Post Tagged ‘Duits lijntje’

Maandagavond,

Een foto gemaakt tijdens de Slachtemarathon van 2016

Als gedeelde vreugde dubbele vreugde is dan heb ik vandaag zeker dubbel genoten van mijn duurloopje. Een aantal weken geleden vroeg Tamara me eens of we samen niet eens een duurloopje zouden kunnen maken. Voor haar het doel om eens het vlakke Friese Drachten te ontlopen en om eens naar haar loophouding te kijken. Natuurlijk sta ik daar altijd voor open. Daarbij qua tijd ook nog eens heel flexibel.
Binnen de kortste keren hebben we afspraak gemaakt. Vandaag de uitvoering. Iets over 10.00 u. was Tamara in Uden.
Vrij snel vertrokken voor een duurloopje van: “we zien wel hoe lang”. Op haar schema stond ruim 2:30′ maar dat is qua zwaarte gerelateerd aan vlakke en geasfalteerde ondergrond dat zou vandaag zeker niet het geval zijn. Niet vlak en niet veel verhard. Dus maar zien waar we uitkomen.
Het zonnetje liet ons overigens een beetje in de steek terwijl de temperatuur prima was.
De eerste 5 km over de Peelrandbreuk waarover best veel te vertellen valt. Niet alleen lopen maar ook oog hebben voor dit kenmerkende landschap.

Zand in je schoenen

De volgende 5-6 km zal er heel anders uitzien. Mul zand, omhoog, omlaag, wortels, struikelblokken. Nu geen onbeperkt kletsblokje. Opletten geblazen.
Na de eerste passage een stop met een tweeledig doel. Schoenen ontzanden en drinken. Je merkt dat Tamara dit soort ondergrond niet gewend is. Mijn schoenen daar zit amper iets in. Landing en afzet moet hier aangepast worden. Na de terugweg over Bedaf komen we weer op wat gemakkelijker terrein.
Als we bij het “bengske” zijn dan zitten en even wat in het boekje schrijven dat we hier waren.
Na het pad langs de Leijgraaf rechtsaf richting Maria-Heide om via het “Het Duits Lijntje” een vroeger spoorweg die uiteindelijk in St Petersburg uitkwam. Nu in zijn geheel ontmanteld maar inmiddels wel een prachtig begroeide dijk is. Een paradijsje voor allerlei vogels.
Het allerlaatste stukje via het Birgitinessen Klooster in Uden beter bekend als: “d’auw nonnen”. Vervolgens via de Vorstenburg en de Kerkstraat maakte het rondje van: “Uden laten zien” nagenoeg compleet. Ik zeg nagenoeg want de hele Maashorst hebben we overgeslagen.
Koffie, douchen, boterhammetje, afscheid.
Ik kan me amper een beter loopdagje voorstellen. Dus toch “gedeelde vreugde is dubbele vreugde”

Advertenties

Duits lijntje!

Geplaatst: 02/04/2015 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Dit stukje rails is er nog van over.

Dit stukje rails is er nog van over.

Uden kan dan wel een dorp zijn met stadsallures maar om het met openbaar vervoer te bereiken is best wel lastig. Je kunt met de trein wel komen tot in Oss, Nijmegen, Den Bosch of Eindhoven maar het laatste stuk zul je met de bus moeten doen. Tot aan 1983 was dat anders toen was Uden nog een station rijk. Oké… dat het in de laatste jaren alleen maar meer bestemd was voor goederenvervoer da’s een nader verhaal. Voor die tijd was er ook personen vervoer.

Het was de spoorlijn van Boxtel naar het Duitse Wesel meer dan 100 jaar heeft deze spoorweg bestaan. Sinds 1990 zijn de rails en de bielzen van de spoordijk verdwenen en is er door de begroeiing van de de bermen een leefgebied ontstaan voor allerlei leven. Nu huizen er zelfs dassen en bunzings en talloze vogels die er zich redelijk veilig en thuis voelen. Tegelijkertijd met de aanleg van de A50 zijn er wat organisaties in actie gekomen om de verloren oppervlakte van natuurgebied te compenseren. Op de kruising waar het spoor met een bruggetje de Leijgraaf overstak is zo’n gebiedje aangelegd.

Ook hier brengt water een stuk leven

Ook hier brengt water een stuk leven

Taluds afgegraven, wat diversiteit in hoogte aangebracht en van tijd tot tijd houden ze het water van het riviertje wat tegen zodat de lagere stukken weer overstromen. Een paar jaar geleden nog hartstikke kaal en nu begint het aardig vorm te krijgen.

Komend van Bedaf zijn Maria en ik vanmorgen over die oude spoordijk weer richting Uden gegaan. Wat een formidabel mooi pad is dat geworden. De verbinding tussen Bedaf en de spoordijk liep niet helemaal vlekkeloos. Sommige stukken waren nog al nat.

Op Bedaf zelf was het wat minder nat. In de zachte zandgrond zakt water dat er op valt enorm snel weer weg. Op een stuk in de route volgde we een MTB-pad totdat plotseling de bewijzeringspaadjes ophielden. Huh…even later werd het duidelijk. Een jeep met een medewerker van natuurbeheer was tot hier gekomen met zijn paaltjes. Hij gaf ons de verzekering dat we vanaf volgende week zijn route konden volgen…met paaltjes.

De verbinding Bedaf en Leijgraaf die was wel nat.

De verbinding Bedaf en Leijgraaf die was wel nat.

 

Glibberig!

Geplaatst: 15/01/2015 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Stationsgebouw Uden 1910. (bron NBDS)

Stationsgebouw Uden 1910. (bron NBDS)

Toen ik gisterenavond naar de baan fietste had ik al een donkerbruin vermoeden. De bewolking was een stuk dunner en de lucht klaarde op maar ook de temperatuur zakte. Ondertussen had ik even het schema dat op het programma stond in mijn gedachten. “Hoe kon ik dat een beetje vertalen naar een alternatieve training op de weg”. want voor mij zat het er dik in dat de ban zou gaan opvriezen en water en temperaturen onder nul dat wordt glad.
Bij het klaarzetten van de materialen die ik nodig had viel het wel mee maar voordat ik en mijn collega trainers daar mee klaar waren was het wel duidelijk. Op naar de verharde paden in het park. Na een soort van piramide training voor 30′ was de koffie in de kantine best wel lekker.

Heel ander weer was het vanmorgen. Niks van vriezen te merken. Donker nog nat en erg winderig. Ingrediënten voor pittig loopje. Een klein stukje verharde weg en dan de zachte grond op. Door de regen van de laatste weken sommige paden net zo glibberig als gisterenavond de baan. En niet veel later ook al zeiknatte voeten. Sommige plassen dieper dan ik dacht. In de verte zie ik Geert al. Dat was ook de afspraak om een stuk samen te lopen. Als het om hoogtemeters ging dan hebben we in dit uur wel het maximale eruit gehaald. Een voordeel was wel dat dit stuk niet zo glibberig en modderig was.
Maar ja…ik moest ook nog terug. Liep ik dinsdag op dat stuk nog met droge voeten daar was vandaag geen sprake van. Wat dat betreft zijn paden door wijstgronden niet zo erg betrouwbaar wat vochthuishouding betreft. Nog even nadenken over een lusje dat er nog bij moet anders ben ik te vlug weer thuis. Daarvoor moest ik nog even een stuk verharde weg op tot aan Mariaheide waar ik de oude spoordijk van het Duits lijntje kon oppikken. Jaja… toen had  Uden nog een spoor en een spoorwegstation. Nog intact tot aan de beginjaren ’60. Jammer dat het stationsgebouw weg is. In mijn beleving was het een mooi pand.