Post Tagged ‘kabouterpad’

Humeur veranderlijk?

Geplaatst: 11/08/2017 in sport
Tags:, ,

Vrijdag,

Niet de gemakkelijkste ondergrond. Wel mooi!

Mijn duurloop van gisteren gestart bij de parkeerplaats van het bezoekerscentrum de Maashorst. Deze parkeerplaats ook meteen het begin van het Kabouterpad. Een pad over een rondje van een paar kilometer. Op diverse plekken staan er wat tuinkabouters. Best een druk bezochte plaats van ouders met hun kindjes of opa’s en oma’s met hun kleinkinderen. Toen onze kinderen klein waren kwamen we  er al ooit.
Gisteren begon mijn duurloopje op dat pad. Ik ben er nog maar amper een paar honderd meter op weg en daar ligt me toch een joekel van een hondendrol en niet veel later nog een. Ik heb ze allebei met een eindje hout de kant ingeschoven. Je kindjes zouden er maar in gaan staan. Dit kan ik nou niet uitstaan van dat de zgn. “hondenliefhebbers” dit zelf niet opruimen. Nee…hier word ik niet vrolijk van.
Langzamerhand als ik wat paadjes indraai die ik eigenlijk altijd heb laten liggen trekt mijn humeur weer wat bij. Het is ook heerlijk loopweer. Hiervoor hoeft niet altijd het zonnetje voor te schijnen. Sterker nog er vallen een paar druppels. Een grote ronde maak ik vandaag niet en blijf mooi een beetje rondhangen op Slabroek. Het heidegebied met ook wat zandverstuivingen en wat kleine hoogteverschillen. Wel duidelijk minder hoogteverschil dan op Bedaf.
Op een bepaald moment zie ik de kudde schapen weer lopen. Bij de herder staat een stel met een aantal kinderen te kletsen. De man zwaait naar me maar op afstand herken ik hem niet. Korter bij gekomen herken ik hem wel. Hij was huisarts in Uden en met een aantal vakgenoten liepen zij heel regelmatig hun rondje.
Het werd even heerlijk bijkletsen.
Na zo’n ontmoeting is mijn humeur weer helemaal terug zoals het behoort te zijn.
Uiteindelijk een kriskrasrondje van ruim 17 km.

 

 

Zwerven!

Geplaatst: 14/07/2016 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagmiddag,

Vlak bij huis.

Vlak bij huis.

Gisterenavond tegen dat het tijd was om te vertrekken voor ons inlooprondje was de groep nog niet zo groot. Ik zei tegen mijn collegatrainers we zullen maar even wachten want ze zullen er wel wat later zijn. Zoals ieder jaar is het ook dit jaar weer kermis. Een feest voor sommigen maar aan mijn deur mag het voorbijgaan. Maar goed ieder jaar is het park een grote camping van kermisgasten dus ook onze parkeerplaatsen moeten er aan geloven.
Na een paar minuutjes gewacht te hebben toch maar vertrekken. Uiteindelijk is de groep nagenoeg zo groot las dat we gewend zijn. Vanaf volgende week zal het een paar weken wel wat minder zijn want dan beginnen hier de schoolvakanties. Dan wordt het rustig op de baan want de jeugd traint dan ook niet.
Maar voor vanavond telde dat nog niet. Het was gewoon druk. Overigens een heerlijke avond om te trainen. Terwijl er een uurtje voorafgaand aan de training nog een stevige plensbui over kwam.

Nee… dan is het aanmerkelijk minder druk als ik op donderdagochtend aan mijn duurloop begin. Via de molen van Jetten en de geluidswal ben ik in een half uurtje bij Naat Piek. Dit is het enige stuk wat ik vooraf op de planning had staan. Vanaf hier kan het vandaag alle kanten opgaan. Geen route in mijn gedachten vandaag. Waar ik me wel aan houden is dat de lengte ongeveer 25-26 km mag zijn. De twee heuvelruggetjes die nabij de Blokhut annex Roestbak liggen wil ik ook wel meenemen. Zo ontstaat er gaandeweg toch nog enigszins een plan over de te lopen route. De wei waarop de Taurossen grazen wil ik nog even langslopen. Ik zie ze in de verte liggen in het hoge gras. Ze gaan er nagenoeg helemaal onder. Kennelijk is hun begrazingstempo veel minder dan het groeitempo van het gras anders zou het wel korter zijn denk ik.
Vanaf die weide is het maar een stukje naar het Kabouterpad en het wildviaduct. Daar steek ik de A50 over om op Bedaf uit te komen. Vandaag doe ik het mulle zand maar eens over want doe ik dat erbij dan ga ik over de 30 km en dat is nu nog niet de bedoeling.
Na iets meer dan 2:30′ val ik thuis weer op de klep.

De benen van vorige week waren beter. Moet nog eens nagaan wie die toen geleverd heeft.

 

Hemelvaartsdag,

Eerst moet er gewerkt worden.

Maar eerst moet er gewerkt worden.

Koffie met een kersenflap? Ja…maar eerst zal er gewerkt moeten worden. Met een 20-tal lopers/loopsters om 8.00 u. aan de start bij de parkeerplaats van het bezoekerscentrum de Maashorst voor een eerste lus van ongeveer 15 km. Het is nog fris ondanks dat de zon prima z’n best aan het doen is om alles weer wat op te warmen.
In de eerste km over een smal paadje komen we langs een kersenboomgaard, Udense zwarte, zo volop in bloei alsof de bomen helemaal besneeuwd zijn. Over een paar weken gaat er een groot net over heen anders zijn de kersen voor de vogels.
Via een stukje verharde weg richting de Meuwel, een vijver waar veel op karpers gevist wordt. Vanmorgen niet een visser aangetroffen. Hier bij een bankje in het zonnetje onze eerste drinkstop na iets meer dan een half uur. Het volgende halfuur zal pittiger gaan worden.

In een eerdere editie kwamen we hier ook langs

In een eerdere editie kwamen we hier ook langs

We komen langzamerhand bij Bedaf. Ja…ik kan dat losse, mulle zand wel gewend zijn maar of dat voor de rest van de groep ook geldt? Aan de uitgeslagen taal en ademhalingsritme te horen heb ik mijn twijfels. Weer tijd voor een drankje. Het volgende deel zit ook weer wat asfalt in alhoewel je de keuze hebt om door het karrenspoor te lopen. Over een maand staan hier in de berm meer dan manshoge berenklauwen.
Wildviaduct, kabouterpad en weer terug op de parkeerplaats. Een bekertje thee, een stroopwafel, een eierkoek of een snelle Jelle en we gaan nog een stukkie.

Met 4 man de volgende lus in en er zijn nog een 5-tal instromers. Dus de groep aanmerkelijk kleiner. Nu gaat het wat improviseren worden want onze normale routes zijn gewoon afgesloten en mogen daar niet komen. Nou is de Maashorst groot genoeg daar niet van maar om enigszins op tijd terug te zijn dat wordt de kunst. Langs de afrastering lijkt dan de meest aangewezen route.

Zo kort bij zag ik ze nog niet.

Zo kort bij zag ik ze nog niet.

Zijn we bijna bij Naat Piek lopen we echt zomaar als vanuit het niets de kudde wisenten tegen het lijf. Ze staan nog maar amper 5 m. van de draad. Zo heb ik ze nog niet gespot. Prachtige beesten. Gelukkig staan ze voor ons nog aan de goede kant van de afrastering. Uiteraard wordt er gestopt voor een fotomomentje en een slokje nu we toch stil staan. Een MTB-fietser biedt aan om een foto van de groep te maken met als achtergrond de kolossale beesten. Nu moeten we echt de kortste route gaan kiezen om op de parkeerplaats te komen. Jammer eigenlijk want we hebben nog echt mooie stukken laten liggen.

Met de 4 mensen die de volledige tijd mee vol maakte lekker even buiten op het terras bij het bezoekerscentrum een heerlijk bakkie koffie met, de specialiteit van het huis, een bijna nog warme kersenflap.

Wat mij betreft het volgende jaar weer!

Mooie achtergrond.

Een mooie achtergrond.