Post Tagged ‘chip’

Nog niet klaar!

Geplaatst: 14/06/2015 in sport
Tags:, ,

Zondagmiddag,

Nu het startvak in!

Nu het startvak in!

Schreef ik in mijn vorige post dat er best veel werk te doen is om een wedstrijdje te organiseren. Gelukkig liep de avond als een trein. Weinig anders dan positieve reacties gekregen. De lopers drinken na afloop nog wat en kletsen nog wat na maar er is best nog een hoop werk te doen voordat je kunt zeggen nou is het klaar.
Alle materialen die op het rondje gebruikt zijn moeten weer terug. Alle hekken moeten weer op de bokken. De tijdwaarneming moet ontmanteld worden. Een paar tenten moeten afgebroken worden. Maar na in iets meer dan een uur reed ik de aanhanger in de garage bij de club. Morgen wel definitief opruimen.
Ik ben op donderdagmorgen maar niet gaan lopen anders was ik ongetwijfeld een stuk donderdag te kort gekomen. Nu moeten we nog een paar tijdwaarnemingschips zien te achterhalen. Dan blijken wandelaars geen hardlopers te zijn. Ze deden hun chip niet aan hun schoen maar bv aan hun broekriem. Een aantal zijn we nog kwijt. Kost het goede doel toch het aantal chips dat we missen keer 7,50 €. Da’s toch zonde.
Leermomentje voor de volgende keer. Wat voor lopers logisch lijkt hoeft voor een nietloper niet zo te zijn.

Volgend jaar zien we wel weer. Ik durf er iets om te verwedden dat we ook volgende keer weer verbeterpunten hebben en dat het werk niet veel minder wordt.

En mocht je ooit denken wat een klager is dat. Maar dat is absoluut niet zo want ik heb er bijzonder van genoten om, samen met het team, 600 lopers een plezier gedaan te hebben. Kijk en dat telt!!

Ze komen er weer aan!

Geplaatst: 04/04/2011 in sport
Tags:, ,

Maandag,

moeizaam!

Ze komen er weer aan de voorjaarsmarathons. De komende zondag is Rotterdam en Parijs. Een weekje later Londen en Antwerpen en nog een weekje later Utrecht.
Voor iedere deelnemer hebben ze tenminste één ding gemeen, de kilometers zijn gemaakt en de trainingen nagenoeg ten einde. Iedereen heeft zich terdege voorbereid, vaak 3 maanden lang of nog meer. Lange duurlopen, lange intervallen, korte snellere duurloopje of hoe die dingen ook allemaal mochten heten.

niks geen lucht!

Maar dan…dan begint het. De periode van bijna niks doen in de weken voorafgaand aan het evenement. Voel ik hier niet iets? Mijn knie is die wel in orde. Gek toch de hele trainingsperiode niks geen last gehad van mijn rug en nu… Snotver..wordt ik ook nog verkouden.  Droom er zelfs ’s nachts van. Sta ik aan de start heb ik mijn schoenen niet aan. Mijn chip? Waar heb ik dat ding ergens. Stress, spanning. Het wordt niks. Helemaal niks is dat deze periode van “taperen”. En dan te bedenken dat sommigen er een periode van 3 weken op na houden. 2 weken is al erg genoeg. Ik kan me nog voor de geest halen dat ik anderhalve week voor de start nog 3 uur liep. Misschien trainingstechnisch niet zo heel erg goed maar wel voor mijn hoofd destijds. Nu heb ik er geen last van, simpel omdat ik geen voorjaarsmarathon loop. Maar ik weet zeker zoals ik dat hier omschrijf bij heel veel marathonlopers het zo gebeurt. Je hoeft er niet om te treuren het komt op D-day allemaal in orde. Het startschot is het beste medicijn!

Vanavond tijdens ons duurloopje is er niemand bij die binnenkort voor een marathon gaat. In het najaar pas weer. Een rondje van een km of 11 tegen een tempo van 6’/km op het programma. Heerlijk het bos in. Voorlopig even niet in het donker langs de harde weg liggen te vallen. Dit is 10 keer beter.