Post Tagged ‘Bernhoven’

Donderdagmiddag,

Deze richtingwijzer stond ooit bij de blokhut.

Deze richtingwijzer stond ooit bij de blokhut.

Nee….niet een bepaalde route in mijn hoofd maar wel een paar punten die ik er per se in wilde hebben in mijn rondje vandaag. In elk geval beide heuvelrugjes op Slabroek. De weg er naar toe maakte me niet zoveel uit en daarna ook niet. Oké… ik moet wel weer thuiskomen da’s een vast gegeven.
Als ik bij Bernhoven de Slabroekseweg opdraai en als ik dan net aan de bosrand ben zie ik een paadje ik liep daar nog nooit eerder. Indraaien dan want verloren lopen in dit gebied ik dacht het niet. Als mijn inschatting goed is denk ik te weten waar ik ergens uitkom vandaar uit kan aan een van mijn voorwaarden voldoen. De heuvelrugjes! Als je er onderlangs loopt dan lijkt het niks te zijn dat hoogteverschil maar ben je boven dan pas krijg je in de gaten in welke korte tijd je een heel eind boven het pad bent waar je net vandaan kwam. Eenmaal weer bij de Blokhut linksaf een stuk in waar het altijd behoorlijk nat is. Nu valt het mee met het relatief droge najaar.
Er is ook wat veranderd sinds ik de laatste keer hier was. Er is een fonkelnieuwe poel gegraven. Waar er 20 jaar geleden nog geen 10 van waren liggen er nu in het hele gebied maar dan 200 van die poelen. Een Eldorado voor allerlei soorten amfibieën.
Huh…een fietspad afgesloten? Da’s voor fietser bedoeld en beslist niet voor hardlopers. Ik klim over het hek en vervolg mijn weg. Al het asfalt van wat eerst fietspad was is weg en er is en pad gemaakt van een soort van gemalen schelpen of iets dergelijks. Nu zie ik ook meteen wat de reden is van het afsluiten. Dit pad moet eerst door de weersinvloeden harder worden nu is het zacht ik zie het aan een paar paardenhoeven die het pad dwars zijn overgestoken. Werk aan de winkel voor padenmakers!
Even later stop ik een ogenblik bij de vogeltelplaats. Een vrijwilliger van Staatsbosbeheer staat op de uitkijk. Van hem hoor ik dat de vogeltrek ongeveer voorbij is. Alleen nog een paar vluchtjes houtduiven die warmere oorden opzoeken. Ik trof hem al eens vaker.
Via de afrastering om de wisenten binnenboord te houden naar Naat Piek. Vanaf hier is het nog iets meer dan 5 km naar huis.
Als ik thuis mijn telefoon uitschakel heb ik net geen HM gelopen. De cijferfreaks zouden ongetwijfeld die 200 m nog verder hebben gelopen. Ik doe daar niet aan. Thuis is thuis.

Al bij al een lekker rondje.

Advertenties

Dinsdagmiddag,

Satrtnummer opgehaald en wachten op wat er komen gaat

Satrtnummer opgehaald en wachten op wat er komen gaat

Morgenavond om 19.00 u op het voorplein van het ziekenhuis Bernhoven zal Walter en de directeur van de kliniek het startschot geven voor een loopwedstrijdje over 5.6 km of voor de dubbele afstand van 11.2 km. Dit hardloopevenement voor het eerst van start in 2012 toen de bouw van dit nieuwe ziekenhuis in een eindfase was.
Het werd meteen eigenlijk al een redelijk succes met 750 deelnemers destijds. Het jaar daarop zat iedereen midden in de verhuizing logisch eigenlijk dat het toen niet door kon gaan. Ondanks een jaar verstek laten gaan is het project weer nieuw leven ingeblazen en dus dit jaar voor de derde keer.

Zoals het er nu naar uitziet zullen we die grens van 750 lopers deze keer wel niet bereiken maar met 500-600 lopers zijn we ook dik tevreden. De organisatie is een samenwerking tussen Bernhoven, de Keien Atletiek en de plaatselijke Lionsclub. De opbrengst is voor de Vrienden van Bernhoven die ieder jaar een doel voor ogen heeft om de extra gelden te besteden aan projecten die niet in het gewone ziekenhuisbudget zitten. Deze keer om middelen te kunnen aanschaffen om de wat oudere patiënten een grotere mate van vrijheid te kunnen bieden.

Ook teams doen er mee zoals je ziet

Ook teams doen er mee zoals je ziet

Nou is dit nog niet eens een grote loopwedstrijd maar je hebt als buitenstaander toch niet in de gaten dat je zo’n avond met een kleine 75 vrijwilligers bezig bent om alles in goede banen te leiden. En dan heb je het nog niet eens over de uren die er in de voorbereiding gaan zitten.
Eigenlijk zou het een goede zaak zijn als iedere loper of loopster eens deel zou uitmaken van een organisatie comité om een goede indruk te krijgen van wat er allemaal bij komt kijken. Want zeg nou zelf als er niemand zou zijn die een wedstrijdje organiseert dan zijn er gewoon geen. En staan er geen vrijwilligers klaar dan is er ook niks.
Zeker weten dat er al wedstrijden gewoon niet meer doorgaan omdat ze de bezetting niet vol krijgen. Het heeft wat kruim gekost maar ik denk dat we morgen echt voldoende personeel op de been hebben kunnen krijgen.
Ik verwacht morgen een mooi loopje. De weersomstandigheden lijken goed te gaan worden. Het parcours ligt er mooi bij. Wat wil een mens nog meer.

De voorinschrijving is dan inmiddels wel gesloten maar morgenavond aanschuiven en nog inschrijven dat kan nog tot een kwartiertje voor de start.
Oja…nog even waarom Walter het startschot lost? Hij is de oudste loper, inmiddels 82, van onze club en nadat hij het startschot heeft gelost sluit hij gewoon achteraan en loopt de 5.6 km. Ik denk dat hij met een halfuur ook weer terug is!

Niet twijfelen gewoon meedoen!!

Bernhoven!

Geplaatst: 31/10/2013 in sport
Tags:, ,

Donderdagmorgen,

bernhovenlogoVanmiddag wordt het nieuwe ziekenhuis geopend. Nu een half jaar in bedrijf, de aanloopprobleempjes opgelost dus nu officieel openen. In het kader van deze festiviteit is er de hele week al van alles te doen. Het begon afgelopen zaterdag met een open dag waar maar liefst 6000 mensen op af kwamen.

Op dinsdagmiddag waren alle poliklinieken al om 15.00 u gesloten en ook alle huisartsenpraktijken. Er was voor deze groep specialisten en huisartsen een sportmiddag op touw gezet. De ontvangst was in de kantine van De Keien Atletiek. 135 man aanwezig. Specialisten in het groen de huisartsen in het paars. Tja… verschil moet er zijn. Na een startschot op de baan zwermden de diverse groepen uit naar verschillende takken van sport.

Ik mocht een hardlooptraining verzorgen.  Bij de voorbespreking zou ik een groep krijgen van een 20-tal mensen. Het werden er uiteindelijk 30. Maar ja…als ik 20 stil krijg dan met dat met 30 ook wel lukken. Al valt het niet zo mee om een training op de baan waar normaal 2 uur voor staat om die nu in een uurtje te doen. Gelukkig hoeft de kern van de training niet zo lang te zijn en er was de mogelijkheid om een kwartiertje uit te lopen. Een normaal fenomeen in de medische wereld?
In ruim een uur zijn de artsen toch wel tot de ontdekking gekomen dat hardlopen meer is dan je ene voet voor de andere zetten.  In de kern van de training liet ik ze met een groepje van 5 een 3 km lopen in estafette vorm. Dus iedereen neemt dan voor 2*200 voor zijn of haar rekening. Huh…. maar 3 keer 200. Een fluitje van een cent was het commentaar. Ik gniffelde maar eens wat.

Net voor de start alle deelnemers nog maar eens op het hart gedrukt. “start niet te hard en laat je niet door collega’s die sneller zijn meeslepen” Het startschot en dan!! Wat blijkt ook de artsen zijn net gewone mensen en vliegen erin alsof er nooit een waarschuwing is geweest.

Na een cooling down kwamen de eerste spierpijntjes al om de hoek zetten. Een heerlijke middag geweest.

Nu mag ik straks naar de officiële opening.