Post Tagged ‘brandweer’

EHBO.

Geplaatst: 07/03/2017 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Nuttig instrument.

Liep ik in de twee voorafgaand maanden ongeveer 250 km zal dat voor deze maand niet helemaal opgaan verwacht ik. Er zijn een aantal zaken die wat inbreuk doen op mijn agenda. Ben ik iemand die van regelmaat en orde houdt vind ik dat maar lastig maar soms gewoon noodzakelijk. De komende maandagen bijvoorbeeld gaan bijna al onze trainers een herhalingscursus doen op EHBO gebied. Niet alleen reanimeren met behulp van de AED maar ook handmatig. Hartstikke belangrijk natuurlijk maar mijn trainingsavond moet verschoven worden naar een ander tijdstip. Dat zal wel dinsdagmorgen gaan worden omdat de verdere maandag gewoon vol zit.
Ook op donderdag veranderd er het een en ander. Niet meer de hele voormiddag tot mijn beschikking om te lopen. Hooguit rest mij in ochtend 90′ en een ochtendmens zoals ik ben zal ik mijn langere duurlopen meer in de middag moeten plannen. Het begeleiden van de groepen op zaterdag, zondag en woensdag kan gewoon blijven.
Uiteindelijk nu je het zo concreet opschrijft dan lijkt het klagen met gezonde benen. Ik heb me wel eens in vreemdere bochten moeten wringen om een training te kunnen doen.
Wat tenminste te denken van de beginjaren ’90 toen werkte ik nog 40 uur per week en in de meeste weken ook nog eens 20 uur bij de brandweer en dan telde ik het aantal uitrukken nog niet eens mee. Dan werd er ook een inbreuk gepleegd op je agenda en had daar destijds minder moeite mee dan nu.
Zou het dan toch zo zijn dat naarmate je ouder wordt je ook minder flexibel wordt? Lichamelijk is dat zeker zo maar ik bedoel mentaal.

Het duurloopje van gisterenavond van ruim 12 km dat telt in elk geval mee voor de maand maart en zaterdag de 25 km bij de Sallandtrail toch wel. Heb er best zin in om bij Bertus in zijn tuin te gaan rondstruinen.
En hoe het verder deze maand gaat lopen dat zien we wel.

Vaste waarde?

Geplaatst: 01/12/2014 in sport
Tags:, , ,

Maandagmorgen,

Gaaf loopje

Gaaf loopje

Voor de 5de keer reed ik gisterenmorgen naar Geldrop om een stukje te gaan hardlopen. Vandaag ook met niemand een afspraak gemaakt om samen te lopen. Kon dus eens zien wat ik er van zou maken. Als je op tijd bent dan kun je bij wijze van spreken je auto op de startstreep parkeren. En dan is er koffie. Of dat je echt kunt spreken van een trail dat weet ik ook niet wat ik wel weet dat er in elk geval dezelfde ongedwongen sfeer hangt zoals bij trails  gebruikelijk is. Een sfeer die mij wel bevalt moet ik zeggen.

Wat een hoop bekenden zijn er ook deze keer weer aanwezig. Met name ben ik blij Ruth weer eens te zien na haar lijdensweg door een teek. Nog niet voor de lange afstand maar wel weer van start.
Ook Dorothé weer aan de start  voor haar halve marathon.

Mooie  paden. De foto is van Ruth

Mooie paden. De foto is van Ruth

Om 10.00 u. de start dan voor de hele, de halve en de 30 km. Maar eens in de eerste km’s zien wat mijn lijf vandaag kan. Eerste stukje is asfalt en dan de A67 over en meteen duik je het natuurgebied is. Het loopt zo slecht nog niet. Mijn doorkomst bij 5 km ben ik dik tevreden over. Tegen een loper die ik in het voorbijlopen er op attendeer dat hij ook eens om zich heen moet kijken antwoord: “ben jij van de plaatselijke VVV?” Nou nee maar ik vind het hier wel gaaf lopen dus je moet er dan ook wat van zien.

Bij de drinkpost op 10 km staan de collega’s van Lucas Klamer van brandweer Geldrop, destijds en helaas veel te vroeg overleden initiatiefnemer van ’t is voor nik. Super dat zij dit ieder jaar weer doen. Op 10 km verder kom ik hier nog eens langs. Nu even rust om goed te drinken. Thee. Lekkere lauw thee. Beter dan het koude water. Maar weer vertrekken. Lopers die mij bij de drinkpost voor bij zijn gelopen haal ik weer bij. Twee lopers die een thuiswedstrijd lopen daar ben ik bijna bij en eentje struikelt over een stronk. Even stoppen om de schade op te nemen. Gelukkig zonder schade  gebleven. Hij kan door en ik ook. Voor mijn gevoel gaat deze lus wel heel erg snel en hoor in de verte ook al weer het punt waar 10 en 20 km elkaar aanraken. Gewoon erg slim hoef je maar een keer de post te bemensen. Deze keer blijf ik nog wat langer hangen om een sneetje peperkoek te eten.

Supergaaf gebied. De foto is van Yvonne

Supergaaf gebied. De foto is van Dorothé

De laatste 10 km in. Net even onderweg haalt een loper me in maar loopt niet voorbij en blijft er achter hangen. Voor de wind hoeft hij dat niet te doen. Want wind die is er niet en al zou die er geweest zijn dan heeft hij qua beschutting niet zo heel veel aan mij. Een slagboom over het pad en tja…daar ga ik niet omheen daar moet gesprongen worden. Ik hoor dat mijn maatje er van schrikt. Ooit kwam ik hier nog eens een bordje tegen van 25 km maar of ik heb het gemist of het was er gewoon niet.

Net voor ik weer de A67 over ga vraagt mijn achtervolger of ik weet hoever het nog is. Waarschijnlijk heeft die het bordje dus ook niet gezien. Het viaduct af weer het bos voor nog een drietal km’s. Een stukje met wat los zand en een paar heuveltjes de Schietberg. Hier worden we luid aangemoedigd door Anne met haar kanjerspandoek. Heb het hier wel een lastiger gehad. Hoor overigens aan de ademhaling van mijn kompaan dat hij het wat moeilijker heeft. Hij laat een gat vallen maar even later is hij er weer. In de laatste km moet hij er toch definitief af.
Voor het eerst vandaag de tijdwaarneming via het scannen van  de barcode op je startnummer.
Mijn geklokte tijd is 2:37’11”. Daar ben ik echt dik tevreden over.

kanjer!

kanjer!

Nu snel iets warms aan om nog even een stukje terug te lopen om Esther en Kitty op te halen want ja… dat deed ik vorig jaar ook dus ik heb het vermoeden dat ze er naar uitkijken. Als ik bij Esther blijft mag Kitty even los en loopt zo maar haar laatste km in 5’10” . Een prima prestatie neergezet!

Douchen en nog even wat bijkletsen. Zeker weten als het me gegeven is om nog te kunnen lopen volgend jaar ben ik hier weer van de partij.

 

 

Bereikbaar?

Geplaatst: 15/07/2014 in sport
Tags:, ,

Dinsdagmiddag,

Ik hoop ze niet nodig te hebben.

Ik hoop ze niet nodig te hebben.

Of ik nu op de baan of in het bos of waar dan ook train of een training verzorg altijd gaat mijn mobiele telefoon mee. Je weet maar nooit waar het goed voor is. Overigens heb ik dat ding nog niet zo zeer bij me om zelf bereikbaar te zijn maar meer om te kunnen alarmeren als het ooit nodig mocht zijn. Tot nu aan toe nog maar één keer nodig geweest en dan nog op de baan. Dan is er snel hulp in te roepen en je kunt een exacte plaats aangeven waar de hulp precies nodig is.
Maar nu waren we gisteren in het bos en een van onze loopsters struikelde over een wortel en ging best hard onderuit. Gelukkig even later nadat ze een beetje van de schrik was bekomen kon ze toch weer vooruit. Zou ze nog wel mobiel gebleven zijn maar niet in ons ritme hebben kunnen meekomen dan was ze via de kortste weg samen met een andere loper naar het startpunt gewandeld. Meestal weet ik wel de kortste route uit te stippelen hoe je het snelste naar het startpunt komt.
Maar stel nu dat het niet meer gekund zou hebben en we zouden een ambulance nodig gehad moeten hebben? Je kunt dan wel een alarmnummer bellen maar waar moeten ze zijn? De paadjes hebben geen straatnaam en ook geen huisnummer en ik weet niet of ze de juiste locatie kunnen traceren aan de hand van je mobieltje. En als dat al zo is kun je er dan met een ambulance wel komen? Zijn de paadjes niet te smal? Hebben ze wel sleutels van de slagbomen? Allerlei vragen komen dan naar boven. Ik hoop het eerlijk gezegd nooit nodig te hebben. Terwijl het toch zo maar zou kunnen gebeuren.

Uit mijn brandweer verleden weet ik dat zulke situaties gewoon heel lastig zijn. In die tijd was er nog geen navigatie aan boord. Nu zetten ze vanaf de alarmcentrale de route in het navigatiesysteem en je kunt in elk geval al de juiste richting op. En mocht het toen zo zijn dat je voor een slagboom kwam te staan die waren destijds van hout dan ging daar de kettingzaag in en je kon verder. Maar de huidige slagbomen zijn van staal. Niks te kettingzagen.

Nogmaals ik zou het niet erg vinden als we dit niet zouden meemaken. Overigens ons rondje van gisterenavond werd er niet korter van. Heerlijk gelopen!