Post Tagged ‘bezoekerscentrum’

Donderdagavond,

Ik kon er niet korter bij komen

Ik kon er niet korter bij komen

Viel het gisteren nog al mee met de nattigheid tenminste zolang de baantraining duurde. Bij het naar huis fietsen was het een stuk anders. Natte zooi uit de douche in en droge spullen aan is het leed al weer geleden.
Door wat veranderingen in onze agenda kan ik niet al vroeg vertrekken voor mijn duurloop. Ook het vertrekpunt is anders. Vanmorgen ging ik van start bij het bezoekerscentrum De Maashorst. Van daaruit liep ik het begrazingsgebied in. Ik had een rondje in mijn gedachten waarvan ik dacht dat het enige beschutting zou bieden tegen de wind. Het bleek al snel dat ik vandaag het spel te spelen had met vriendje wind. Nou geloof ik als vriendje wind wat aan de sterke kant is dat ze hem dan storm noemen. Vandaag hield het het midden tussen wind en storm.
Vandaag kom ik weer eens op stukken waar ik al weer een tijd niet geweest ben en andermaal blijkt dat de Maashorst een natuurgebied is ontwikkeling. Afzettingen voor het wengebied van de Wisenten verschuift weer wat. Aangelegde mtb-routes worden weer verlegd. Bomen moeten het ontgelden en leggen het loodje. Geasfalteerde fietspaden worden grintpaden. Een fietspad dwars door het gebied dat vorig jaar werd afgesloten is inmiddels weer open.

Even later maken ze plaats zodat ik er langs kan.

Even later maken ze plaats zodat ik er langs kan.

Ben je er even niet geweest is er ondertussen van alles veranderd. Op een open gedeelte zie ik in de verte de Exmoor paardjes lopen. Om er wat korter bij te kunnen komen moet ik even van het pad het struikgewas in. Ai…even geen rekening gehouden met de braamwingerds. Gemene doorns.
Mijn route draait nu echt vol op de wind. En nou kan ik wel zeggen dat het meeste er langs en overheen gaat maar ik ontvang toch nog steeds een behoorlijk deel. Raar maar toch loopt het tempo niet echt drastisch terug totdat er midden op mijn pad een stel Taurossen staan. Dan gaat je tempo wel even onderuit. Een mooie gelegenheid om ze op de foto te zetten. Daarna kan ik er gewoon langs af.
Vervolgens nog twee poortjes door, da’s ook nieuw, ben ik weer terug op de parkeerplaats.
Iets meer dan een uur gestoeid met de wind. Ik had wel wat langer gewild maar meer tijd was er vandaag niet.

Advertenties

Donderdagmiddag,

Zover is het nog niet. Een maand te vroeg!

Zover is het nog niet. Een maand te vroeg!

In de aan loop naar haar marathon van Berlijn wilde Esther een 30 km duurloop maken op verharde ondergrond. Dat was het uitgangspunt. Oké…dat kan geregeld worden.De afspraak was gemaakt voor vandaag 30 juli niet beter wetend dat onze schoondochter zo rond 20 juli haar tweede kind dus ons tweede kleinkind ter wereld zou brengen. Het was evenwel wat anders toen ik er achter kwam dat 29 juli de uitgerekende datum was. Oei…dan was de afspraak maar op het randje.
Maar goed komt tijd komt raad zeg ik meestal. Ook deze keer zal dat wel goed komen. In elk geval al wat hulptroepen ingeschakeld. Altijd handig als je die achter de hand hebt.

Vanochtend om iets over 8.30 u. vertrokken we met Jos, Esther, Melanie, Michelle en ik voor die 30-er. De route ken ik inmiddels van buiten. Schitterende omstandigheden om te lopen ook. Zon, bewolking en bijna geen wind. In de eerste 5 km loop ik mee op kop. Al kletsend realiseer ik me dat het tempo aan de hoge kant gaat worden. Ho…de rem erop.
Bij Naat Piek zitten de eerste 5 km er op. Het volgende deel is op een paar stukjes na allemaal fietspad dat door het bos meandert. Bij 15 km maken we een stop. Tijd om wat te eten en te drinken. De Munse heide over. Die begint langzaamaan al iets paars te kleuren. Hele jonge struikjes beginnen kleur te krijgen.

Tja... er kwam wat water uit!

Tja… er kwam wat water uit!

Bij 20 km zien de dames hun kans schoon en maken een sanitaire stop bij het bezoekerscentrum De Maashorst. Jos en ik kletsen wat met een paar vakantiegangers over ons looptripje. Als de dames terug zijn gaan we op weg voor de laatste 10 km.  Het wildviaduct over en even later langs de manshoge berenklauwen die hun mooie witte kleur al weer kwijt zijn. In de verte zie ik al een paar wolken drijven.  Ze zijn donkerder dan die ik vandaag al zag. Je zou kunnen zeggen: “ik zie de bui al hangen”. Met nog 3 km te gaan begint het te regenen. In het begin nog niet al te veel. De druppels worden groter en hun aantal niet minder. Dit heet in gewoon Hollandse bewoordingen een stortbui. Bij het draaien naar de Leijgraaf toe staat een stel fietsers te schuilen onder een boom of dat ze uiteindelijk beter af zijn dan wij dat waag ik te betwijfelen. Wij komen in elk geval korter bij huis en als zij blijven staan zij zeker niet.
Tot op de draad nat maken we ons duurloopje af. Zeldzaam zo nat als we werden.

Maar een douche, een handdoek, droge kleren, een kop koffie en een stuk vlaai is de nattigheid al lang weer vergeten. Wat een heerlijke duurloop is het geweest.

Donderdagmiddag,

Vandaag en volgende week het 20 km punt

Vandaag en volgende week het 20 km punt

Gisterenavond op de baan was het nog warm en vochtig. Er werd zo links en rechts nog al wat zweet gelaten. Gelukkig hoefde ik het schema niet mee te lopen. Ik mag op donderdagmorgen altijd.

Vandaag was ik in mijn eentje. Mijn maatjes op vakantie. Volgende week donderdag heb ik een afspraak lopen met Esther om een 30 km te lopen op harde ondergrond. Ze wil dat omdat Berlijn, haar volgende marathon ook alleen maar harde weg heeft. Logisch dat je in de voorbereiding ook dat nog eens wil uitproberen. Misschien lopen er nog wel meer mensen mee. Ik heb wel wat stemmen gehoord die mee zouden willen. Is ook geen enkel probleem. Wel wil ik het graag even van tevoren weten.

Nu ik er vandaag alleen voor sta een goeie gelegenheid om de route eens na te lopen. Eigenlijk is dat helemaal niet nodig want ik weet gewoon dat er geen obstakels zijn op dat rondje. Maar in mijn achterhoofd speelt wel de vraag of ik dat rondje nog binnen 3 uur kan lopen?
Zo liep ik vanmorgen om iets na 7.00 u. de deur om de grootste warmte iets voor te zijn. De eerste 5 km is vaak niet het probleem. Je bent nog fris en het lukt allemaal nog wel. Het volgende deel gaat een stuk moeizamer. Tjee… als ik zo nog meer dan 20 km moet dan gaat dat erg afzien worden vrees ik. Mijn onderrug, mijn bovenarmen en schouders voel ik behoorlijk. Hoe kan dat nou vraag je jezelf dan af heb ik wat anders gedaan dan anders. Oja…de oefeningen van gisteren dat zou de boosdoener wel eens kunnen zijn. Weten waar het hem in zit is eigenlijk ook meteen de oplossing voor het probleem.

Gaande weg wordt het allemaal iets beter. Een drinkstopje op 15 km en ik heb het gevoel dat de laatste 5 km een stuk beter liep. Zo zien te houden.
Bij het bezoekerscentrum De Maashorst ga ik het 20 km punt voorbij. Als het hier nog slecht had gegaan had ik vanaf dit punt nog 20′ nodig gehad om naar huis te gaan. Geen sprake van nu. Als de volgende 10 km gaan zoals de laatste gingen dan gaat het wel lukken.
Wildviaduct, Piet Geersdijk, Achter de Berg en kom ik op de Vorstenbosche weg zijn de volgende 5 km ook weer weggetikt. Raar dat de eerste 10 zo lastig gingen en nu loopt het als een treintje.
In de verte zie ik de Petruskerk al daar moet ik vlakbij in de buurt zijn.
Thuis aangekomen klok ik op 2:57’af meteen heb ik een antwoord op mijn vraag. Yeps… ik kan dat nog binnen 3 uur.