Post Tagged ‘gels’

Donderdagmiddag,

Slachtemarathonshirt 2012

Slachtemarathonshirt 2012

Hoe vaak ik al een waarschuwend geluid heb laten horen aan lopers dat je bij de eerste warme dagen, als je lijf er nog niet aan gewend is, om op te letten dat je tempo niet te hoog wordt. Sowieso is je rustpols al een paar slagen hoger om je lijf op bedrijfstemperatuur te houden. Bij warm weer dus je lijf af te koelen. Die slagen ben je al kwijt om een prestatie of training neer te zetten. Vervolgens is de efficiëntie per slag ook nog wel wat geringer want van iedere slag heb je ook weer wat energie nodig om je lijf koel te houden. Blijft dus minder over voor het leveren van een prestatie. Is nou met de hogere temperaturen de luchtvochtigheid ook nog eens hoog dan stroomt het zweet zo van je lijf. Het verdampt niet zorgt er derhalve niet voor dat je lijf afkoelt. Is de luchtvochtigheid juist laag dan verdampt alles onmiddellijk en je hebt niet eens in de gaten dat je zweet want je shirt blijft nagenoeg droog. Maar let op je vochtgebruik is erg hoog en bij onvoldoende inname ligt zo maar een vochttekort op de loer.

Zo ziet uitgepierd er ongeveer uit!

Zo ziet uitgepierd er ongeveer uit!

Vanmorgen vertrok ik om iets voor 7.30 u. voor een wat langere duurloop in de voorbereiding voor de Slachtemarathon over enkele weken. Twee liter water en een paar gels daar moest ik het maar mee doen. In het begin nog redelijk fris. Na een half uurtje, ondertussen ook nog een stukje gewandeld samen met een oud-collega, merkte ik eigenlijk al dat het een dorstig loopje zou gaan worden. De wind zorgde er wel voor dat mijn shirt maar amper nat werd. Ik dacht nog bij mezelf, drink op tijd en voldoende. Maar wat is op tijd en voldoende? Gaandeweg werd het warmer. Stukken in de wind redelijk koel maar de stukken in de zon en zonder wind werden warmer.
Na 20 km ben ik bij het bezoekerscentrum en vol in de zon was het daar knap warm ook het wildviaduct over de A50 vol in de zon. Aan het einde staat een bankje en een vuilnisbak. Hier maar even stoppen voor een slokkie en een gel. Eigenlijk zou je tempo zo laag moeten zijn dat je geen extra koolhydraten nodig zou hebben. Maar ik zeg ook “eigenlijk”. Deze was zeker nodig met nog een km of 7-8 te gaan.
Achter de Berg de naam van het fietspad op Bedaf staan 100 m- punten aangegeven. Heel uitnodigend om wat tempo te maken. Andermaal in de fout.

Nee…het laatste stuk werd er niet gemakkelijker op. Na iets meer dan 3 uur en iets meer dan 31 km op de klok ben ik thuis.

Zo goed weten en toch..en toch trap je erin. Misschien zijn daar valkuilen wel voor om er in te trappen.

Advertenties

Wisselvallig!

Geplaatst: 21/03/2015 in sport
Tags:, , ,

Zaterdagmiddag,

Beter mee verlegen dan om verlegen!

Beter mee verlegen dan om verlegen!

Als het winter is dan weet je gewoon dat je voldoende kleding aan moet doen. Voldoende laagjes zodat je, als het onverwacht warmer wordt,  iets uit kunt doen. Vaak is het ook nog zo dat je duurlopen nog wat minder lang zijn dan dat nu het geval is.
Nu dus….zo vroeg in de lente en met lange duurlopen dat kan kwakkelen zijn. Soms vertrek je met een zonnetje maar voor je een paar uur verder bent ben je 3-4 keer overvallen door een bui met wind of regen. Als vertrekt met het zonnetje doe je vaak net voldoende aan om het niet te warm te hebben. Gaat de zon weg en maakt die plaats voor een bui dan keldert de temperatuur meteen met een paar graden. De gevoelstemperatuur al zeker.
Die wisselvalligheid dat zijn nekkenbrekers. Door het lager worden van de temperatuur kost het je gewoon een paar hartslagen extra om op temperatuur te blijven. Door die paar extra slagen wordt de verbrandingsverhouding tussen vet en koolhydraten ook enigszins anders en daar heb je niet op gerekend. Loop je normaal dezelfde duurloop op wat water en een paar gels daar heb je nu niet genoeg aan. De laatste km’s van zo’n duurloop worden dan wel erg zwaar en zeker als het tempo aan de hoge kant is. Het is niet dat de vorm er vandaag niet zo is maar veel meer dat je  niet genoeg energie in huis hebt. Ongelooflijk slecht kan het dan zijn en ongelooflijk koud!

Vlug bijtanken en een warme douche of bad en het het slechte gevoel snel vergeten. Want het lag minder aan jou dan aan de wisselvalligheid van de omstandigheden.

Sallandtrail 2!!

Geplaatst: 15/03/2015 in sport
Tags:, ,

Zondagmiddag,

Hier lijkt het nog ver weg. Inschrijven!

Hier lijkt het nog ver weg. Inschrijven!

Op 1 november van het vorig jaar was ik met een groep op Terschelling om de Berenloop te gaan doen. Maar ook de inschrijving van de Sallandtrail ging die avond open. Ik wist ook dat ik er die avond werk van moest maken om ingeschreven te raken anders zou ik op de reservelijst geplaatst worden met alle onzekerheden daar omheen. Het duurde best lang voordat ik er doorheen was.
Goed wat dat betreft was het geregeld. Nu de uitvoering nog.
Van 1 november tot aan 14 maart lijkt best lang maar wil je redelijk voorbereidt aan de start staan zal er toch gewerkt moeten worden. En gisteren stond ik aan de start. Voor mijn gevoel er helemaal klaar voor. Mijn tweede Sallandtrail. Mijn 3de 50 km ooit!
Het was een stuk kouder dan de vorige uitgave. Ik had er voor gekozen om te lopen met een petje op en zonder handschoenen. Dit bleek al snel een misrekening te zijn. Mijn hoofd viel dan wel mee maar mijn handen al na 5 km hartstikke koud. Op zich is dat dan nog niet eens zo heel erg maar probeer maar eens een ritsje open te krijgen van het tasje waar je gels in zitten of zowaar nog lastiger het lipje van het zakje eraf te scheuren. Da’s bijna nog lastiger dan steeds op te letten om niet over de boomwortels te struikelen. Ik heb zeker een keer of 5 bij me in de buurt mensen zien of horen vallen. Gelukkig konden ze in alle gevallen gewoon verder.
Maar goed buiten dat liep het eigenlijk wel lekker. Aftellen in blokjes van 5 km dat maakt de totale afstand niet korter maar je hoeft niet zover vooruit te kijken. De eerste verzorgingspost. Een restaurant met een vriendelijk bediening. Een paar minuutjes rust.

Omgeploegd. De foto is van Rinus

Omgeploegd. De foto is van Rinus

Ook hier in het Salland gebied zijn ze bezig met de bosomvorming dat betekent dat er veel paden niet al te best bij liggen. Kapotgereden door de machines of gewoon omgeploegd. Het maakt het lopen er niet gemakkelijker op. Erg? Voor mij niet.
Even later hoor ik in de verte alweer de plaats vanwaar we straks gestart zijn. Ook hier weer even pas op de plaats en goed eten en drinken. Natuurlijk kijk ik op de klok en zie dat ik  iets langzamer ben dan de vorige editie. De kou vraagt toch wel extra energie.

Soms bulten soms ook kuilen. (Foto Rinus)

Soms bulten soms ook kuilen. (Foto Rinus)

Op naar de tweede helft! Nu de tweede lus in met zijn lange klimmen door het prachtige heidegebied. Wat moet het hier in de zomer mooi zijn als de heide in bloei staat. Wat moet het hier mooi zijn in de winter als er verse sneeuw gevallen is.
Het lopen gaat me nog steeds redelijk goed af. Dus genieten van de omgeving gaat dus nog prima. Uit ervaring weet ik wel dat het even verderop ook zo maar over kan zijn. Huh? Over 500 m een verzorgingspost? Die stond vorig jaar toch op 40 km. Niettemin heel erg welkom want gelletjes openmaken is nog steeds een crime. Kouwe jatten!
Nog 3 journaaltjes met sterblokjes van huis. Even later ga ik het marathonpunt over. Hier was het vorig jaar het al best lastig nu valt het eigenlijk nog wel mee. Een groepje haalt me bij die liepen even een afslagje voorbij. Er komt voor hun een paar 100 m extra bij.
Mijn gedachten dwalen even af. Hoe zou het met Esther gaan? Hoe zou het met Heidy gaan? En met Jan Willen en Margriet zouden die al over de finish zijn?
Dan is er de laatste verzorgingspost voor de finish op het 45 km punt. Een post meer dan vorig jaar. Waar Bertus deze enthousiaste vrijwilligers vandaan tovert is mij een raadsel.

de finish (Foto Jan Willem)

de finish (Foto Jan Willem)

Bij het vertrekken van deze post voel ik het. Het beste is er vanaf. Maar ja 5 km is nog wel te overbruggen dat is te overzien. Het bos uit even een tunneltje onderdoor en de laatste heuvelrug over. Nog heel erg goed opletten op de wortels zodat ik niet in de laatste km’s nog op mijn snufferd ga.
Een kleine 10′ later dan in de vorige editie ga ik over de finish. Jan Willem maakte er een foto van. Nee… vandaag gooi ik niet mijn petje over de hekken anders moet Bertus weer klimmen.
Even nog een paar stukjes krentenwegge eten en dan snel douchen. Ben ik waarschijnlijk op tijd om lekker opgewarmd te wachten op Heidy en Esther. Wat ben ik trots op mijn bikkels!

En nu ik dit schrijf weet ik hoe mijn spieren aanvoelen want ik kan het draaien of keren zo ik wil maar zo meteen staat er toch weer een groep in het bos en die verwachten gewoon dat ik er ben. Dat gaat lukken!! Nu weet ik het ook zeker want de training is afgelopen. Ging gewoon goed!

En? Volgend jaar weer? Moet maar afwachten wat mijn lijf blijft doen.

En zo word je je als ultraloopster binnengehaald

En zo word je je als ultraloopster binnengehaald