Post Tagged ‘Berenloop’

Herstelweekje!

Geplaatst: 09/11/2018 in sport
Tags:, ,

Vrijdagmiddag,

Het water en de lucht dezelfde blauwe kleur.

Toen ik zondagnacht na de Berenloop mijn bed raakte viel ik echt als een blok in slaap. Vaak is dat niet eens voor lang ook deze keer niet want om 6.30 u. was ik al weer wakker en sta ik ook op. “Waarom probeer je nog niet even of je nog wat kunt slapen?”  Die vraag krijg ik nog al eens ooit. Ik kan doen wat ik wil maar slapen? Als ik eenmaal wakker ben, echt niet meer. Dat zal ook wel nooit veranderen. Vind ik ook niet eens zo erg want ik sta op maak koffie en lees de krant.
Bij het ophalen van de krant uit de brievenbus waren mijn benen wel wat strammer dan anders maar pijntjes nee…helemaal niet. Neemt niet weg dat er vanavond als de groep hun duurloop doet ik niet van de partij zal zijn. Meefietsen dat wel en is een goede vorm van actief herstellen. Met precies hetzelfde doel op dinsdagmorgen samen met Sjan een route gewandeld van 7-8 km. Wat was het een mooie ochtend.

Mijn eerste meters weer hardlopen is op woensdagavond bij de baantraining. Natuurlijk kan ik op de baan wachten tot de groep terug is van hun inlooprondje maar mee inlopen is sowieso veel leuker en wat er nog bij komt is dat je je verhaal onderweg een paar keer kunt vertellen van hoe het was en hoe het je vergaan was. Je denkt dan nog niet eens over spier-of andere pijntjes. De oefeningen en de loopscholing kan ik vrijwel moeiteloos meedoen. Nou ja….moeiteloos? Ik bedoel niet meer of minder moeite dan anders op woensdagavond.

Even rusten? Hier is de gelegenheid.

Het geeft me een duidelijk beeld dat ik op donderdagmorgen een duurloopje kan maken.
Zei ik van dinsdagmorgen al dat het een prachtige ochtend was. Nou…deze donderdag mocht er ook zijn. Fris, windstil en de zon er al volop bij en een route die eigenlijk nooit verveeld. Het enige dat me op zo’n ochtend ontbreekt is gezelschap om samen te lopen. Genieten in je eentje is prachtig maar als je dat genieten ook nog kunt delen dan is het helemaal af.
Na 11 km ben ik weer thuis. Als het herstel op deze manier doorgaat ben ik aan het einde van volgende week weer helemaal terug aan het front.
En je twijfels om nog eens een marathon te doen?

Die zijn er nog steeds en zeg nooit nooit.

 

 

Advertenties

Laatste week!

Geplaatst: 01/11/2018 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Zo zie je ze deze herfst niet vaak.

Nou ja…laatste week? Ik hoop eigenlijk van niet maar wel mijn laatste week voor de Berenloop van 4 november op Terschelling. Een week om rustig wat bezig te blijven om goed uitgerust aan de start te kunnen zijn. Hoe ziet mijn week er dan uit?
Op zondag een bostraining te verzorgen. De training begint om 9.30 u. maar ik ben er meestal rond 8.30 u zeker in een seizoen waarin er veel mtb-tochten verreden gaan worden. Nou ken ik van hun de meeste routes wel ongeveer maar om niet voor verrassingen komen te staan loop ik een verkenningsrondje om te zien of de uitvoering kan zoals ik gedacht had. Vandaag ging dat wel. Een rondje van zowat 400 m dat gelopen wordt in koppeltjes. De een linksom en de ander rechtsom. Je begint beiden op tempo en als je elkaar tegenkomt gaat er voor beide partijen de rust erop. Kom je elkaar weer tegen mag je weer gas geven. Vandaag was er een oneven aantal vandaar dat ik mee moest doen anders had ik het rondje steeds rustig rondgedraafd. Voor ruim een half uur steeds in een wisselend tempo.

Op maandagavond een duurtraining op het programma met een groep die in grootte uiteenloopt van 20-25 man. Het grootste gedeelte gaat de Zevenheuvelenloop meedoen. Dat werd dus viaducten opzoeken. om toch enigszins wat hoogteverschil te hebben. Ruim 1:15′ onderweg. Een afstand gelopen van 13.4 km. Gemeten op andere Strava apps of Garmins. Mijn Strava doet me in km’s vaak tekort. Hier liep ik dus mee.

Toch een paar gespot.

Woensdagavond de baantraining. Na het inlopen van een rondje buiten ons stadion van 2,6 km wordt de groep opgesplitst in drie stukken. Iedere trainer zorgt er voor dat hun groepje om iets over 20.00 u klaar is om het schema te gaan lopen. Vandaag zijn er 400-tjes te lopen in 4 blokjes van 3 stuks. De pauze is steeds 100 m. dribbelen. Als er 3 gelopen zijn dan mag je 200 m. rust nemen. Het oefeningengedeelte doe ik ook mee. Nee….geen 400-tjes doen.

Heel onwennig voelt het vandaag, donderdag 1 november, aan. Als sinds mijn pensionering in 2004 mijn duurloop dag. Vandaag niks van dit alles. Rust…rust is het parool.

Nou zaterdagmorgen nog zo’n dezelfde baangroep met exact hetzelfde programma als de woensdagavond en dan moet het maar “zitten”.

Daarna op zondagmorgen om 5:45′ de deur uit en op weg naar Harlingen. Jeroen gaat mee dus hoef ik niet alleen. Ben ik wel blij mee.

Zwoegen?

Geplaatst: 26/10/2018 in sport
Tags:, , ,

Vrijdagmiddag,

Zwoegen

Vanmorgen kwam er op Facebook een foto voorbij van de Kustmarathon in 2009. De foto was gemaakt op het losse zand van het strandgedeelte. 2009 was het jaar van de stormachtige wind die je recht op de kop had. Zwoegen was dat. Nou moet ik zeggen dat als je de Kustmarathon loopt het na de trap bij de Reddingsbrigade naar Zoutelande altijd wel zwoegen is om het even welke weersomstandigheden het dan ook zijn.

Nou liep ik dit jaar voor het eerst in 10 jaar niet in het Zeeuwse maar toch wilde ik dit jaar nog graag een marathon lopen. Mijn keuze is gevallen op de Berenloop op Terschelling. Heb ik ook goeie herinneringen aan. Ik liep daar in 2011 en 2014. De voorbereiding in gegaan en heb wel gemerkt dat de jaren onderhand echt gaan tellen.  Je hoort mij iet klagen want er zijn niet zo heel veel leeftijdsgenoten die het nog in hun hoofd halen om een uitdaging van een marathon aan te gaan. Geloof me vrij een uitdaging gaat het worden.

Dus zondagmorgen 4 november in alle vroegte samen met Jeroen, mijn oudste zoon, vertrekken richtig Harlingen om met de boot van 8:45 u. te vertrekken naar West-Terschelling.

Ook hier zwoegen al lijkt het minder te zijn.

Ongetwijfeld zullen we daar een aantal bekenden treffen. Een fantastisch sfeertje altijd met allemaal lopers of toeschouwers aan boord. We zijn dan mooi op tijd aan de andere kant om van start te kunnen gaan. Aan prognoses ga ik me niet wagen maar dat het zwoegen en werken gaat worden daar ben ik nu al van overtuigd.

En waar ik ook zeker van ben is dat ik hartstikke blij zal zal zijn als ik de rode loper opdraai om onder de Brandaris te finishen. Misschien wordt het wel mijn allerlaatste marathon die er nog gelopen wordt. Wie zal het zeggen? In elk geval heeft mijn huisarts indertijd ongelijk gehad want die legde me in 1993 een loopverbod op want: “ouwe mannen” zo zei hij:  “moeten maar gaan biljarten en liefst niet op een groot wedstrijdbiljart want dan moet je te ver lopen”. Wat een geluk dat ik zijn remedie in de wind heb geslagen.
Eerlijk is eerlijk ik kijk er nu wel tegenop maar even zo goed zoals ik het altijd tegen anderen zeg: ” Je lijdt het meest voor de pijn die je vreest”