Post Tagged ‘halve marathon’

Dinsdagmiddag,

Een foto die Joke van ons maakte net voor de start van Chris

Het was afgelopen zondag best al wel vroeg dat Sjan en ik samen naar Eindhoven reden om een dagje te gaan supporteren.  Marathon Eindhoven ieder jaar weer een evenement dat veel lopers van onze club aantrekt. Is ook vaak mijn advies als je voor de allereerste keer een marathon dan wel een halve marathon loopt om dan in Eindhoven van start te gaan. Zou je in een kleinere wedstrijd lopen is de kans groot als je wat minder snel bent dat de bezemwagen op je hakken gaat rijden. Daar heb je in Eindhoven weinig last van en er komt nog bij dat er tegen het einde van het parcours nog een heleboel publiek staat om je aan te moedigen.

Maar goed zoals ik al zei we waren lekker vroeg in de stad want ik wilde heel graag een aantal marathonlopers die ik kende even vooraf zien. Dat lukte ook erg goed. Eenmaal van start is er tijd voor een kop koffie. Want er is nog tijd genoeg voordat de eerste lopers op het 40-km punt zijn want dat is mijn vaste supportersplaats. Het 40-km punt is ook het 19-km punt van de halve marathon. Een prima plek om iedereen goed te kunnen zien, een betere plek dan midden in de stad. Hier kan ik in sommige gevallen ook nog een paar 100 m. meelopen.
Nadat de eerste snelle lopers ons gepasseerd zijn komen er nog een aantal clubgenoten bij ons staan om onze lopers te kunnen aanmoedigen. Uiteindelijk stonden we daar met meer dan 10 man. Kun je best een bak herrie maken.

Een clubgenoot en ook een met een verhaal. Trots!

Als er weer een bekende voor mij voorbij komt dan ken ik vaak ook het verhaal dat er achter steekt waarom iemand nu hier loopt of überhaupt hardloopt. Een paar van die verhalen vertel ik aan mijn mede supporters.
Op een gegeven ogenblik bedacht ik me, als er voor mij 50 mensen meelopen die ik ken en van die 50 hebben er 10 een verhaal waarom ze lopen. Wat zou er dan toch een bijzonder boek te schrijven zijn over al die verhalen van al die lopers (10.000) die hier nu bezig zijn.
Uiteindelijk denk ik dat we nagenoeg al onze clubgenoten wel hebben gespot. De snelste, de snellere en de snelle.

Wel weer toe aan een bakje koffie in het Beursgebouw. Aanzienlijk minder druk dan vanochtend wel nog een lange rij lopers bij de kledingafhaalpunt. Ik dacht dat hadden ze gestroomlijnder kunnen regelen.
Je zou dat na 31 edities toch onder controle moeten hebben lijkt me.

Tegen 17.30 u weer thuis. Nee…niet de klok rond weggeweest maar wel 10 uur. Genoten van een mooie, maar voor de lopers een te warme, dag. Volgende supportersrol  bij de Zevenheuvelenloop? Waarschijnlijk wel.

 

Donderdagmiddag,

De foto is van een paar jaar terug op Ameland

Het schiet al weer aardig op of 2017 is ook weer verleden tijd. De grote marathons nagenoeg achter de rug en nog maar een paar wedstrijden voor dit jaar op de kalender en 2018 staat voor de deur.
Eigenlijk precies de juiste tijd om al eens na te gaan denken over je plannen of doelen voor het komende jaar. En wat kunnen die doelen voor de verschillende lopers en loopsters uit elkaar liggen. Eind augustus startte er bij onze club weer een groep start to runners en ze zijn meegenomen op een vervolgtraject dat hun in de volgende 7 weken van 3 km naar 5 km brengt. Dit traject sluiten ze af met de PNEM-cross waar ze die 5 km lopen. Een echte wedstrijd en zeer waarschijnlijk hun eerste. Dat gaat spannend worden want of je nou een beginner of een gevorderde loper bent de twijfels net voor de start die blijven er.

Ook deze is op Ameland gemaakt

Als je deze atleten zou vragen wat hun doel is voor 2018 dan kan ik me voorstellen dat ze graag het komende jaar een keertje een 10 km zouden willen lopen. Voor een ander kan een eerste halve marathon een bijna onbereikbaar doel lijken. Je zult het nooit weten als je het niet geprobeerd hebt.
Een eerste marathon misschien in 2018? Vooral bij zulke doelstellingen is het raadzaam om er eens goed over na te denken maar ook vooraf af te stemmen met je omgeving want doe je dat niet dan kom je al snel van een kouwe kermis thuis. Neem van mij aan dat er in zo’n voorbereidingstraject heel veel werk gaat zitten en niet alleen inspanning en kruim kost van jezelf maar ook van je omgeving.
En het besluit is zo vlug genomen om je in te schrijven voor een marathon.

Lees hier maar eens het het werkt.

Niettemin blijft rotsvast overeind dat het hebben van een doel absoluut heel motiverend werkt maar stel wel doelen die realiseerbaar zijn.

Werken voor een doel!

Geplaatst: 04/02/2016 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Alleen weggelegd voor doorzetters!

Alleen weggelegd voor doorzetters!

In de eerste maand van een jaar worden er nog al eens doelen gesteld. Prima want een doel hebben om naar toe te werken motiveert. Maar sommige doelen? Voor de een al wat realistischer dan voor een ander. Als een loper die vanuit een basis  van 3 keer per week een loopje ziet nog wel kans om in het voorjaar een halve marathon te lopen. Dat is een doel dat alleszins haalbaar is. Zelfs als zou diegene nog niet veel langer lopen dan een jaar. Maar als dezelfde loper zich gaat inschrijven voor de hele van bv Rotterdam dan weet ik het zo net nog niet.
Voor mij heeft de bewuste loper dan zich nog niet helemaal gerealiseerd wat het lopen van een marathon precies inhoudt. Die hoeven zich bij mij in elk geval niet te melden voor een begeleidingsschema. Een ander verhaal wordt het als de bewuste loper/loopsters al een aantal jaren nauwgezet hardloopt. Als je dan een halfjaar voorbereidingstijd krijgt dan kun je tenminste iets op de rit krijgen. Dan kun je eerst een basis leggen en daarna nog bijsturen als het fout dreigt te gaan. Want je kunt het niet onder stoelen of banken steken om een marathon redelijk te kunnen lopen daarvoor moet echt hard gewerkt worden dat doe je niet zo maar even. En dan nog is niet het voorbereiden alleen er komt aardig wat meer bij kijken ook van je omgeving. Ik schreef er al eens ooit iets over.

Dit plaatje was  van mijn 2de marathon in Rotterdam  (1994)

Dit plaatje was van mijn 2de marathon in Rotterdam (1994)

Nou ben ik zelf geen loper met 100 marathons op mijn naam maar een aantal liep ik er al wel. En iedere keer als ik weer opnieuw inschrijf voor de volgende weet ik wat me te wachten staat. Nauwgezet mijn trainingen doen langzaamaan mijn km’s die ik per week loop wat opvoeren. Voldoende rust tussen de trainingen nemen. Ook wat op mijn eten letten. Zeker als je wat ouder wordt is wat zwaarder worden niet iets bijzonders zelfs al blijf je hetzelfde eten. Je spierkracht wordt minder dan bestaat er snel de neiging om wat meer te gaan doen. Met alle gevolgen van dien. Je gaat je lijf belasten op een niveau dat net je pet te boven gaat. En voor je het weet sta je langs de kant als toeschouwer en loop je zelf niet.

Tijdens mijn regenachtige duurloop van ruim 30 km vanmorgen moest ik hier weer eens aan denken. En dan heb ik nog het geluk dat ik niet meer werk zodat ik dit lange werk gewoon overdag kan doen maar anderen met een full-time baan. Ik geef je het te doen om s’morgens voor dat je naar je werk gaat een lange duurloop te doen. Ik geef je het te doen om dat in de avond na het eten nog te doen.

Daar kun je maar beter van tevoren over nagedacht hebben anders is het doel “marathon” tot mislukken gedoemd.