Post Tagged ‘Hemelrijk’

Donderdagmiddag,

Nu al lang weer in volle glorie

Al sinds ik met pensioen ben (2004) loop ik mijn langste duurloop vrijwel altijd op donderdag. Een aantal jaren geleden had ik nog een paar medestanders en hoefde ik zelden alleen. Maar sinds een paar jaar is dat anders. Iedereen is om welke reden dan ook afgehaakt en sta ik er stik alleen voor. Samen lopen is natuurlijk leuk, je hebt onderweg wat te kletsen en de tijd vliegt doorgaans voorbij.
Maar ook in je eentje lopen heeft zo zijn charmes. Je kunt beginnen op een tijdstip dat jou op dat moment het beste past. Je kunt een route en richting lopen die je zelf wilt. Je kunt zo snel als je zelf maar wilt en zolang als je zelf maar wilt.
Vanmorgen dacht ik bij mezelf ik doe nog eens een rondje Hemelrijk. Sowieso lang geleden dat ik er liep en als ik er liep was dat meestal in de avond samen met de groep op maandagavond. Maar goed nu op donderdagmorgen is het niet donker. Als ik eenmaal Volkel uit ben kom ik op mijn speelterrein van zo’n 60-65 jaar terug. In je eentje daar lopend komen geheid de gedachten terug over hoe het toen was. Op het moment dat ik langs de molen kom dan gaan mijn gedachten terug naar een koude novembernacht (1983) met een vliegende storm. De molen sloeg op hol en en brandde destijds tot de grond af. Je kon er nog niet eens veilig op een afstand van 50 m bijkomen laat staan van blussen. Ik schreef er al eens wat over.

Vervolgens draai ik de weg op die achter langs het Hemelrijk loopt. Hoe kan het toepasselijker de Hemelrijkstraat. Ook hier gaan mijn mijn gedachte terug in de tijd. Hemelrijk was toen nog Luttelveld een stortplaats van afval en een kleinschalig zand en grind wingebied. Dat kleinschalige werd in een later stadium wel anders.

Zandwinning maar dan wat grootschaliger

De weg waarop ik nu loop is asfalt maar in mijn tijd toen een armzalig karrenspoor. Er stond over een recht stuk van een aantal km’s geen enkel huis, geen enkele boerderij. Aan de rechterkant een open vlakte en aan de linkerkant aangeplant dennenbos voor stuthout in de mijnbouw. Verder niks daar op de “auw hei”. Hier liep mijn oom van mijn vaderskant nog wel eens met een kudde schapen.
Een eind verderop kom je weer wat meer in de bebouwing met een aantal boerderijtjes, boerderijen inmiddels, ik wist precies wie of welke familie er woonde. Oké..sommige familierelaties of hoe dat precies in elkaar stak was mij toen niet helemaal duidelijk. Nu ruim 60 jaar verder zijn er een paar dingen wel wat meer helder. Jaja.. .er werd toen nog wel meer dan eens een scheve schaats gereden.
Kennelijk hoef je niet met een gezelschap te lopen om de tijd voorbij te laten vliegen. Als er een aantal F16 straaljagers over je hoofd vliegen met een pestherrie dan ben je er weer bij en kom je tot de ontdekking dat je al weer in Volkel bent. Nou nog via de oostkant van het dorp naar de Kleuter, een vijver waar ik heel vroeger wel eens ben gaan zwemmen. Nou ja…zwemmen? Dat kon ik toen nog helemaal niet. Mijn hoofd boven water zien te houden dat was het motto.

Met een paar km ben ik weer thuis. Iets langer onderweg geweest dan 2 uur en net aan een halve marathon gelopen.

Anders dan anders!

Geplaatst: 25/01/2017 in sport
Tags:,

Woensdagmiddag,

Ook een donkere dag kan best mooi zijn.

Ook een donkere dag kan best mooi zijn.

De duurloop op maandagavond begint al weer aardig vorm te krijgen naar de richting van 2 uur. Nog ruim een maand en dan staat er voor een aantal mensen van deze groep een halve dan wel een hele marathon op het programma. Februari is dan ook een belangrijke maand om voldoende meters te maken. Wat dat aangaat is ons Hemelrijkrondje een dankbaar rondje je kunt er achteraan steeds een lusje bijmaken. De staatsbossen werden vroeger in mooi gelijke percelen aangelegd en de toenmalige karrensporen zijn nu geasfalteerde landweggetjes. Vooral dankbaar om met de groep te lopen omdat ze heel verkeersluw zijn.
Tegen het einde van ons rondje afgelopen maandag begon het iets te miezeren en was het opletten dat je niet onderuitging. Om sommige plekken werd het wat glad.

Anders dan anders was het dinsdag, normaal mijn lopeloze dag, maar Melanie, een van mijn goede loopkennissen, wilde in onze omgeving een lange duurloop meedoen. Het kwam voor haar en mij niet veel anders uit dan dat gisteren te doen. Ik wist dat ze wel eens in het westelijk deel van De Maashorst had meegelopen maar het oostelijke deel was onbekend terrein voor haar. Om sommige plekken was nog bijna onbelopen sneeuw. Op andere plekken begon de bodem wat schuiverig te worden door het dooiwater dat niet weg kon omdat de ondergrond nog bevroren was. Na een groot aantal donderdagen dat ik alleen op stap ging was het een verademing om weer eens wat te kunnen kletsen onderweg. Een heerlijke duurloop waarbij we ruim 3 uur onderweg waren. Het tempo was niet spannend want in die 3 uur liep we iets meer dan 27 km.

Met een kop hete soep en een broodje na afloop kon mijn dag niet meer stuk.

Nadat Melanie er iets over schreef op haar facebook account kwamen er een paar reacties in de trant van:  “dat wil ik ook wel eens een keer”. Ik zou zeggen neem gewoon een keer contact met me op en we vinden wel een mogelijkheid. Een andere mogelijkheid is op Hemelvaartsdag een rondje van 30 km mee te doen in twee lussen van 15 km. Het is dan wel vroege dienst doorgaans starten we dan 8 uur.

Dinsdagavond,

De Grote Beer duidelijk in beeld

De Grote Beer duidelijk in beeld

Loop je in de zomer de maandagavondduurloop in het bos dan kun je naar hartenlust zwerven mits je het bos een beetje kent want anders loopt de tijd dat je onderweg bent hopeloos uit de hand. Die vrijheid heb je in de wintermaanden gewoon niet. Op de eerste plaats moet je al kiezen om al te drukken wegen te mijden. Een fietspad is wel leuk maar appende fietsers letten niet echt op om nog maar te zwijgen of dat ze licht op hebben.
Op de tweede plaats moet je wel ongeveer de route in je hoofd hebben. Welke richting je uitgaat word je al ingegeven door de heersende windrichting. Ik vertrek graag met de wind op kop. Iedereen is dan nog fris om tegen de wind op te beuken. Zet je de kop weer op huis aan is het dan allemaal wat gemakkelijker.
Het rondje van gisterenavond voldeed aan de voorwaarden die we gisteren er aan stelde. Oostenwind en dan komen de rondjes Hemelrijk in beeld. Hartstikke verkeersluw maar ook op stukken pikkedonker. Onze eigen verlichting moet wat helpen, niet alleen om zichtbaar te zijn, maar ook om de weg wat in beeld te hebben. Een ander kenmerk van de oostenwind is dat het meestal koud vriezend weer en zonder bewolking is. Het levert dan vaak mooie sterrenluchten en wat verlichting van de maan op. De sterren waren er gisteren volop de maan een dunne sikkel.
Het leverde ons gisteren een prachtig mooie duurloop van iets meer dan 14 km waar we net aan 90’voor onderweg waren. Ik had wel een paar koude handen ondanks mijn handschoenen.

Zeg niet dat dit geen mooi begin van de week is.