Post Tagged ‘handschoenen’

Dinsdagavond,

De Grote Beer duidelijk in beeld

De Grote Beer duidelijk in beeld

Loop je in de zomer de maandagavondduurloop in het bos dan kun je naar hartenlust zwerven mits je het bos een beetje kent want anders loopt de tijd dat je onderweg bent hopeloos uit de hand. Die vrijheid heb je in de wintermaanden gewoon niet. Op de eerste plaats moet je al kiezen om al te drukken wegen te mijden. Een fietspad is wel leuk maar appende fietsers letten niet echt op om nog maar te zwijgen of dat ze licht op hebben.
Op de tweede plaats moet je wel ongeveer de route in je hoofd hebben. Welke richting je uitgaat word je al ingegeven door de heersende windrichting. Ik vertrek graag met de wind op kop. Iedereen is dan nog fris om tegen de wind op te beuken. Zet je de kop weer op huis aan is het dan allemaal wat gemakkelijker.
Het rondje van gisterenavond voldeed aan de voorwaarden die we gisteren er aan stelde. Oostenwind en dan komen de rondjes Hemelrijk in beeld. Hartstikke verkeersluw maar ook op stukken pikkedonker. Onze eigen verlichting moet wat helpen, niet alleen om zichtbaar te zijn, maar ook om de weg wat in beeld te hebben. Een ander kenmerk van de oostenwind is dat het meestal koud vriezend weer en zonder bewolking is. Het levert dan vaak mooie sterrenluchten en wat verlichting van de maan op. De sterren waren er gisteren volop de maan een dunne sikkel.
Het leverde ons gisteren een prachtig mooie duurloop van iets meer dan 14 km waar we net aan 90’voor onderweg waren. Ik had wel een paar koude handen ondanks mijn handschoenen.

Zeg niet dat dit geen mooi begin van de week is.

Advertenties

Donderdagmorgen,

Geen overbodige luxe!

Geen overbodige luxe!

Het lopen van een duurloopje vanmorgen nog maar overgeslagen. Gewoon vandaag nog een extra dag rust te gebruiken om te herstellen voor zondag om toch in Geldrop van start te kunnen gaan. Ben wel positief dat het lukken gaat.
En als Geldrop op het programma staat gaan we altijd richting het St. Nicolaasfeest. De tijd ook van warme mutsen en handschoenen. Dat deed me denken dat ik samen met Jeroen eens liep. Overigens liepen we toen ook nog verkeerd en werd de afstand zo maar ineens een heel stuk langer. Tot overmaat van ramp ging ook nog mijn veter los en echt ik zag geen enkele mogelijkheid om die weer gestrikt te krijgen met mijn kouwe jatten. Uiteindelijk heb ik ze maar in de rand van mijn schoenen gefrunnikt om er maar niet over te struikelen.
Het doet me ook weer meteen terugdenken aan een voorval dat me ruim 50 jaar geleden overkwam. Op een koude vriesmorgen ook zo rond Sinterklaas fietste ik naar mijn werk. Vanzelfsprekend geen handschoenen aan want bikkels dragen toch geen handschoenen da’s voor watjes. Wel fietste ik met mijn handen in mijn zakken dat dan weer wel.
In gedachten verzonken klonk plotseling achter me een harde stem: “Hé jongeman” (ja toen nog wel) Het was de luidspreker van een politieauto.
En precies in de geest van de tijd riep de agent:

Ook al is het ’s morgens een beetje guur
Houdt toch je handen aan het stuur
En anders koop je maar handschoenen
Die zijn heus niet zo duur

Je snapt dat ik me de pestpokken schrok en mijn handen waren wel heel erg snel uit mijn zakken en aan het stuur. Ze hadden me natuurlijk ook gewoon kunnen laten stoppen en me een bekeuring kunnen geven. Dat zou me destijds vermoedelijk 10 gulden hebben gekost. Maar na twee,drie dagen krampen in mijn portemonnee was ik waarschijnlijk het hele voorval vergeten en deze oplossing staat me 50 jaar na dato nog hartstikke helder voor de geest.

Dat was fluiten in de geest van de wedstrijd!

Vrijdagmiddag,

Het is mooi maar je kunt er beter niet hoeven te zijn!

Het is mooi maar je kunt er beter niet hoeven te zijn!

Na de hectiek van de afgelopen week lijkt alles weer wat meer in rustiger vaarwater te zijn aanbelandt. Gisteren tegen het einde van de dag kreeg Sjan toestemming om weer mee naar huis te gaan. Natuurlijk is er nog een nabehandelingstraject te gaan. Conditioneel zal er ook nog wel het een en ander moeten gebeuren want in je ziekenhuisbed kun je wel denken dat je de hele wereld aankunt maar op het ogenblik dat je weer thuis bent kom je er toch wel achter dat je een aardig eind achteruit bent gegaan. Maar goed iets om aan te werken.
De eerst komende week staat in ieder geval in het teken om de bloedinstellingen op de juiste waarde en stabiliteit te houden. Dat zal vaak prikken worden. Ook hier geldt meten is weten.

Maar ondanks alle perikelen heb ik de trainingen niet te hoeven onderbreken. Zei Sjan dinsdag nog: “nu je loopschoenen aan en een rondje maken” Kon ik op woensdagavond ook gewoon op de baan een training verzorgen. Ook mijn lange duurloop van donderdag kon ik maken. Het was nog donker toen ik vertrok bij het bezoekerscentrum“de Maashorst”. Vanaf dit punt zijn er een tweetal rondjes die samen een afstand overbruggen van ongeveer 30 km. Hemelsbreed was ik dan nooit zo ver van mijn auto en het ziekenhuis.

Was het woensdagavond al gemeen koud de donderdagmorgen deed er niet veel voor onder. Het was echt wel nodig om een muts op te zetten en een paar handschoenen aan te hebben. Na een uurtje of zoiets werd de temperatuur wat aangenamer behalve op de helemaal open stukken en met de wind op je gezicht was het het nog niet al te warm.

Met deze duurloop erbij bracht het mij tot net geen 300 km in deze maand. Nog eens 4 weken dit aantal dan moet de 50 km van de Sallandtrail maar zitten. Wil er nog iemand op 23 februari meelopen dan dien je wel even te reageren.