Post Tagged ‘duurloopje’

Donderdagmiddag,

Gewoon genieten.

Gewoon genieten.

De titel van dit blogje slaat niet op de baantraining van gisterenavond. Ook trainers hebben wel een andere verplichtingen dus  stonden we gisteren met twee trainers om een groep van 50 recreanten te begeleiden. Dat loop je dus niet echt solo.
Nee…. de titel heeft te maken met mijn duurloopje vanochtend. Het komt niet zo vaak voor dat mijn loopmaatjes verstek moeten laten gaan maar vandaag was het dan toch zo. Als met niemand rekening hoeft te houden kun je gaan wanneer je wilt en ook hoe lang je wilt en de snelheid heb je voor het zeggen. Allemaal voordelen? Dat zou ik niet willen zeggen gewoon simpel omdat ik heel graag met wat lopers om me heen loop. Er is altijd wel wat te kletsen of te zien. Maar ook samenlopen en even niks tegen elkaar vertellen en alleen maar luisteren naar je pas ritme, ademhaling of wat dan ook.

Om 8 uur vertrok ik. Mijn bedoeling was om een rondje te maken iets meer dan een uur dat niet al te gemakkelijk hoefde te zijn. Een beetje doorlopen mocht ook. Na 1:15′  en 12.6 km verder stond ik weer op de stoep. Mijn volgende training staat ook weer op de rol. Vanavond een groep medewerkers van ziekenhuis Bernhoven op weg helpen naar Bernhoven loopt Warm!

 

Prognose?

Geplaatst: 03/10/2013 in sport
Tags:, , ,

Donderdagmiddag,

Dit liet zich goed smaken

Dit liet zich goed smaken

Gisterenavond bij en na de baantraining werd ik vele malen succes gewenst voor a.s. zaterdag. Ook kreeg ik nog al eens de vraag: “waar ga je op weg”? Ze bedoelen dan waarschijnlijk welke tijd ik van plan ben om te lopen. Een vraag die in sommige gevallen wel beantwoord kan worden maar in het geval Kustmarathon Zeeland gaat die vlieger niet op. De omstandigheden zijn zo wezenlijk anders dan om het even welke stadsmarathon. Niet te vergelijken. Is het bij een stadsmarathon met een rustige start nog wel mogelijk om met een negatieve split te lopen ik geloof werkelijk niet dat dit in het Zeeuwse mogelijk is tenzij je zo langzaam van start gaat zo dat je net niet omvalt.

Na deze baantraining was het druk in de kantine voor koffie of thee en met een heerlijke traktatie van een stel Berlijngangers.

Ik ga er zaterdag de 6de keer van start en ook deze keer zal het weer anders zijn dan iedere voorafgaande keer. Je kiest daar ook voor. Als je niet gecharmeerd bent van die wisselingen dan loop je hier ook niet.  Toch blijft men het maar raar vinden dat je vooraf geen prognose kunt maken. Ik laat meestal dan een foto zien van 2009. Duidelijker kan ik het niet maken.

Vanmorgen nog een laatste duurloopje gemaakt van uurtje. Harrie liep niet mee. Hij is de afgelopen week ziek geweest en zeer waarschijnlijk onvoldoende opgekapt om zaterdag van start te gaan. In ieder geval gaat hij wel mee naar het Zeeuwse maar het zal wel een heel rottig gevoel zijn als je er zo voor getraind hebt en dan in een laatste week geveld te worden door een of ander virus. Da’s enorm balen.

Zaterdag 5 oktober om 16.00 u. denk ik een prognose te kunnen geven hoe de vlag erbij hangt.

Na de

Is dat geluk?

Geplaatst: 23/05/2013 in sport
Tags:, , ,

Donderdag,

In de bloei van zijn leven!

In de bloei van zijn leven!

Vanmorgen na ons duurloopje aan de koffie met een heerlijke snee peperkoek zaten Harrie en ik, ja we waren vanmorgen maar met z’n tweeën, wat te filosoferen over het feit dat we ons beiden gelukkig mochten prijzen dat het op onze leeftijd het toch nog steeds mogelijk is om redelijk intensief te sporten. Ik ben overigens nog bijna een jaar  jonger dan mijn maatje. Je zult maar de pech hebben om van alles te mankeren en amper nog naar buiten te kunnen. Je dagen zullen dan wel erg lang duren om alles en iedereen van achter het raam te moeten volgen.

Maar van de andere kant kwamen we ook tot de conclusie dat het ons allebei niet zo maar is komen aanwaaien. Alles eens de revue laten passeren kom je toch tot de ontdekking dat je er bijna je hele leven al er mee bezig bent geweest. Eigenlijk begon het al op de, toen nog lagere school. Je werd niet gebracht Harrie moest op de fiets ik te voet. Voor mij was het van huis naar school ongeveer 1 km meestal ging dat hardlopend. Toch 4 km per dag. Hoe vaak ik niet een nat pak heb gehaald, vaak voor schooltijd al, dat weet ik niet maar wel dikwijls. Dan was de sloot net te breed een volgende keer het ijs te dun. Er was altijd wel iets. Beiden zijn we begonnen met voetballen. Nee… niet bij de F-jes maar bij de B-junioren de categorie van 12-14.  Wilde je sporten dan moest je wel voetballen er was anders niks.

Ik ben er heilig van overtuigd dat het verkennen van je grenzen toen en het nemen van enig risico en aanvaarden dat het ook wel eens mis kon gaan je dusdanig sterk maakt zodat je best lang mee kunt. Ook al besef ik me terdege dat je het niet altijd in eigen hand hebt.
Daarom vanmorgen gewoon genoten van ons loopje en van de heerlijk geurende vol in bloei staande brem.