Post Tagged ‘bostraining’

Beetje winters!

Geplaatst: 15/01/2017 in sport
Tags:, , ,

Zondagavond,

Niet te belopen.

Niet te belopen.

Het was mij vrijdagavond al wel duidelijk dat de baantraining van zaterdagmorgen zich in het park zou afspelen. Sneeuwbuien die over ons land trokken terwijl ook de temperatuur naar beneden ging. De juiste ingrediënten om er een gladde baan aan over te houden. Je kunt beter maar een alternatief achter de hand houden. Dan is de verrassing nooit zo groot.
En het werd een parktraining. En wat me ook deugd deed was dat de groep ons, de trainers, niet in de steek lieten. Het was gewoon druk.
De groep tevreden naar huis en wij ook.

Blijft over de bostraining van zondagmorgen. Je weet met de bevroren sneeuw maar nooit en nog minder hoe de ondergrond er bij ligt. De geasfalteerde fietspaden doorgaans glad want daar wordt niet gestrooid. De paden dwars door het bos sporen ingereden door de MTB-ers. De paardenpaden ongelijk. Zijn ze hard bevroren dan zijn het enkelmoordenaars. Je kunt van te voren je van alles in je hoofd halen maar je moet het ervaren en ondervinden. Daarom iets eerder dan de rest even het bos in en lopen op een paar paadjes dan is het snel duidelijk hoe de vlag erbij hangt.
Met een beetje zoekwerk was het goed te doen het viel dus allemaal wel mee zeker ook toen het zonnetje ons op de training kwam assisteren.
Het enige minpuntje van de zondag training was dat ik bij terugkomst mijn autosleutel kwijt was. Meteen bij het begin al kwijtgeraakt want de groep die net iets later vertrok dan onze groep had hem gevonden. Met de schrik vrij!

Op achterstand geraakt? Ja...even wel.

Op achterstand geraakt? Ja…even wel.

 

Zondagavond,

Mooi!

Mooi!

Dat valt nog niet zo mee om een hele week niet te lopen. Ondanks dat ik zelf niet liep toch de baantrainingen gedaan. Niet mee inlopen is al heel vreemd. Het stukje van die paar km is voor mij altijd de gelegenheid om te zien we er aanwezig is en je kunt lekker bijkletsen.
De oefeningen kun je verder gewoon meedoen behalve de loopscholing daarvoor is de belasting voor mijn knie te groot. Donderdag in plaats van mijn duurloop hetzelfde rondje gefietst als de week daarvoor liep en je bent sporter of niet maar meteen moet er ook een limiet gesteld worden. Het rondje fietsen mocht niet langzamer gaan de helft van de looptijd van vorige week. Van mezelf gewonnen met 10′.
Ook zaterdag de baantraining zonder een meter te lopen. Voor de groep ook een rare gewaarwording. Dat zijn ze niet gewend.

Mooie kudde.

Mooie kudde.

Dan vanmorgen de bostraining. Mijn knie voelde dusdanig goed aan dat ik het wel aandurfde om gewoon mee te doen. Nou ja…gewoon? Het is toch altijd wel spannend van:  “hoe zal het me vergaan?”
Voor de groep wilde ik er een rustige training van maken. Ik wist dat een stukje hei nagenoeg in bloei moest staan. Dus in twee etappes, stukje lopen een paar oefeningen en weer een stukje lopen, er naar toe. Zo zouden we ook teruglopen.
Eenmaal op de hei aangekomen werden we dik beloond. Het gebied was prachtig mooi en lag te schitteren in de zon. En als extra beloning liepen we ook nog een kudde schapen tegen het lijf.
Maar  de beste beloning van een week looprust was dat mijn knie het allemaal tolereerde.

Zondagmiddag,

Zo is het wel erg snel nat.

Zo is het wel erg snel nat.

Dat ik op zaterdagmorgen met de auto naar de baantraining ga dat is op de vingers van 1 hand wel te tellen maar gistermorgen toen ik klaar stond om te vertrekken kwam er een bui naar beneden. Je zou binnen een minuut helemaal doorweekt geweest zijn.
Heel lang heb ik niet in twijfel gestaan maar ben toen maar met de auto vertrokken. Na enige tijd toen we met de groep gingen inlopen scheen er een waterig zonnetje. Het scheen op een manier om te willen zeggen ik ga nog meer water halen. En ja..hoor een paar keer kregen we wat water over ons heen. Zoals een van de dames zei: “Het is vandaag een intervalregentje” 
De start to runners die in maart begonnen zijn komen nu langzaam instromen bij de groepen. Ze zijn 7 weken bezig geweest met Start to Run vervolgens is er een groep doorgegaan met Run to the Start met als doel om naar Bernhoven loopt Warm toe te werken. Als laatste mogen ze nog 4 weken bij de club meetrainen om eens te zien op welke dag ze gaan aansluiten bij de club of dat ze op eigen houtje verder gaan.
Op zaterdagmorgen gaan er zeker een aantal blijven.

Angelique maakte dit plaatje.

Angelique maakte dit plaatje.

Dan vanmorgen de bostraining. We beginnen altijd om 9.30 u. maar ik was al een uurtje eerder in het bos. Samen met mijn oudste zoon een korte training gedaan ook met het doel om een redelijk droog rondje te vinden. Dat valt allemaal nog niet zo mee na al het water dat de afgelopen weken naar beneden is gekomen. Uiteindelijk toch een mooi rondje gevonden waar we vandaag lekker op vooruit kunnen.
Het is geen spectaculair rondje met allerlei hindernissen of moeilijkheden. Een gewoon rondje op zachte bospaden van zo om en nabij 500 m. Een rondje dat niet te groot is zodat mijn fluitje dat begin of eindtijd van een tempoloopje overal hoorbaar is. Het snelheidsverschil met tempowerk is dusdanig groot dat in korte tijd de groep zich heeft verspreid over bijna de gehele ronde. We beginnen met 5*1′ tempo met steeds 1* dribbelpauze. Dan is het even verzamelen en maken er een wat langere pauze van zodat iedereen weer fris aan de volgende opdracht kan beginnen. Nu gaan we voor 4*2′  met ook maar 1′ pauze. Ook na deze 4 tempostukjes verzamelen bij het startpunt.
Logisch eigenlijk dat er nu 3*3′ gelopen wordt maar dat zit er in tijd niet in want we moeten zo meteen nog terug ook. Doen die 3′ maar één keer.
Als laatste voordat we terugkeren naar de thee doen we het volle rondje nog eens.

De thee vanmorgen dik verdiend.