Post Tagged ‘brem’

Hemelvaartsdag,

In de bloei van zijn leven!

In de bloei van zijn leven!

Zo word je al eens nat als je een duurloopje maakt op Hemelvaartsdag zo denk je dat je nat gaat worden gezien de voorspellingen en zo is het het mooiste hardloopweer van de wereld. Ik was al ruim op tijd op de parkeerplaats van het bezoekerscentrum. Ik weet niet wie of wat er mee loopt of dat er lopers van ver komen of alleen maar van onze club. Kan daarom beter maar wat vroeger zijn zodat ze zien dat er in elk geval iemand is waarvan ze weten dat die een stukje gaat lopen .
Om precies 8.00 u. kijk ik nog even in de verte of er nog eventueel auto’s of fietsers zie aankomen. Niks van dat alles dus van start met een groep van 15 mensen. Het is fris nog. Maar ook nog heel erg rustig. De enige mensen die we onderweg zien zijn een 4-tal vissers bij de Meuwel en een wandelaar op het wildviaduct. In de route van het eerste deel zitten nog al wat landweggetjes(karrenspoor) met bremstruiken in de berm. Ze staan volop in de bloei en ruiken echt heerlijk. Even later gaan we langs een pad waar de berenklauw aan het groeien is. Nu nog geen 30 cm hoog maar binnen nu en een maand meer dan manshoog. Ondertussen kwamen we ook nog langs de afvaldumping van vorige week nu niks meer van gezien. Toch de juiste actie ondernomen op mijn melding. Het wildviaduct over de trimbaan op en via het kabouterpad terug op de parkeerplaats. Precies 90’onderweg geweest.

Thee,frisdrank,broodjes krentenbollen, snelle jelles er zit van alles in mijn kratje. bij de militaire kampioenschappen van gisteren kregen de deelnemers en de medewerkers een lunchpakket. Bijna complete pakketjes verdwenen in de afvalemmers. Alles zat apart verpakt in plastic en wij hebben er vandaag nog profijt van.

over een maand meer dan manshoog!

over een maand meer dan manshoog!

Met een gehalveerde groep de tweede, een totaal andere, lus in. Het zonnetje komt erbij. De Maashorst op. Ook hier nog niemand te zien behalve dan de Schotse Hooglanders met heel veel kalfjes die de laatste weken geboren zijn. Leuk om daar tussendoor te struinen. Na een halfuurtje een drinkstop. Bij een wat langere duurloop met een groep stop ik gewoon ieder halfuur. Krijgt iederen rustig de gelegenheid om te drinken. Amper risico van te weinig drinken een weinig risico van jezelf te verslikken.
Het begrazingsgebied lopen we weer uit en gaan het bos in. Wie hier de laatste twee jaar niet meer is geweest herkent zich absoluut niet meer terug. Sommige stukken bijna veranderd in een maanlandschap.
Langzaamaan de kop weer richting huis zetten en als we weer van de trimbaan het kabouterpad op gaan is er aanzienlijk meer leven dan anderhalf uur geleden. Kindjes, vaders, moeders, opa’s en oma’s ze zijn er allemaal. Ik denk dat ieder kind in Uden en omgeving dit pad wel eens bezocht en gewandeld heeft. Sjan en ik kwamen er destijds al met onze kinderen zolang bestaat het al.

Op de parkeerplaats aangekomen heeft het tweede lusje 2′ langer geduurd dan het eerste. Ik ken weinig betere mogelijkheden om een Hemelvaartsdag te beginnen dan op deze manier. Arie,Nicole en ik liepen de volle afstand mee. Arie als training voor zijn Roparun met Pinksteren, Nicole voor haar afstandsrecord en ik om weer eens een stukje onderweg te zijn.

De thuisblijvers hebben weer wat gemist.

 

Advertenties

Is dat geluk?

Geplaatst: 23/05/2013 in sport
Tags:, , ,

Donderdag,

In de bloei van zijn leven!

In de bloei van zijn leven!

Vanmorgen na ons duurloopje aan de koffie met een heerlijke snee peperkoek zaten Harrie en ik, ja we waren vanmorgen maar met z’n tweeën, wat te filosoferen over het feit dat we ons beiden gelukkig mochten prijzen dat het op onze leeftijd het toch nog steeds mogelijk is om redelijk intensief te sporten. Ik ben overigens nog bijna een jaar  jonger dan mijn maatje. Je zult maar de pech hebben om van alles te mankeren en amper nog naar buiten te kunnen. Je dagen zullen dan wel erg lang duren om alles en iedereen van achter het raam te moeten volgen.

Maar van de andere kant kwamen we ook tot de conclusie dat het ons allebei niet zo maar is komen aanwaaien. Alles eens de revue laten passeren kom je toch tot de ontdekking dat je er bijna je hele leven al er mee bezig bent geweest. Eigenlijk begon het al op de, toen nog lagere school. Je werd niet gebracht Harrie moest op de fiets ik te voet. Voor mij was het van huis naar school ongeveer 1 km meestal ging dat hardlopend. Toch 4 km per dag. Hoe vaak ik niet een nat pak heb gehaald, vaak voor schooltijd al, dat weet ik niet maar wel dikwijls. Dan was de sloot net te breed een volgende keer het ijs te dun. Er was altijd wel iets. Beiden zijn we begonnen met voetballen. Nee… niet bij de F-jes maar bij de B-junioren de categorie van 12-14.  Wilde je sporten dan moest je wel voetballen er was anders niks.

Ik ben er heilig van overtuigd dat het verkennen van je grenzen toen en het nemen van enig risico en aanvaarden dat het ook wel eens mis kon gaan je dusdanig sterk maakt zodat je best lang mee kunt. Ook al besef ik me terdege dat je het niet altijd in eigen hand hebt.
Daarom vanmorgen gewoon genoten van ons loopje en van de heerlijk geurende vol in bloei staande brem.