Post Tagged ‘fietspaden’

Donderdagmiddag,

Zover is het nog niet. Een maand te vroeg!

Zover is het nog niet. Een maand te vroeg!

In de aan loop naar haar marathon van Berlijn wilde Esther een 30 km duurloop maken op verharde ondergrond. Dat was het uitgangspunt. Oké…dat kan geregeld worden.De afspraak was gemaakt voor vandaag 30 juli niet beter wetend dat onze schoondochter zo rond 20 juli haar tweede kind dus ons tweede kleinkind ter wereld zou brengen. Het was evenwel wat anders toen ik er achter kwam dat 29 juli de uitgerekende datum was. Oei…dan was de afspraak maar op het randje.
Maar goed komt tijd komt raad zeg ik meestal. Ook deze keer zal dat wel goed komen. In elk geval al wat hulptroepen ingeschakeld. Altijd handig als je die achter de hand hebt.

Vanochtend om iets over 8.30 u. vertrokken we met Jos, Esther, Melanie, Michelle en ik voor die 30-er. De route ken ik inmiddels van buiten. Schitterende omstandigheden om te lopen ook. Zon, bewolking en bijna geen wind. In de eerste 5 km loop ik mee op kop. Al kletsend realiseer ik me dat het tempo aan de hoge kant gaat worden. Ho…de rem erop.
Bij Naat Piek zitten de eerste 5 km er op. Het volgende deel is op een paar stukjes na allemaal fietspad dat door het bos meandert. Bij 15 km maken we een stop. Tijd om wat te eten en te drinken. De Munse heide over. Die begint langzaamaan al iets paars te kleuren. Hele jonge struikjes beginnen kleur te krijgen.

Tja... er kwam wat water uit!

Tja… er kwam wat water uit!

Bij 20 km zien de dames hun kans schoon en maken een sanitaire stop bij het bezoekerscentrum De Maashorst. Jos en ik kletsen wat met een paar vakantiegangers over ons looptripje. Als de dames terug zijn gaan we op weg voor de laatste 10 km.  Het wildviaduct over en even later langs de manshoge berenklauwen die hun mooie witte kleur al weer kwijt zijn. In de verte zie ik al een paar wolken drijven.  Ze zijn donkerder dan die ik vandaag al zag. Je zou kunnen zeggen: “ik zie de bui al hangen”. Met nog 3 km te gaan begint het te regenen. In het begin nog niet al te veel. De druppels worden groter en hun aantal niet minder. Dit heet in gewoon Hollandse bewoordingen een stortbui. Bij het draaien naar de Leijgraaf toe staat een stel fietsers te schuilen onder een boom of dat ze uiteindelijk beter af zijn dan wij dat waag ik te betwijfelen. Wij komen in elk geval korter bij huis en als zij blijven staan zij zeker niet.
Tot op de draad nat maken we ons duurloopje af. Zeldzaam zo nat als we werden.

Maar een douche, een handdoek, droge kleren, een kop koffie en een stuk vlaai is de nattigheid al lang weer vergeten. Wat een heerlijke duurloop is het geweest.

Dinsdagmorgen,

Zulk soort fietspaden

Zulk soort fietspaden

Huh…? Een “wafilonnetje”. Ja..dat deed ik gisteren en het was er eentje van 50 km en duurde 4,5 uur.

Gisterenmorgen ben ik met Sjan, die nog steeds aan het herstellen is van haar longembolie in februari, een wandeling van 6 km. Het gaat niet snel en veel verder kan ook nog niet want dan slaat de vermoeidheid toe. De herstelprognoses van een longembolie lopen uiteen van 3 maanden tot een jaar. We zijn nu 4 maanden verder en ik kan zeggen er zit vooruitgang in maar het gaat niet erg snel. Ook is de ene dag de andere niet. Maar goed wel anderhalf uur bezig geweest op de vlakke paden bij Bedaf. Wel mooi.

Gisterenmiddag dan op de fiets. Als ik begin september een trainingsloop van 30 km zou willen doen voor een marathonvoorbereiding dan zal ik wel een route moeten hebben. Oké…die heb ik wel maar niet iedereen wil er heuvels en mul zand in hebben. Ik wil een route hebben over fietspaden in het buitengebied waar iedere meeloper een keuze kan maken om op het verharde fietspad te lopen of op het zachte pad ernaast. Dat lukt niet op iedere meter van het rondje maar wel zeker over de helft van de afstand. Ik denk dat het een leuke ronde is waar ongeveer op 15 km een stop kan worden opgenomen die voor een eventuele bevoorrading gemakkelijk te bereiken is. Tijdens de Be More Ultra Tour was dat het toenmalige 30 km punt. Nu dus op 15 km. Zal het idee nog even verder moeten uitwerken maar het rondje ligt in grote lijnen wel al vast. Ook hier deed ik anderhalf uur over.

En dan gisterenavond mijn gewone duurloop op maandagavond. Een duurloop, ja deze wel over zachte paden en paadjes. Niks verhard fietspad. Iedere keer is het weer een verrassing met hoeveel mensen we van start gaan. Geteld heb ik niet maar ik schat dat we met een 15-tal lopers van start gingen. Eentje haakte er tussentijds af want die had zondag een wedstrijd gelopen en deed een stukje mee als herstelloopje. Kreeg ik overdag van Pieter al een whatsappje: “kan niet op tijd terug zijn uit Chamonix dus ik ben niet op de training”. Nou ja dat had ik ook zeker niet verwacht. Des te leuker was het toch dat bij het einde van onze duurloop hij op ons zat te wachten. Even wat los gefietst op zijn mtb en uiteraard om de felicitaties in ontvangst te nemen. Er komt zeker nog een filmpje van hun avontuur. Ze hebben meer dan twee uur ruw beeldmateriaal voorhanden.

Dus de combinatie van wandelen, fietsen en hardlopen is een wafilon!

Goeie gewoonte!

Geplaatst: 26/06/2014 in sport
Tags:,

Donderdagmiddag,

Dit is wel onverhard!

Dit is wel onverhard!

Ja…best een goeie gewoonte om op donderdagmorgen een duurloop te maken. De standaardlengte, of er moet wel iets heel geks aan de hand zijn als het korter wordt, is 90′. Naarmate er een wedstrijd, lees marathon op de planning staat dan komt er iedere week wel een stukje bij. In de regel is dat zo’n 5′ per week alhoewel het groepje is zo ervaren dat het niet eens op een kwartiertje steekt mochten we ons eens verlopen. Maar die kans is ook erg gering want ik denk het gebied redelijk te kennen maar Harrie weet echt werkelijk ieder paadje en ieder straatje te vinden. Het is niet voor niks zijn achtertuin.
Vanmorgen wat vroeger op pad dan dat we gewend zijn. Niet om 8.30 u. maar iets over 7.30 u. vertrokken. Tja…er zijn van die dagen dat ze te kort zijn. Overigens die van Maria dan vandaag.

Dan pas realiseer je jezelf dat het toch wel heel erg gemakkelijk is als je niet meer werkt en kunt lopen op ieder gewenst tijdstip. Lopen bv. onze belangen een beetje uiteen over de lengte van de loop wordt er gewoon door diegene die het langst moet gestart en de rest stroomt dan iets later in. Een zeldzaamheid dat er iemand op donderdag de hele duurloop in zijn eentje loopt.

Bijna verhard!

Bijna verhard!

Daarmee ook het probleem onderkennend van diegene die een marathon aan het voorbereiden zijn dan zal hun langste duurloop toch vaak wel in het weekend gelopen worden. Lees.. een wissel getrokken op de tijd van je gezin. Geloof me het is niet niks om jezelf voor te bereiden op het lopen van een marathon en je hebt een drukke baan en je hebt een gezin en je partner heeft ook nog een werkzaam leven. Dan is organisatietalent wel handig als je dat wat in huis hebt. En als je dat ook nog allemaal in je eentje moet lopen dan moet je motivatie wel heel erg hoog zijn.

Om in elk geval één lange duurloop van 3 uur gezamenlijk te lopen overweeg ik in het weekend van of zaterdagmiddag 7 of zondagmorgen 8 september er eentje te organiseren. Het zal dan een rondje worden niet van het kaliber zoals met Hemelvaartsdag met alle heuveltjes en mul zand dat er in Uden maar te vinden is maar een rondje op geasfalteerde fietspaden door de Maashorst. En loop je liever op zachte ondergrond vaak loopt er ook nog een karrenspoor langs en kun je ook op het zacht lopen. Ik ben wel benieuwd of er enige interesse voor is. Laat maar even weten dan kan ik verder met de voorbereidingen. Je hoort er dan wel van.

Het zou wel leuk zijn om weer met een groep gelijkgestemden op pad te gaan.