Post Tagged ‘Bernhoven’

Donderdagavond,

Een stukje jonger nog. Parkcross 2013

Afgelopen zondag was het alweer de laatste cross uit een cyclus 4 wedstrijdjes. In tegenstelling tot de andere 3 hadden we afgelopen zondag wat minder deelnemers dan dat we gewend zijn. Een paar dingen waren er anders.
Deze cross loopt voor een deel over een trimparcours. Je liep er bijna overdekt door enorme sparren  Het pad was ook bijna altijd droog en er stonden amper ooit plassen. Door de erg droge zomer ging de weerstand van die sparren drastisch achteruit.  Vervolgens waren ze wat vatbaarder voor een virus. Ze stonden ten dode opgeschreven. Voor eenieders veiligheid zijn afgelopen winter maar liefst 450 van die sparren omgelegd. Je snapt dat het nu een kale bedoening is waar wind en regen vrij spel heeft. Het gevolg laat zich raden. Door de machines en de overige omstandigheden maakte het pad modderig en een stuk lastiger (lees zwaarder) te belopen Ook de delen over gras dat was glad en glibberig.
Voor het deelnemers aantal hadden we ook nog tegen dat zaterdag de halve marathon van St. Anthonis was. De Keien al sinds jaren hofleverancier van deelnemers. En tja… als je op zaterdag een halve gelopen hebt is de kans niet groot dat je op zondag weer een zware cross gaat lopen. Vervolgens is er op zondag ook nog de Stevensloop in Nijmegen met ook een halve marathon. En als laatste wat we tegen hadden dat was een super zware regen/hagelbui net iets voordat de jeugd van start zou gaan.
Tijdens de wedstrijd was het werkelijk prima loopweer. Na de cross in de kantine hing ondanks het mindere aantal deelnemers een tevreden stemming van een prima crosswinter.

Omhoog, omlaag en banjeren door het losse zand

En dan vanmorgen iets over 8 uur vertrokken voor een duurloop. Hoe lang? Ik wist het niet. Ik zou wel zien. Het was best nog wel fris wel was het zonnetje er al bij. Met een halfuurtje kon mijn muts af en mijn handschoenen uit. Na het incident met een kleine taurossen heb ik dat gedeelte voorzichtigheidshalve maar vermeden. Alhoewel ik dat ik vanmiddag begreep dat alle taurossen uit dat gedeelte zijn overgeplaatst. Gelukkig zijn er nog plekken genoeg waar je wel vooruit kunt. Waar ik door kwam? De Peelrandbreuk, Bedaf, de Meuwel, het wildviaduct over naar Slabroek met zijn heide en mul zand. Terug richting Bernhoven over de nieuwe voetgangersbrug die nu nagenoeg klaar is. De geluidswal naar de molen van Jetten en dan ben ik er weer bijna.
Ruim 2 uur en bijna 20 km onderweg geweest. Een fantastisch mooi begin van de lente.

Zaterdagavond,

Zo was het de eerste keer.

In de laatste fase van de bouw van ziekenhuis Bernhoven in 2012 werd mij gevraagd om een loopwedstrijd te organiseren. Althans voor het gedeelte dat specifiek met het lopen te maken had. Samen met Jeroen , mijn oudste zoon, zijn daar toen mee aan de slag gegaan. Het was een aardige uitdaging om het loopje van 5 en 10 km in de steigers te zetten. Het werd uiteindelijk een groot succes. De opbrengst van de loop is voor de Vrienden van Bernhoven die er materialen voor aanschaffen die buiten het ziekenhuisbudget vallen.
Het jaar daarop zat het ziekenhuis midden in de grote verhuisoperatie. Door de drukte en de hectiek hiervan werd er besloten om de editie van 2013 over te slaan. Vaak komt er van uitstel een afstel. In dit geval dus niet en werd de organisatie in 2014 weer gestart.
Afgelopen woensdag dus voor de 6de keer. Je merkt wel dat je ingang bij de diverse instanties wat gemakkelijker wordt gewoon omdat ze je kennen. Neemt niet weg dat er best veel handjes nodig zijn om alles in goede banen te leiden. Gelukkig hoeven we die niet allemaal zelf te leveren. Het ziekenhuis levert zelf een aantal mensen maar ook de Lionsclub Uden/Veghel leveren best veel handen. Zij bemensen o.a. een drietal verzorgingsposten daar hoeven we ons zelf absoluut geen zorgen over te maken.

Het startschot (foto Henk Lunenburg)

Om iets over 18.00 kwamen de eerste lopers/loopsters om hun startnummer af te halen of om nog last-minute in te schrijven. Na een woord van welkom door de medisch directeur van het ziekenhuis werd het startschot gelost en zette een 450-tal lopers en wandelaars zich in gang.
Als je denkt als organisatie klaar te zijn als de meute onderweg is dan heb je het helemaal mis. Wat niet meer gebruikt hoeft te worden mag al opgeruimd worden.
Na ruim een uur is iedereen over de finish en dan is er de prijsuitreiking. Mag ik dit jaar doen.
Ondertussen zijn anderen alle dranghekken al aan het opruimen. De finishboog platgelegd en de tijdwaarneming ingepakt.
Als de aanhanger vol is kunnen we terug naar huis om te lossen. Normaliter ruimen we een aantal tenten op donderdagmorgen op. Deze keer door personeelsgebrek zouden we dat pas vrijdag doen. Helaas net een dag te laat want de wind was ons al voor terwijl we toch dachten dat die best goed verankerd stonden. Niet dus.
Een fikse domper op een prachtige hardloopavond.
Hier en hier een paar fotoseries

Donderdagmiddag,

Deze richtingwijzer stond ooit bij de blokhut.

Deze richtingwijzer stond ooit bij de blokhut.

Nee….niet een bepaalde route in mijn hoofd maar wel een paar punten die ik er per se in wilde hebben in mijn rondje vandaag. In elk geval beide heuvelrugjes op Slabroek. De weg er naar toe maakte me niet zoveel uit en daarna ook niet. Oké… ik moet wel weer thuiskomen da’s een vast gegeven.
Als ik bij Bernhoven de Slabroekseweg opdraai en als ik dan net aan de bosrand ben zie ik een paadje ik liep daar nog nooit eerder. Indraaien dan want verloren lopen in dit gebied ik dacht het niet. Als mijn inschatting goed is denk ik te weten waar ik ergens uitkom vandaar uit kan aan een van mijn voorwaarden voldoen. De heuvelrugjes! Als je er onderlangs loopt dan lijkt het niks te zijn dat hoogteverschil maar ben je boven dan pas krijg je in de gaten in welke korte tijd je een heel eind boven het pad bent waar je net vandaan kwam. Eenmaal weer bij de Blokhut linksaf een stuk in waar het altijd behoorlijk nat is. Nu valt het mee met het relatief droge najaar.
Er is ook wat veranderd sinds ik de laatste keer hier was. Er is een fonkelnieuwe poel gegraven. Waar er 20 jaar geleden nog geen 10 van waren liggen er nu in het hele gebied maar dan 200 van die poelen. Een Eldorado voor allerlei soorten amfibieën.
Huh…een fietspad afgesloten? Da’s voor fietser bedoeld en beslist niet voor hardlopers. Ik klim over het hek en vervolg mijn weg. Al het asfalt van wat eerst fietspad was is weg en er is en pad gemaakt van een soort van gemalen schelpen of iets dergelijks. Nu zie ik ook meteen wat de reden is van het afsluiten. Dit pad moet eerst door de weersinvloeden harder worden nu is het zacht ik zie het aan een paar paardenhoeven die het pad dwars zijn overgestoken. Werk aan de winkel voor padenmakers!
Even later stop ik een ogenblik bij de vogeltelplaats. Een vrijwilliger van Staatsbosbeheer staat op de uitkijk. Van hem hoor ik dat de vogeltrek ongeveer voorbij is. Alleen nog een paar vluchtjes houtduiven die warmere oorden opzoeken. Ik trof hem al eens vaker.
Via de afrastering om de wisenten binnenboord te houden naar Naat Piek. Vanaf hier is het nog iets meer dan 5 km naar huis.
Als ik thuis mijn telefoon uitschakel heb ik net geen HM gelopen. De cijferfreaks zouden ongetwijfeld die 200 m nog verder hebben gelopen. Ik doe daar niet aan. Thuis is thuis.

Al bij al een lekker rondje.