Post Tagged ‘geldrop’

Donderdagmorgen,

Geen overbodige luxe!

Geen overbodige luxe!

Het lopen van een duurloopje vanmorgen nog maar overgeslagen. Gewoon vandaag nog een extra dag rust te gebruiken om te herstellen voor zondag om toch in Geldrop van start te kunnen gaan. Ben wel positief dat het lukken gaat.
En als Geldrop op het programma staat gaan we altijd richting het St. Nicolaasfeest. De tijd ook van warme mutsen en handschoenen. Dat deed me denken dat ik samen met Jeroen eens liep. Overigens liepen we toen ook nog verkeerd en werd de afstand zo maar ineens een heel stuk langer. Tot overmaat van ramp ging ook nog mijn veter los en echt ik zag geen enkele mogelijkheid om die weer gestrikt te krijgen met mijn kouwe jatten. Uiteindelijk heb ik ze maar in de rand van mijn schoenen gefrunnikt om er maar niet over te struikelen.
Het doet me ook weer meteen terugdenken aan een voorval dat me ruim 50 jaar geleden overkwam. Op een koude vriesmorgen ook zo rond Sinterklaas fietste ik naar mijn werk. Vanzelfsprekend geen handschoenen aan want bikkels dragen toch geen handschoenen da’s voor watjes. Wel fietste ik met mijn handen in mijn zakken dat dan weer wel.
In gedachten verzonken klonk plotseling achter me een harde stem: “Hé jongeman” (ja toen nog wel) Het was de luidspreker van een politieauto.
En precies in de geest van de tijd riep de agent:

Ook al is het ’s morgens een beetje guur
Houdt toch je handen aan het stuur
En anders koop je maar handschoenen
Die zijn heus niet zo duur

Je snapt dat ik me de pestpokken schrok en mijn handen waren wel heel erg snel uit mijn zakken en aan het stuur. Ze hadden me natuurlijk ook gewoon kunnen laten stoppen en me een bekeuring kunnen geven. Dat zou me destijds vermoedelijk 10 gulden hebben gekost. Maar na twee,drie dagen krampen in mijn portemonnee was ik waarschijnlijk het hele voorval vergeten en deze oplossing staat me 50 jaar na dato nog hartstikke helder voor de geest.

Dat was fluiten in de geest van de wedstrijd!

Spierpijn!!

Geplaatst: 22/11/2015 in sport
Tags:, ,

Zondagmiddag,

Juist! Op die plek maar dan rechts!!

Juist! Op die plek maar dan rechts!!

Bij onze atletiekbaan staan er weerskanten werpkooien voor discus en hamerslingeren. Nu moet er een van de twee wat verbouwd worden om weer aan de eisen te voldoen. Het net dat er nu hangt is ook versleten dus na de verbouwing moet er ook een nieuw net gehangen worden. Je snapt als een staalconstructie buiten in weer en wind staat dat alles niet meer zo soepel los gaat als dat je wel zou willen. Bouten en moeren dat valt nog wel mee maar de draaipoorten met een nylon lagering dat zat nog al vast.
Bij het ontmantelen moest er dus wat kracht geleverd worden. Bij de training op woensdagavond dacht ik al iets te voelen van wat spierstijfheid aan de rechter achterkant net onder mijn ribben. Bij mijn duurloop op donderdagochtend nog wat meer maar niet iets om er veel acht op te slaan. Zeker ook niet in verband gebracht met de werkzaamheden.
Vrijdagmorgen was het evenwel wat anders, bukken moeilijk, gaan zitten lastig, opstaan nog lastiger, liggen in bed behalve op mijn rug erg problematisch. En wat te denken van fietsen. Oké… het fietsen gaat nog wel maar opstappen met je zwaaibeen over het zadel…oei!
Zaterdagochtend toch naar de training gegaan maar niet mee ingelopen. Dat ging ook absoluut niet. Oefeningen voor- of meedoen? Forget it! Ik wist niet dat een lijf zo’n pijn kon doen.
Vanmorgen voelde het dusdanig aan dat ik toch ook maar naar het bos ging want anders staat de groep alleen of ik moet vervanging regelen. Ik dacht onder dezelfde condities als gisteren bij de baantraining dat moet kunnen.
Ik vertelde de groep waar we naar toe zouden gaan, zij al slingerend door het bos naar de plek en ik wandelend in een rechte lijn er naar toe. En ja..hoor een kleine miscommunicatie. De groep stond op een heel andere plek dan ik. Via een telefonisch omweggetje kwam het ook weer in orde. Door de beweging en het wandelen is nu de situatie een heel stuk beter.
Zag ik het gisteren nog totaal niet zitten dat ik zondag van start zou gaan in Geldrop geloof ik er nu weer in.

Wat heeft een lijf toch een groot herstellend vermogen.

 

Vaste waarde?

Geplaatst: 01/12/2014 in sport
Tags:, , ,

Maandagmorgen,

Gaaf loopje

Gaaf loopje

Voor de 5de keer reed ik gisterenmorgen naar Geldrop om een stukje te gaan hardlopen. Vandaag ook met niemand een afspraak gemaakt om samen te lopen. Kon dus eens zien wat ik er van zou maken. Als je op tijd bent dan kun je bij wijze van spreken je auto op de startstreep parkeren. En dan is er koffie. Of dat je echt kunt spreken van een trail dat weet ik ook niet wat ik wel weet dat er in elk geval dezelfde ongedwongen sfeer hangt zoals bij trails  gebruikelijk is. Een sfeer die mij wel bevalt moet ik zeggen.

Wat een hoop bekenden zijn er ook deze keer weer aanwezig. Met name ben ik blij Ruth weer eens te zien na haar lijdensweg door een teek. Nog niet voor de lange afstand maar wel weer van start.
Ook Dorothé weer aan de start  voor haar halve marathon.

Mooie  paden. De foto is van Ruth

Mooie paden. De foto is van Ruth

Om 10.00 u. de start dan voor de hele, de halve en de 30 km. Maar eens in de eerste km’s zien wat mijn lijf vandaag kan. Eerste stukje is asfalt en dan de A67 over en meteen duik je het natuurgebied is. Het loopt zo slecht nog niet. Mijn doorkomst bij 5 km ben ik dik tevreden over. Tegen een loper die ik in het voorbijlopen er op attendeer dat hij ook eens om zich heen moet kijken antwoord: “ben jij van de plaatselijke VVV?” Nou nee maar ik vind het hier wel gaaf lopen dus je moet er dan ook wat van zien.

Bij de drinkpost op 10 km staan de collega’s van Lucas Klamer van brandweer Geldrop, destijds en helaas veel te vroeg overleden initiatiefnemer van ’t is voor nik. Super dat zij dit ieder jaar weer doen. Op 10 km verder kom ik hier nog eens langs. Nu even rust om goed te drinken. Thee. Lekkere lauw thee. Beter dan het koude water. Maar weer vertrekken. Lopers die mij bij de drinkpost voor bij zijn gelopen haal ik weer bij. Twee lopers die een thuiswedstrijd lopen daar ben ik bijna bij en eentje struikelt over een stronk. Even stoppen om de schade op te nemen. Gelukkig zonder schade  gebleven. Hij kan door en ik ook. Voor mijn gevoel gaat deze lus wel heel erg snel en hoor in de verte ook al weer het punt waar 10 en 20 km elkaar aanraken. Gewoon erg slim hoef je maar een keer de post te bemensen. Deze keer blijf ik nog wat langer hangen om een sneetje peperkoek te eten.

Supergaaf gebied. De foto is van Yvonne

Supergaaf gebied. De foto is van Dorothé

De laatste 10 km in. Net even onderweg haalt een loper me in maar loopt niet voorbij en blijft er achter hangen. Voor de wind hoeft hij dat niet te doen. Want wind die is er niet en al zou die er geweest zijn dan heeft hij qua beschutting niet zo heel veel aan mij. Een slagboom over het pad en tja…daar ga ik niet omheen daar moet gesprongen worden. Ik hoor dat mijn maatje er van schrikt. Ooit kwam ik hier nog eens een bordje tegen van 25 km maar of ik heb het gemist of het was er gewoon niet.

Net voor ik weer de A67 over ga vraagt mijn achtervolger of ik weet hoever het nog is. Waarschijnlijk heeft die het bordje dus ook niet gezien. Het viaduct af weer het bos voor nog een drietal km’s. Een stukje met wat los zand en een paar heuveltjes de Schietberg. Hier worden we luid aangemoedigd door Anne met haar kanjerspandoek. Heb het hier wel een lastiger gehad. Hoor overigens aan de ademhaling van mijn kompaan dat hij het wat moeilijker heeft. Hij laat een gat vallen maar even later is hij er weer. In de laatste km moet hij er toch definitief af.
Voor het eerst vandaag de tijdwaarneming via het scannen van  de barcode op je startnummer.
Mijn geklokte tijd is 2:37’11”. Daar ben ik echt dik tevreden over.

kanjer!

kanjer!

Nu snel iets warms aan om nog even een stukje terug te lopen om Esther en Kitty op te halen want ja… dat deed ik vorig jaar ook dus ik heb het vermoeden dat ze er naar uitkijken. Als ik bij Esther blijft mag Kitty even los en loopt zo maar haar laatste km in 5’10” . Een prima prestatie neergezet!

Douchen en nog even wat bijkletsen. Zeker weten als het me gegeven is om nog te kunnen lopen volgend jaar ben ik hier weer van de partij.