de grootste groepen maar ook werd de kwaliteit van wat werd aangeboden en de mening van de deelnemers telde daarin mee. De prijs was niet mis en waren 2 startnummers voor de marathon van New York met alles erop en eraan.
Inmiddels wist ik in de loop van de jaren dat wij in Uden hoog zouden scoren maar 2 startkaarten en werken met een team van meer dan 10 man. Op het ogenblik van het uitschrijven van die wedstrijd heb ik aan de bel getrokken bij ons bestuur en de situatie uitgelegd maar ook bij hun de verantwoordelijkheid neergelegd als we eventueel zouden winnen. Ik won deze keer zelfs liever niet.
We werden in dat jaar 2009 tweede.

Het team van destijds!

Het team van destijds!

In 2010 weer een wedstrijd maar in dit geval geen twee tickets voor New York maar een geheel verzorgd lang weekend op Terschelling met deelnemers kaarten voor de Berenloop of de halve dan wel de hele marathon en dat voor het hele team met een max. van 10 man. Een overschrijding van die 10 personen met 2 was bespreekbaar. Kijk dat was andere koek. Nu hoefde niemand een keuze te maken van wie wel en wie niet.
Deze prijs wilde ik heel graag winnen. Je mag me geloven of niet maar op de trainersbijeenkomst in Zeist in het voorjaar van 2011 vond ik echt razend spannend. Want zoals ik al zei je weet wel ongeveer waar je ergens staat. Niet alleen draaiden we toen in het voorjaar met een groep van 136 man en kwam er een groep van 147 starters in het najaar overheen.
Je mag het best weten dat ik bijzonder trots en blij was dat we als beste locatie uit de bus kwamen. En geloof me we hebben er met het team in november 2011 een geweldig mooi weekend van gemaakt. Het banier hangt nog steeds op een prominente plek in ons clubhuis.
Zo zie je maar dat er momenten zijn waar je een wedstrijd niet wilt winnen en de volgende weer wel.