Post Tagged ‘De Meuwel’

Donderdagavond,

Hier leerde ik ooit zwemmen. (1958)

Wat een verademing de week tot nu toe. Heel warm is het dan wel niet maar het zonnetje is er en geen regen. Op maandagmiddag maakte ik een duurloopje van ruim 11 km. Niet al te lang maar wel met een lekker tempo. Een rondje over de boorden van de Peelrandbreuk. De ondergrond was nat maar dat is daar totaal onberekenbaar. In een droge periode kan het er zeiknat zijn en in een natte periode krijg je er geen natte voeten.
Op een bepaald moment komen er twee dames me tegemoet met 4 niet aangelijnde honden. Ik heb dan de gewoonte om te stoppen gewoon omdat ik niet weet wat ze gaan doen. Ik heb liever niet dat ze aan mijn kuiten gaan hangen. Een van de dames zie:  “ze doen niks ze willen alleen wat snuffelen”. Ik had niet het lef om te zeggen: “Ik doe echt niks ik wil alleen even snuffelen”. Als ik dat gedaan zou hebben was een knal voor mijn hersens  zeer voor de hand liggend geweest. Mijn loopje had er verder niks mee geleden. De Sallandtrail lijkt verteerd.

Op Hemelvaartsdag een paar jaar geleden.

De baantraining op woensdagavond duurde gewoon de normale twee uur maar het schema was vrij kort maar pittig als je niet goed op je snelheid zou letten. De rust tussen de inspanningen was maar 100 m. Te snel strafte zich ogenblikkelijk af. Discipline was voor deze training het toverwoord. Een trainingsavond die er zijn mocht.

En dan vanmorgen wat later gestart vanaf het vertrekpunt bij het bezoekercentrum De Maashorst. Ja.. we starten er op Hemelvaartsdag ook altijd en mijn bedoeling was om de gebruikelijke eerste lus van 15 km te lopen. Wat een heerlijk weer, een korte broek en een shirt. Wel een shirt met lange mouwen het duurde overigens niet lang of ze waren opgestroopt. Om vanaf de parkeerplaats naar de Meuwel en Bedaf te lopen zitten er een paar stukken verharde weg. Jammer eigenlijk maar het kan niet veel anders.
Na 1:30′ weer terug bij de parkeerplaats. Onderweg nog wel even gekletst, nee…niet gesnuffeld, met twee dames die aan een bankje heerlijk te pauzeren in het zonnetje.

Advertenties

Donderdagavond,

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een plaatje van een tijdje geleden.

Een heel stuk minder donker was het vanmorgen toen ik voor mijn duurloopje vertrok. Ik had me gisterenavond al voorgenomen om dezelfde route te lopen als vorige week donderdag. Ten eerste omdat het gewoon een mooie route is en ten tweede zou ik het nog weten hoe ik precies liep. Koud was het wel. Een laaghangende mist en een kort aan de grond vroor het. Maar alles wees erop dat het een prachtige morgen zou gaan worden.
Op het bruggetje over de Leijgraaf stond een vrachtwagen voor rioolreiniging water uit het riviertje te pompen om verder zijn werk te kunnen doen. Ik moest onwillekeurig denken aan de pompbedieners die ik tijdens mijn brandweerwerk opleidde. Tjee… wat was het ooit koud tijdens deze winteravondopleiding.
Als ik eenmaal langs het riviertje loop zie ik eerst een zilverreiger en even verder een purperreiger. Die zie je hier niet vaak bijna altijd blauwe reigers.

Werkterrein!

Werkterrein!

Het springhekje loop ik vandaag maar omheen. Het bevroren gras lijkt me te glad om goed te kunnen afzetten.
Dan zo maar opeens is de mist verdwenen en schijnt het zonnetje prachtig. De hoeveelste week dat het op donderdagmorgen mooi weer is dat weet ik niet maar wat heb je toch een mazzel dat je kunt en mag lopen.
Na het mulle zand van Bedaf in een stukje begrazingsgebied midden op het pad een Schotse Hooglander. Toch maar even een uitwijkmanoeuvre.
Net boven het water van de Meuwel hangt nog een mistdekentje daarboven langs de oevers de toppen van de gekleurde bomen vol in zon en daar vergeet ik dan een plaatje van te maken.
Na de twee heuvelruggetjes op Slabroek weer op weg naar huis. De rondweg over bij het ziekenhuis en dan het laatste stukje langs de sportvelden en de molen van Jetten. En na 2:05′ druk ik mijn klok af bijna een halve marathon gelopen

Wat een ongelooflijke bofkont ben je dan toch dat je dit kunt en mag.

Mijn rondje van vandaag.
https://www.strava.com/activities/764437746/embed/d60e322a13ccc6079a97526ebd24a686a9760bb3

 

 

Ik kan het nog!

Geplaatst: 27/10/2016 in sport
Tags:, , ,

Donderdagavond,

Yep...ik kan het nog!

Yep…ik kan het nog!

Als ik op donderdagmorgen vertrek voor mijn duurloopje dan heb ik nog al eens dezelfde aanlooproute naar Bedaf. Ik ken ondertussen de meest obstakels wel die ik in dit stuk kan tegenkomen. Meteen na een km een venijnig klimmetje. Het wordt steeds smaller door de begroeiing die ieder jaar iets verder komt. Daarna moet ik een paar roosters over. Die zijn er neergelegd anders kom je niet met droge voeten over. Een behoorlijke sloot en een stukje moeras dat je over moet. De roosters kunnen onaangenaam en gemeen glad worden. Uitkijken geblazen dus.

Net voordat ik bij Poeskespad Bedaf op draai is er een sluisje met een slagboom die op slot is en opengemaakt wordt als er onderhoud gepleegd of gemaaid moet worden aan het pad. Een paar jaar geleden dacht ik er niet over om er tussendoor te slingeren maar sprong er altijd overheen. De laatste jaren iets voorzichtiger en laat het springen in de meeste gevallen wel achterwege.

De paal staat er nog maar het bordje is al lang geleden gejat!

De paal staat er nog maar het bordje is al lang geleden gejat!

Maar vandaag met nog een paar honderd meter te gaan dacht ik bij mezelf zou het nog kunnen? De enige manier om daar achter te komen is om het gewoon te proberen. Natuurlijk kan het fout gaan maar ik had er wel alle vertrouwen in dat het zou lukken.
In de laatste 10 m het tempo iets naar boven en dan springen. Met gemak ging ik er nog overheen.
Nu weet ik dat ik het nog kan. Mag ik er volgende keer weer langsheen.

Mijn route liep vervolgens over Bedaf met zijn heuveltjes en mul zand naar de Meuwel met ook een  heuvelruggetje. Dit ruggetje hebben ze echt fietsluw gemaakt door er allerlei boomstammen over te kieperen. Lopen en springen gaat nog net maar met de fiets is het niet te doen. Het wildviaduct over, de trimbaan op Slabroek en ook die 2 ruggetjes meenemen en dan op weg naar huis.

Precies een halve marathon gelopen onder prima loopomstandigheden. En…de zekerheid dat ik het nog kon!