Post Tagged ‘geduld’

Geduld is een schone zaak!

Geplaatst: 26/01/2016 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagmiddag,

Ze ver is het nog net niet.

Ze ver is het nog net niet.

Als januari bijna ten einde loopt dan begint iedereen al weer te denken aan de lente en zeker als het dan de omstandigheden van gisteren zijn. Hier scheen de hele dag de zon en liep de temperatuur op tot zeker 15 graden. Uit de wind en in de zon kon je gewoon buiten zitten. Als er dan op maandag een duurloopje op de planning staat dan sta je wel eens op scherp om dat met deze omstandigheden over dag te doen. Geduld mènneke geduld, vanavond zal het ook nog wel prima weer zijn om te lopen en dan mag je met de groep. Met die gedachte in mijn achterhoofd is het geduld wel op te brengen. Maar berg je, februari moet nog komen!

Een ander ongeduld dient zich aan bij de lopers/loopsters die zich aan het voorbereiden zijn op een voorjaarsevenement. Hun trainingen worden nu langzaamaan wat langer en in sommige gevallen beginnen er al pijntjes de kop op te steken. In zekere mate begint er dan al wat onrust in hun trainingen te sluipen. En omwille van de tijd durft men het niet aan om een weekje extra rust in te plannen of in elk geval de trainingsomvang terug te nemen. Blijf je nu  maar stug doorgaan is er alle kans op een stevige blessure in de komende weken en kun je je voorjaarsplanning wel schudden. Negeer de signalen die je lichaam afgeeft niet. Je lijf probeert je wat te vertellen. Luister er naar.
Natuurlijk snap ik best dat je zo graag wil maar stel dat je door een blessure een loopje moet missen wat is er dan uiteindelijk overboord? Werken voor het najaar? Of zeer waarschijnlijk is het zo dat er nog wel meer voorjaren in het verschiet liggen. Een hardloopleven duurt langer dan alleen een wedstrijd in het voorjaar.

Daar moest ik gisterenavond aan denken tijdens ons “leek wel lente loopje”.  Een rondje dat op de planning stond voor 1:45′ en ik klokte af op 1:45’04”.

Remschoenen!

Geplaatst: 16/07/2015 in sport
Tags:,

Donderdagmiddag,

Die zou je wat vaker moeten zien te vinden

Die zou je wat vaker moeten zien te vinden

Ik zie ze binnenkomen een week of wat geleden. Een jongedame niet zo groot ook niet klein en behoorlijk gespierd. Hoe oud of hoe jong? Gevaarlijk terrein om een leeftijd te schatten van dames. Het is net als als bij mijndemontage knip je het grijsachtigblauwe draadje of knip je het blauwachtiggrijze draadje door. Bij een van de twee krijg je een explosie. Ze is nieuw en ik loop naar haar toe en stel me voor. Een aantal dingen wil ik van haar weten. Op de eerste plaats haar loopervaring. Want je kunt haar wel meenemen op het inlooprondje van 2.5 km maar even zo goed is dat veel te hoog gegrepen. In dit geval dus niet want ze vertelde me dat onlangs een HM gelopen had waar ze nog geen 1:50′ voor onderweg geweest was. Een PR op 10 km van 46′ Nou dat inlooprondje zou dus wel lukken.

Bij de kern van de training mag ze de helft doen van de rest van de groep. Op een baan lopen is sowieso al anders en ze is dan wat eerder klaar en geeft mij dat de gelegenheid om haar wat bij te kletsen over de club en de gang van zaken bij de woensdagavondgroep in het bijzonder en over het schema dat de groep dan loopt. Maar belangrijker nog op welk tempo dat er gelopen dient te worden en waar dat we dan vandaan toveren.
Tijdens de kern die zij loopt even met mijn collega’s gekeken op welke technische zaken we de komende weken op te letten hebben. Er valt nog wel wat te winnen.

Nu een aantal weken verder en kennen we meisje M. inmiddels wat beter. Tijdens ons inlooprondje gisteren liep ik bij haar in de buurt en ik vroeg welk cijfer ze haar geduld zou geven op de schaal van 0 tot 10 waarbij een 10 zeer geduldig zou betekenen. Wat ik zelf al gedacht gehad zei ze me heel spontaan: “ik denk een twee”
mijn antwoord was: “gaan we daar  de komende tijd aan werken zodat we dat cijfer wat hoger krijgen tenminste op loopgebied”

Mogelijkheden te over!!

Stukjes met pit!

Tijdens de korte kern van gisteren koppelden we meisje M. aan een paar loopsters waarvan wij wisten als ze daar bij blijft gaat ze zeker niet te snel. Maar wat denk je?  Nog niet eens halverwege de eerste serie van vier lag ze al bijna 100 m vooruit. Ho…stop meisje M. dat was niet de afspraak. “Ja….maar het liep zo lekker”. Mijn ja…maar was:  “dat je wil je toch blijven doen”. Oké…ik ga mijn best doen.
Ik ben er heilig van overtuigd dat deze jongedame straks de straatstenen uit de weg loopt als mijn collega’s en ik haar rempedaal weten te vinden. En de remschoenen liggen ergens in het geduldkastje.

Vanmorgen zelf een duurloop gemaakt van nagenoeg 25 km. Naarmate de tijd vorderde werd het nog aardig warm.

Bekend verschijnsel?

Geplaatst: 29/07/2014 in sport
Tags:, ,

Dinsdagavond,

grooveHoe vaak ik de laatste jaren al niet heb verteld dat een loopleven gepaard gaat met ups en met downs. Als je dat zo te horen krijgt dan geloof je dat nog niet zo snel. Oh…nee dat overkomt mij niet is al snel de gedachte. Het blijkt een illusie te zijn. Het overkomt gewoon iedereen. En ook bijna iedereen trapt in dezelfde fout.  Zit je in een dipje en denk als ik nou nog net eens iets harder train of een traininkje erbij doe? Fout! Hartstikke fout. Waarschijnlijk ontstond je dipje al door net iets te hard te trainen of de externe omstandigheden waren net iets zwaarder en dan doe je er nog wat bij dan kieper je helemaal over het randje. Precies hetzelfde gebeurt er als het lekker gaat. Je liep een dijk van een wedstrijd zij het dat het net geen PR was. Volgende week iets harder trainen!  Een herkansing en op voor dat PR!! Resultaat behoorlijk ondermaats als het al niet ontaard in een blessure.

Het enige dat je te doen staat is gewoon rustig verder trainen. Niks iets erbij in geval van een dipje. Eerder nog iets terug des te eerder ben je hersteld en des te eerder je dipje te boven. Niks iets erbij als het juist goed gaat. Rustig aan verder trainen dat PR komt er wel. Misschien wel niet volgende week maar het komt er. En ik snap ook wel dat geduld vaak niet de beste eigenschap van lopers en loopsters is. Toch ben ik er van overtuigd dat het de beste resultaten geeft op termijn.

Nou is het ook wel zo dat de dipjes en de topjes naarmate een loopleven al wat langer duurt vlakker worden. Maar neem van mij aan dat de golfbeweging er altijd wel blijven zal. Je ziet het nu weer bij Ruth. Zonder mankeren bijna een jaar naar de Mont Blanc Marathon toegewerkt. Een geweldige prestatie geleverd en na in de eerste paar weken een voortvarend herstel en dan stokt het plotseling. Nou is Ruth zo ervaren dat ze onmiddellijk zegt en nu de rem erop. Niks geen wedstrijden de komende periode. Niks plannen. Oh..ja wel lopen maar alles een (paar) tandje(s) minder. En ik durf met een gerust hart te zeggen die staat er in de winter weer.

Zelfs van de ene op de andere training kan er al een enorm verschil inzitten. Vandaag ben je niet vooruit te branden en morgen loop je de sterren van de hemel. Ik had gisterenavond bij ons duurloopje een paar benen alsof ik er wel een hele dag op kon hardlopen. Ja…ook bij mij kan het enorm verschil maken. En waar ligt dat aan?  Wie het weet mag het zeggen.