Post Tagged ‘koffie’

Bijzondere ontmoetingen!

Geplaatst: 11/12/2014 in sport
Tags:, , , ,

Donderdagavond,

Al een heel eind op weg

Al een heel eind op weg

Net voordat ik vanmorgen mijn loopschoenen aan wilde doen een mailtje van Maria: “ik ben wat vroeger” Nou ja heel veel vroeger dan gebruikelijk kon het al niet zijn want ik zeg al ik stond op het punt om mijn schoenen aan te doen. Maar meteen ging ook de bel. Haar mail was bijna trager dan dat ze fietste.
Dan op weg voor een duurloopje. Voor hoelang? Och dat maakt niet eens zoveel uit. Een km-tje of 15 , 16.
Een beetje winderig was het wel en het leek regenachtig maar gewoon droog overgekomen. Alles wat bult en los zand was hebben we samen doorgeploegd. En wij maar denken dat we deze materie redelijk onder de knie hebben. Toch op een erg pittig stuk haalt een jongedame ons in en met welk een gemak zij daar liep. Om jaloers op te worden. Els loopt daar in haar voortuin. Als zij thuis over de drempel stapt staat ze op Bedaf. De eerste ontmoeting vandaag.

Koffie.koek en klets!

Koffie.koek en klets!

Voor de tweede ontmoeting word ik zowaar een beetje nerveus. Toen Francine na haar marathon over de finish was belde ze mij op en vertelde me dat ze haar medaille persoonlijk zou komen laten zien. En dat was vandaag dus.
Ruim anderhalf jaar schrijf ik voor haar een begeleidingsschema maar nog nooit ontmoette ik haar. Is zij degene die ik me voorstel? Is zij zo ik denk dat ze is? Op al die vragen krijg ik zo meteen  een antwoord en dat maakt het spannend.
De bel gaat en ik maak open. Meteen als ze binnen is krijg ik het gevoel van: “maar ik ken haar al lang, zo vertrouwd, zo eigen” Koffie, koek en kletsen dat waren de ingrediënten van dit bezoek. Ik genoot er mateloos van. Onvoorstelbaar snel gaat dan zo’n bezoek voorbij.

Het was ons ongetwijfeld gelukt om nog een paar uur vol te kletsen! Uiteraard voor het bewijs dat ze hier was moest er een foto gemaakt worden voor Facebook.

Trouwens haar medaille nog niet gezien dus moet ze gewoon nog eens komen;-)

Gewone dag?

Geplaatst: 13/11/2014 in sport
Tags:, ,

Donderdagmiddag,

Voor zo'n beeld  stop je toch even.

Voor zo’n beeld stop je toch even.

Je begint de dag met koffie en de krant en nog wat felicitaties de deur uit te doen. Diegene die bij mij in de groepen lopen en waarvan ik hun verjaardag weet krijgen gewoon twee regeltjes per mail binnen. “gefeliciteerd met je verjaardag, maak er een leuke dag van” Meer niet en toch krijg ik er veel response op.
Nog een veel kortere tekst krijg ik op de woensdagavond.“ik ben er om 8.30 u.” Dan weet ik genoeg dan weet ik in elk geval dat ik mijn duurloopje niet in mijn eentje hoef te doen. Hoelang we gaan? Dat is op het moment van vertrek nog tijd genoeg om het daar over te hebben.
Dus vanmorgen al bijtijds op pad. Even later zijn we in het buitengebied en komt het zonnetje erbij. Het is zo’n prachtig mooi gezicht ik moet dat even vastleggen.
Na precies 15 km zijn we terug bij ons huis. Ik zie een bekende fiets bij de deur staan. Al kan hij dan met zijn gebroken enkel niet meelopen wil nog helemaal niet zeggen dat hij niet fietsen kan (vorige week met gips ruim 160 km) en geen koffie lust. De gips is nu van zijn voet af en voor de laatste week in de tape en dan kan vanaf volgende week de revalidatie voor Harrie weer beginnen. Zal zeker nog wel wat kruim kosten om weer fatsoenlijk op gang te komen.
En daarna weet ik dat Esther even op bezoek komt. Haar werkterrein is vandaag redelijk in de buurt en wat is er gezelliger om dan samen een bakje te doen. Dat maakt gewone dagen tot bijzondere dagen.

En wat ik eigenlijk al heel lang weet: “lopersvolk is goei volk”

Donderdagmiddag,

Nee...niet de onderkant!

Nee…niet de onderkant!

Ik geloof niet dat ik heel pessimistisch overkom als ik zeg dat alles er weer op duidt dat we richting najaar gaan. Is het al niet zichtbaar aan de natuur of aan de lengte van de dag dan wel aan de nervositeit van bijna heel hardlopend Nederland. Want staat er al niet een marathon op het programma dan toch vaak op z’n minst  een 10-15 km dan wel een halve marathon. En zoals in mijn vorig postje al schreef die evenementen komen al snel naderbij. Voor een aantal te snel zeker die hun vakantie onbenut hebben gelaten om daar wat meters te maken.
En gemiste  trainingsmeters die zijn nu eenmaal niet in te halen of extra bij te trainen.

Een ander kenmerk van het najaar is dat het weer vroeger donker wordt. Gisterenavond op de baan moest gewoon in het laatste half uur de verlichting aan anders was het te donker. Dan kun je beter het geluk hebben om overdag te kunnen lopen. Dar maakten we dan vanmorgen ook maar weer dankbaar gebruik van

ganzenpas

ganzenpas

Om iets over 8 uur ja…dan is het al licht vertrokken. Uiteraard bij mijn inmiddels ex-collega trainer Harrie en mijn collega trainster Maria. Harrie voor anderhalf en wij voor 2,5 uur. Goed geregeld. Harrie op tijd thuis om de koffie klaar te hebben dus meteen kunnen we aanschuiven als wij onze tijd ook vol hebben.
Onderweg al veel paddenstoelen gezien. Nog niet die rode met witte stippen maar van het formaat pannenkoeken en ook ongeveer die kleur. Een voorvalletje onder weg. Een stel maakt een boswandeling en legt een aantal dingen vast op de camera tenminste zo’n ding hadden ze bij. Nou dachten ze te weten dat paddenstoelen aan de onderkant zo’n mooie lamellen hebben. Of de camera te groot of dat ze niet diep genoeg door hun knieën konden dat weet ik niet maar de weg van de minste weerstand gekozen de paddenstoel van zijn plaats gehaald en op kop op een boomstam gelegd. Ja…kunst zo kan ik het ook. Nou hoop ik maar dat die paddenstoel zijn sporen al heeft uitgezet anders is volgend jaar al weer eentje minder. Natuurliefhebbers? We waren al te ver weg om er op terug te komen.

Het voorvalletje heeft verder geen negatieve invloed gehad op ons loopje en op de koffie al helemaal niet.