Post Tagged ‘Domburg’

Zondagmorgen,

Vandaag met dit nummer gelopen

Vandaag met dit nummer gelopen

Nog geen 24 uur geleden vertrokken Sjan, Jeroen en ik vanuit Uden op weg naar het startpunt van mijn 8ste kustmarathon. Anders dan anders. In de voorgaande edities hebben we er altijd een weekend van gemaakt daar in het Zeeuwse. Deze keer eens niet.
Gelukkig is het op zaterdagmorgen niet zo druk op de weg en royaal op tijd kom ik bij de sporthal  in Burgh-Haamstede aan. Wat een goed gevoel is het altijd om binnen korte tijd een hele hoop bekenden tegen het lijf te lopen. Een kop koffie en een boterhammetje kan nog net voor de start. Overigens pannenkoeken als ontbijt dat bevalt me prima.

Op de twaalfde slag van de kerktoren vertrekken. Ik weet dat je en marathon in de eerste kilometers niet kunt winnen alleen maar verliezen. Dus heel rustig van start. Net voordat we de duinen indraaien staan Sjan en Jeroen dat zou niet de laatste keer zijn. Ik denk dat mijn eerste 5 km zo rond een half uurtje werden afgelegd. Hier liep ik mijn hardloopkennis Ruth voorbij. Zij is iets sneller van start gegaan of stond verder naar voor. Het zou haar vandaag wat minder gaan. Nu liep ze in elk geval nog goed.

Het strand af en ik weet dat even na de drinkpost mijn zwager zal staan. Ik maak dat nu voor de 8ste keer mee en altijd is dat een heel bijzonder moment. Wat is dan mijn zus kort bij me. Vorig jaar stond even verderop mijn broer en mijn neef en ja hoor ook dit jaar zijn ze samen op de motor om te supporteren.

Zo rond de 10de km neem ik mijn eerste gel. Mezelf een eet strategie opgelegd om iedere 5 km een gel te nemen en op de drinkposten alleen water te nemen. Even later de registratiematten op 10. Iets van 57′ of zo. Mooi daar ben ik dik tevreden mee. Ondertussen heb ik mijn supporters al weer eens gezien.
Wat is het ook iedere keer een belevenis op zich om vanaf de Veersegatdam het strand op de denderen. Het kan niet anders of je gaat hier snel naar beneden. Het breekt je overigens snel op want de weg naar het harde strand is dan nog een heel eind. Hier gaan er al veel lopers over in de wandelpas. Mijn Bedaf-ervaring helpt mij hier best doorheen.
Halve marathonpunt 1:58′. Uit ervaring weet ik dat nu het lichtste gedeelte achter de rug. Hier in het Zeeuwse reken ik altijd met een verlies van ongeveer 10′ in de tweede helft. Het zal vandaag wel niet anders gaan.
1379324_10202026189365625_866330873_nDe strandafgang is bij laagwater ook weer erg lang. Ik kan wel blijven lopen in tegenstelling tot de meeste van mijn collega’s. Goed drinken en op weg naar Domburg. Het loopt nog steeds als een zonnetje.
Wat is het toch leuk om steeds weer je supporters te zien onderweg. Op de trappen net buiten Domburg even naar boven wandelen. Ik moet wel want de rest doet dat ook ik kan en niet aan voorbij. Op naar de tank. Hier is tussen Domburg en Westkapelle waaide ik in 2009 van het duinpad. Nee…. dan is deze editie eerder een “watjes”uitgave.

De trap bij de reddingsbrigade is ook zo’n wandelmoment. Nu gaat het zwaar worden. Dat is nog iedere keer zo geweest en dat zal nu niet wel veel anders zijn. En ja…hoor precies op het 39 km punt net na een klimmetje mijn benen in de parkeerstand. Mijn kuiten vertellen dat ik zelf maar moet doen zij werken niet meer mee. Met wat rekken kan ik me toch weer in gang trekken maar het gaat voorzichtig.
Dat gaat nog wat geven zo dadelijk op het laatste stukje strand om die kuiten zijwaarts te belasten tussen de paalhoofden. Ik kijk in de verte bij de strandtent. Zie ik het goed? Ja… mijn ogen mankeren nog niks. Staat Kitty daar, na haar marathon van Berlijn de hele week ziek geweest, en nu is ze gewoon hier. Dat doet me deugd.
Nu is het niet zover meer toch moet ik nog een keer stoppen om mijn benen nog maar eens te rekken. Van de dijk af de Langstraat in. Mijn 8ste is binnen. Nog 2′ sneller dan vorig jaar maar geen podiumplek dit jaar.

Na een douche samen met Ruth, Koen, Sjan en Jeroen heerlijk gaan uit eten.
Uiteindelijk om 22.00 u. weer thuis. Best een vermoeiend dagje.

Volgend jaar weer? Als mijn lijf het toelaat ja..want ik heb me voorgenomen om de 10 vol te maken.

Advertenties

Zondagavond,

Er staat wat te gebeuren!

Er staat wat te gebeuren!

Inmiddels al weer ruim een dag geleden na mijn finish van de kustmarathon in Zoutelande. En geloof me iedere keer is het anders.
Op vrijdagmiddag samen met Sjan in Zoutelande aangekomen en je merkt aan alles: “hier staat wat te gebeuren dit weekend”. Toen ik de eerste keer liep in 2008 nog redelijk kleinschalig. Voor het eerst de ladiesrun op vrijdagavond, op zaterdag de marathon en op zondag de wandelmarathon. Maar langzaamaan uitgegroeid naar een evenement waar je niet meer omheen kunt. 11000 sporters in zo’n weekend actief.
En dat is te merken op vrijdagmiddag.

Op zaterdagmorgen na een goede nachtrust met de bus naar Burg-Haamstede. Een Duitse jongedame komt naast me zitten en ze vertelde me dat ze haar eerste marathon bewust voor deze had gekozen. De mooiste marathon van de wereld had ze ergens gelezen. Eigenlijk kon ik niet veel anders dan dat bevestigen.
Mooi op tijd in de sporthal. Nog tijd voor een kop koffie en zorgen dat ik wedstrijd klaar ben. Bijna bij de start tref ik een stel clubgenoten. Arno en Ingrid. Die zie ik vandaag nog wel vaker. Net voordat we van start gaan nog een clubgenoot hij gaat ook van start.

Net op weg!

Net op weg!

De kerkklok gaat zijn slagen maken. Nu voor de 7de keer dat ik dit meemaak en iedere keer is er kippenvel bij het aftellen.
Pang…op weg voor ruim 42 km. Was ik voorheen nog al gefocust op de km punten in het begin. Niet eentje gezien onderweg. Is ook niet erg want het gevoel is toch de leidende factor.

Het eerste stukje strand op. De overgang naar het wat hardere zand is lang en mul. Bedafwaardig. En dan een stevige domper mijn clubgenoot kom ik tegen. Het ging hem niet en gooide de handdoek in de ring. Hevig teleurgesteld. Ik moest me ook even herpakken en me richten op de supportersplaats van mijn zwager met zijn schoondochter en zijn kleindochter. Drie highfives binnen 2 meter. Wat super toch van ze om ieder jaar weer hier te staan.
Nog geen 2 km verder nog een verrassing. Staat mijn jongere broer langs het parcours. In de verste verte hem hier niet verwacht. Wat leuk!! Ook die ga ik vandaag nog vaker zien. Is met de motor gekomen en kan dus redelijk door de drukte komen.

Op 10 km heb ik pas een indicatie hoe snel of langzaam ik ben. Met 56’15” kan ik wel mee leven. Een mooi stuk volgt. Heel veel publiek op de Veerse Dam. Dan naar beneden het strand op. Weer zo’n moment wat veel indruk op me maakt. Twee rijen publiek dat je bij je voornaam aanmoedigt. Het strand is goed te doen op een paar zware oversteekjes na dan. Het halve marathonpunt precies een uur later dan het 10 km punt.
De strandopgang bij De Piraat is zwaar maar tegelijkertijd ook weer leuk.
Bovenaan hoor ik ze al Petra en John. Niet te missen. 26 km.

Nog 12 te gaan. Leuk om jullie weer hier te zien Ingrid en Arno

Nog 12 te gaan. Leuk om jullie weer hier te zien Ingrid en Arno

Op naar Domburg. Hier beginnen de opjes en de afjes. Kan steeds redelijk omhoog. Op 30 km staan mijn clubgenoten ook weer. Het eerste wat je na Domburg tegenkomt zijn een heel stel treetjes naar boven. Doen? Ja…lopen en niet wandelen. Het lukt me tot bijna boven. Val dan stil door wandelaars. Hup…naar beneden en op weg naar Westkapelle, het torentje, de tank. Nog 5 km broer, hoor ik hem roepen. Had ik net nodig. De trap bij de reddingsbrigade dat wordt wandelen. Een bewust keuze om niet nu mijn bovenbenen en mijn kuiten naar de vaantjes te helpen.

Nu komt voor mijn gevoel het zwaarste deel van het hele traject. Een paar venijnige klimmetjes en afdalingen. Vervolgens moet je een houten trap af naar het strand en met de groeven in de planken moet je dit met volle concentratie doe. Je stapt zo mis. Het stuk strand tot aan De Brading is goed te doen tenminste als er die palen niet waren. Dit vinden kuiten niet leuk. Evenmin de strandopgang. Oké.. je kunt je dan richten op de doedelzakspeler en weet je dat de laatste km er aan komt.
Geweldig mooi stuk met al de toeschouwers. Je hoort de speaker in de Langstraat. Nog even en ik loop ook daar. Een Zeeuws vlaggetje wordt in mijn handen geduwd en dan de finishstraat in. De zandhoop op. Een hand van Lein en mijn 7de is een feit.

Wat is dat alcoholvrij biertje lekker.

Met mijn finish in 4:08’13” mag ik in de tent ook weer op het podium. Deze keer de 3de plaats. Jaja…ieder jaar stromen er jonge gasten in;-)

Nu ik dit schrijf nog even aan het nagenieten van een leuk weekend en het mooist van alles vind ik dat mijn spieren er niks mee geleden lijken te hebben. Trappen op en af is geen enkel probleem. Moet eigenlijk ook niet want over 4 weken staat de Berenloop op het programma.

Mijn vierde kei!

Mijn vierde kei!

Thuis?

Geplaatst: 11/08/2014 in sport
Tags:, , ,

Maandagmorgen,

van wie de foto is weet ik niet. Zomaar even lenen.

van wie de foto is weet ik niet. Zomaar even lenen.

Als je voor de 6de keer mee wil lopen bij een trainingsloop voor de Zeeuwse Kust Marathon, door Zeeuws meisje Jacqueline georganiseerd, moet je vroeg op en op tijd vertrekken. Om 8.00 u zit ik in de auto. Deze keer ben ik in mijn eentje vanuit het Udense. Mijn gedachten dwalen nog af naar de indrukwekkende afscheidsdienst van mijn leeftijdsgenoot Has van Cuijk. Ik dacht aan het verschil, hij iets jonger nog dan ik en leeft gewoon niet meer en ik zit hier in de auto en ga 23 km lopen.  Ja….zo op het oog oneerlijk verdeeld maar niettemin ben ik erg blij met mijn situatie.

Het is bewolkt en maar naarmate ik meer richting westen kom wordt het iets lichter. Nou is het niet zo dat de zon er schijnt. Dat nou ook weer niet. Zoutelande binnen en maar een kopje koffie gaan doen bij “De Fiets” ons verzamelpunt vandaag. Het aantal aanmelders is inmiddels zo groot dat het die meer in de huiskamer van Jacqueline past zoals in de eerste edities. De Fiets kleurt paars.

Het restaurant Fabiola en Gunther

Het restaurant Fabiola en Gunther

Om 11.00 u. de bus in om te gaan rijden naar Vrouwenpolder. Een “duivenbus”. We worden daar gelost en mogen dan naar huis lopen. Een foto van de groep en op weg. Het stuk de duinen over en het strand naar de waterlijn is lang. Niet ongunstig dat is wel eens korter geweest. Bij hoog water is slechter lopen. Klets onderweg wat. Het lopen gaat prima. Bij de Piraat na een km of 7 het strand weer af op weg naar Domburg.
Net voor dat we daar zijn naderen we het “restaurant” van Fabiola en Gunther. Het erg sympathieke stel heeft me daar toch een verzorgingspost ingericht. Alles was er. Een nadeel van zo’n grote groep vind ik wel dat die zo erg lang uit elkaar wordt getrokken dat de voorste al lang en breed zijn uitgerust en weer op het punt van vertrekken staan als de wat minder snelle lopers net op de verzorgingspost aankomen. Niet dat er dan niets meer te eten of te drinken is maar ze liggen weer meteen op achterstand.
Op voor de tweede helft. Er komt wat meer wind en en wat meer donkere wolken. De natuur gaat zijn partijtje meeblazen. Wat geniet ik hier van. Dit is thuis dit is lopen zoals lopen bedoeld is. Dit stuk wil ik ook alleen zijn. Alleen met de wind en alleen met mijn zus. Waarschijnlijk is het ook wel daarom dat ik zo graag hier ben. Bij “De Tank” keer ik om en loop iedereen weer tegemoet.

De trap op bij de reddingsdienst, de duinen op en af . Trapjes af, trapjes weer op. Hoe herkenbaar en hoe eigen allemaal geworden in de loop van de jaren. Mijn 7de kustmarathon gaat het worden op 4 oktober.
Na 2:30′ kom ik over de streep in de Langstraat. Ja… enigszins nat. Snel naar de douches en droge kleren aan.
Vervolgens met een grote groep nog lekker wat eten in “Het Verschil” en dan op weg naar huis. Voor mij een formidabel geslaagde dag.  En de benen waar ik vandaag op liep mogen ze mij op 4 oktober ook leveren.