Post Tagged ‘heuvelruggetje’

Dinsdagmiddag,

maandagavondstartpunt!

Dat afgelopen weekend de klok weer een uur vooruit is gezet zal wellicht niemand zijn ontgaan. Voor het duurloop groepje dat altijd op maandagavond loopt het sein om van startpunt te veranderen. Niet meer starten bij onze baan maar bij Naat Piek in het bos. Ook weer tijd om de switch te maken van een duurloop van twee uur naar een uurtje. Rustig beginnen in lengte om de opstap binnen de groep weer wat gemakkelijker te maken. Het was ook te merken gisterenavond.
Ik had zeker wel een groep van 20 mensen verwacht maar dat we aan het vertrek stonden met 30 mensen dat had ik niet gedacht. Door veranderingen in het beheer van het Maashorstgebied zijn er her en der wat afzettingen gemaakt die het begrazingsgebied markeren. In het middengedeelte een afgezet terrein waar op dit moment een kudde van bijna 20 Wisenten verblijft. Dit stuk is niet voor publiek toegankelijk. Of dit nog wel ooit het geval zal zijn. Ik die in eerste instantie er wel vertrouwen in had dat dit nog ooit zou gebeuren heb ik daar nu best een hard hoofd in. Daarnaast is er nu een veel ruimer gebied afgezet met toegangen in de vorm van wildroosters en poortjes. In dit terrein lopen de Taurossen met 65 man sterk om het gebied te begrazen. Dit terrein is wel toegankelijk voor publiek. Maar ik weet ook dat er best een grote groep mensen zijn die buiten de afrastering blijven. Zodoende een flinke beperking van de bewegingsvrijheid van het publiek.

Een van de heuvelruggetjes af (foto Nicole)

Met de groep zijn we gisterenavond wel het omheinde gebied in gegaan maar zijn in het gedeelte waar wij langskwamen geen dieren tegengekomen. Het komende halfjaar dat we weer in de Maashorst rondstruinen zal de tijd uitwijzen hoe vaak we een omtrekkende beweging moeten maken om de kudde enigszins te ontwijken want ongetwijfeld lopen er in deze groep mensen waarbij het hartslagniveau aardig omhoog zal gaan als we die beesten wat korter naderen. Dan beter om maar op tijd uit te wijken.
Het is ook gebruikelijk als we op de Maashorst lopen dat er ieder halfuur een stop gemaakt wordt om ieder de gelegenheid te geven om goed te drinken. Onze eerste stop was gisteren op een heuvelruggetje waar een klein herdenkingsmonumentje is opgericht voor een 37-jarige MTB-er die daar door hartfalen het leven liet. Een aantal van ons hadden er in het voorbijgaan zich al eens afgevraagd over hoe en wat. Nu weten ze dat.
Op het moment dat we weer vertrokken weer vertrokken kwam ik op de gedachte dan moet ik ons andere monumentje ook nog laten zien.. Op een smal pad midden in het bos ligt een zwerfsteen met de inscriptie van een vroegere collega trainer bij De Keien en nadien bondscoach Has van Cuijk.
Ook hier stonden we even bij stil. Zo werd ons eerste duurloopje in het bos een soort van monumententochtje. Zo heb je in de loop van de jaren wat herinneringen op diverse plekken.
De beoogde tijd van een uur daar gingen we 1’30” overheen. Niemand die er zich aan gestoord heeft.

Volgende week maandag ook weer een uurtje want op zondag lopen de meesten van deze groep de Maashorst trail.

Populair avondje!

Geplaatst: 10/04/2018 in sport
Tags:, , ,

Dinsdagavond,

Met zo’n ondergrond is het tempo niet hoog. (foto is gemaakt door Peter)

Als de klok eind maart verzet wordt dan is de duurloop op maandagavond weer in het bos. Heel de wintertijd door gelopen in het donker over verharde paden. Afgelopen winter wel wat geëxperimenteerd om op wat donkere fietspaadjes te lopen. Dermate goed ontvangen en bevallen dat we de komende winter ook wel weer gaan doen.
Maar goed nu al weer een drietal weken op de maandagavond het bos in. Was het op 26 maart al een grote groep (33) was het op Tweede Paasdag wat kleiner die gisterenavond nog weer wat groter. Het stroomt ook wat gemakkelijker in omdat de lengte nog niet al te groot is. Ruim een uur stond er voor gisteren op de lijst.
Nou zijn er inmiddels al wel een paar die al wat jaartjes meelopen en als ik die op kop zet en hun de route uitleg dan kan ik wat heen en weer van voor naar achter en weer terug. Het duurt best even voordat je op en neer bent geweest zeker als de paden wat smaller zijn.
Een deel van ons rondje liep gisteren over de oude trimbaan waar ik een paar weken geleden over schreef. Alle toestellen zijn inmiddels weg, worden opgeknapt en hergebruikt voor de nieuwe baan. De herkenbaarheid van de route is dan meteen een stuk minder.

Op de resten van de Blokhut. (foto Peter)

Het volgende stuk gaat over een heuvelruggetje naar de blokhut of wat er nog van over is. Alleen de fundering ligt er nog.
Hier moet even een plaatje geschoten worden van de groep.

Na 1:15′ zijn we weer terug bij Naat Piek. Een trailwaardig rondje. Nu de temperatuur weer wat omhoog gaat en de lange broeken worden geruild voor de korte is het ook weer tijd voor een waarschuwing om vooral te controleren op teken.
Ben ik nog maar amper thuis en wordt er een foto gestuurd van een been waarop een teek zich heeft vast genesteld. Dus de waarschuwing was niet voor niks.
Ik denk dat het fenomeen “teek” wat frequenter gaat toenemen. Dus een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Ben toch wel heel benieuwd hoe snel het aantal van de groep gaat afnemen als we weer wat langer gaan?

Dit vergt wel de nodige aandacht!

 

Maandagmorgen,

Deze dat lukte net om ze erop te krijgen!

Deze dat lukte net om ze erop te krijgen!

Als je gewend bent om op maandagavond een duurloopje te maken waarom zou ja dat dan op Tweede Paasdag niet op de morgen gaan doen. De afspraak was dat we met een groepje om 9 uur zouden vertrekken vanaf Naat Piek. Maar ja…ik dacht ik ga wat vroeger en dan loop ik alvast een stukje. Voor dat de rest er was had ik er bijna 5 km opzitten. De zon was er al bij maar het was nog best fris om maar niet te zeggen koud.
Met een groepje van een man of 15 op stap. Lekker rustig beginnen. Ik had ze van te voren al gezegd dat het tempo niet hoog zou zijn maar het parcours wel aansprekend. Niet de meest vlakke paden die we gaan lopen.

Na 6 km richting begrazingsgebied

Na 6 km richting begrazingsgebied

Wat loopt het heerlijk. De “nieuwe” die vandaag voor het eerst aansloten zag je genieten van de omgeving. Na een km of 3 komen we bij het eerste heuvelruggetje. In ganzenpas achter elkaar meer plaats is er niet. Dan de oversteek over een stuk heide met los en mul zand en de volgende heuvelrug op.
Via de “natte hoek” komen we langzaam in het begrazingsgebied van de Schotse Hooglanders. Nu de tijd dat er veel kafjes geboren worden. Voorzichtig aan dus. Zorgen dat je niet tussen het kalfje en de moeder komt. Anders zou het hek wel eens van de dam kunnen zijn.
Echt we worden op onze wenken bediend. Ik loop hier toch al een paar jaar mee maar een kalfje te zien dat zeker nog geen uur oud is dat maak je niet vaak mee. Het kalfje stond nog maar net op zijn pootjes heel wankel en instabiel. Het navelstrengetje sleep nog over de grond. Nee…. hoor het lukt je niet om dat op een foto te krijgen. Moeder staat altijd in de als bescherming tussen jou en haar kleintje.

Na een kleine 10 km weer terug bij ons startpunt. Ik ben van mening dat er weinig betere manieren zijn om een dag te beginnen.