Post Tagged ‘fysio’

Hardlopen en blessures!

Geplaatst: 09/08/2016 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmiddag,

Dat liep niet meer.

Dat liep niet meer.

Je krijgt van niethardlopers regelmatig de opmerking: “ik begin er niet aan want voor je het weet heb je een flinke blessure te pakken” Ik denk vervolgens blijf maar lekker op de bank zitten het risico dat je dan loopt is niet zo groot maar of dat het gezond is da’s vers twee.
Maar neem nou in mijn geval ik loop nu meer dan 30 jaar hard en er zijn inderdaad wel een paar blessures geweest. Zeker in het begin gebeurde het nog wel eens dat ik een pijntje had hier of daar. Maar ondersteuning van een fysio was daar nooit bij nodig. Vaak wel even van het gas af en wat minder doen. Maar al bij al valt het wel mee.
Mijn eerste serieuze mankement kwam in 1994 ik had net twee jaar op een rij een stevige marathontraining achter de rug en in dat najaar liep het steeds slechter en moeizamer totdat ik van een baantraining  thuiskwam en ik nadat ik even had gezeten kwam niet meer overeind. Dat ging gewoon niet. Moest ook op handen en voeten de trap anders ging het niet. Het kostte een paar behandelingen om mijn SI-gewrichten los en mijn bekken en heupen weer recht te krijgen.

Dit waren niet de boosdoeners

Dit waren niet de boosdoeners

Mijn volgende serieuze blessure in 2001 was een gescheurde en rafelige meniscus van mijn rechterknie. Maar voordat die diagnose gesteld werd was ik een aantal maanden verder. Alleen wachten op een MRI scan was je al 6 weken verder. Daar kwam nog eens de wachttijd op een kijkoperatie bij. Het voelde na de operatie als een verademing en de revalidatie kon beginnen. Een maand na de operatie kon ik alweer een paar km langzaam lopen. Twee maanden nadien nog niet verder dan 10’en dan was het op. Mijn knie protesteerde heftig. Goede raad was duur. Na nog een aantal weken wat gesukkeld te hebben vroeg mijn fysio om al mijn schoenen mee te nemen. Niet alleen mijn loopschoenen maar ook die ik in mijn dagelijkse doen ook droeg. Ja….ook mijn brandweerlaarzen. Hier kwam de boosdoener al snel te voorschijn. Op mijn werk moest ik veiligheidsschoenen dragen die anti-statisch waren. Laat nou net in dat paar schoenen de fabrikant de tussenzool vergeten zijn om in te doen. Dus de stand van mijn voet was tov mijn knie helemaal niet goed. Na een stel nieuwe werkschoenen kon ik na een paar weken weer een uur zonder pijn. Soms kan de oplossing zo simpel zijn.

Toen wel erover.

Hier wel er over.

In 2005 was eigenlijk niet eens een hardloopblessure maar zondigen tegen jeugdig overmoed. Een hekje was de boosdoener. Het hekje was te hoog of mijn sprongetje te laag. Het gevolg was een gebroken schouder. De kop van mijn opperarmbeen zat in twee helften in het kommetje. Als er ooit iets pijn deed dan was dat het wel. Na 6 weken van niks lopen deed ik met mijn beide zonen mee in Den Haag aan de CPCloop.

En nu heb ik wat last van mijn linkerknie. Die krijgt nu wat extra rust. Deze week wordt er gewoon niet gelopen. We zien volgende week wel weer aan. De groep waar op maandagavond altijd een duurloop mee maak was verbaasd toen ze me gisteren op de fiets zonder hardloopkleding zagen staan. Ik heb er nog niks van gehoord hoe het hun verging dus het zou zo maar kunnen dat ze nog niet terug zijn. De padvinders of dwaalgasten?

 

Advertenties

Doorzetter!!

Geplaatst: 19/10/2014 in sport
Tags:, , ,

Zondagmiddag,

Na ruim twee uur onderweg! Oogt nog fris!

Na ruim twee uur onderweg! Oogt nog fris!

Op het puntje van mijn stoel zo spannend vind ik het. Het is nu bijna iedere week wel raak met ergens een marathon. Vandaag is Amsterdam aan de beurt. Niet alleen een aantal dames van onze club aan de start voor de halve marathon maar ook twee mensen waar ik het schema voor gemaakt heb. Een van die twee heeft in de laatste fase van zijn schema het plotseling zo druk op zijn werk gekregen dat de doelstelling om vandaag een PR te lopen maar even in de ijskast is gezet.

Voor de ander die daar loopt is het nog veel spannender dan voor mij.

Het was net na de vakantie van vorig jaar dat ik een mail kreeg met het verzoek of ik een marathonschema wilde schrijven voor de marathon van Berlijn in 2014. Na wat over en weer mailcontact gehad te hebben moest ik er van af zien om met haar in zee te gaan. Ze voldeed niet aan een aantal criteria die ik stel om een marathonschema te maken. En toen kwam het ware verhaal. Op grond van dat verhaal, in het kort kwam het hier op neer dat ze 60 kg was afgevallen, was het mij wel duidelijk dat ik hier met iemand van doen had die wel over een grote dosis van doorzettingsvermogen moest beschikken.

Daarom zei ik er toch ondanks mijn aanvankelijke bedenkingen ja tegen. Berlijn lukte niet gewoon omdat die vol zat. De volgende keuze viel op Keulen. Even een paar weken later dan Berlijn was een prima alternatief. We zijn samen begonnen aan een traject waar we beiden niet van wisten wat het brengen zou. Een aantal testmomenten ingebouwd en Stukje bij Beetje zat er progressie in. Totdat!!! Voor haar werk moest zij nog wel eens naar het buitenland en om nou voordat je werk begint in een wildvreemde stad een rondje te gaan lopen is me nog al wat. Gelukkig hebben ze in de meeste hotels een prima sportmogelijkheid binnenshuis. Dan liep ze haar schema op de loopband. Begin juni voor haar werk in Madrid  stapt ze naar de sportschool. Op slot en niemand wakker. Wat nu? Toch een rondje buiten rennen. Bijna weer terug in het hotel een stoepje en je raadt het al. Door de plotselinge en onverwachte beweging een felle pijn in haar hamstring. En dan moet de werkdag met veel activiteit nog beginnen.

Met een intensieve behandeling van een formidabele fysio en een aangepast schema verloren we bijna 4 weken. Behalve dat er na dit traject amper tempotrainingen mogelijk waren want intensief belastbaar was die hamstring nog zeker niet.
Wat nu te doen? Berlijn niet, Keulen niet dan maar even vooruitschuiven en is het Amsterdam geworden. Wat heb ik gaandeweg ons trainingstraject een bewondering  gekregen voor dat te gekke mens.

Francine is nu dat ik dit schrijf nagenoeg 4 uur onderweg en ik weet dat ze nog niet bij de finish kan zijn maar ik weet  zeker dat het haar gaat lukken mits de hamstring op het laatste moment geen roet in het eten gaat gooien.

Straks als ik een telefoontje gehad heb maak ik een update met het resultaat.

YESS!!! Die is binnen!!

YESS!!! Die is binnen!!